CHAPTER 14

3397 Words
LYNAIRE I MISCARRIED the plastic bag as it fallen to my feet. Natapon ang nakapaloob na mga mangga, dalandan na binili namin ni Chelrie. She gave me the other plastics of ripe mango to crouch her limbs and get those fallen bearings of fruit. Lumukot ang pagpantig ng kaba sa dibdib ko matapos kong makitang napunta sa putik ang isa, sinabayan iyon ng mga gumugulong na iba pa. Bumaba ako para kunin iyon at binaba muna ang plastic. Chelrie disgust when it savour her face, the mud tug her face—looking her so much in agitation. It is a pleasure for me to smiled, I laugh for a second she didn't build up her seriousness. Beforehand on taking the fruit, I followed my feet behind her. Umurong ako nang bahagya para makadaan sa gilid nito. Kakatapos lang umulan kanina kaya nagkaroon ng putik sa dinadaanan naming buhangin na malayo pa sa pinaglalagi namin. “Huwag ka ng umapak dito, Lynaire. Mapapagalitan ako kay Kaizer, kaya ko 'to, hintayin mo lang at iaabot ko sa 'yo ang mga 'to.” she spoke, she raise her both hands curled together along the bearing inside it. I catch those through the transparent plastic as I hold to it's weaving straps. May mga dumi pang nasama sa balat ng mga prutas, dumaan kami sa malapit na lugar kung saan may poso. I used to work with the pump while Chelrie are in front of it, her limb was crouched as it follow by the task on soaking and rinsing the left fruits. MAGTA-TANGHALI na ng nakarating kami, naihain iyon para sa mamaya. I get inside my room, I snake the pillow beside to run the mood in a shallow hook. I tried to come with my toes as I swirl it down when an electric feels me. “Lynaire, nasa labas sina Kelwin, hinahanap ka. May laban sila ng volleyball sa beach, panoorin mo rin sila dahil ibang school ang kalaban.” pagkatapos ng katok, nagsalita ito. Kinamot ko ang lalamunan ko bago tumayo, I wear my slippers. I approach the sounds muttering from outside, gossips ranked first, person's cheer pictured that I will fancy the game. Mag-isa kong tinahak ang daan patungo sa labas, may nakaharang na mga tao sa mga lupang may kubo, mga nagtitinda ng palamig na nakahilera pa. I stand from the side where it is visible for my eyes to stare at those player. Lorwin is smiling, his lips snarled with a bottled enjoyment. His tips crossed with a glad and elegance for this game. That IQ man is degrading the other team for being their opponents. “Lorwin! Lorwin! Lorwin!” “Finlacé tayo!” “Kelwin sama ka! Kuya mo naghihintay!” “Kelwin! Kelwin! Kelwin!” “Brusko Bros, nandito na!” “Win-Win! Win-Win! Sure Win tayo! Mga Win ang lalaban, whoo!” “Kelwin!” “Lorwin!” “Win-Win!” “Finlacé for the Win! Whoooo!” Kakaiba ang enerhiya ng bunganga nila, halos mapigtas na ang lalamunan ko kakalunok dahil pansin ko ang tinging tumatagos hanggang kaibuturan ko ng mga lalaking katapat ko. Naka-pamulsa sila, naka-shades at malawak ang pagguhit ng ngiti sa kanilang mga labi. Iniwas ko ang tingin ko sa kanila, nagkaroon ako ng oras para pakiramdaman ang nanunuot na kaba sa dibdib ko. Naninigaw sa looban kong kailangan kong humarap sa likod ko ngunit mas pinangunahan pa ng rahas ng pagka-interes ko sa mga manlalaro. May net sa gitna, may guhit rin na pagbabasehan kung nakatama ba, outside o in ang bola. Halos nakaputing sando ang lahat, may iilang walang pang-itas na baro habang puno ng gilas ang katawan dahil sa pagtapal nila ng bola sa hangin. Patalon-talon, naaninag ng mga mata ko ang magkaparehong aliw na lumulukob sa kambal na parang nag-didiskursyunan pa. They're teaching the position where they should put their selves, Lorwin decided to stand from the last side while Kelwin shot the right corner to balance and carry the ball with his minimum speed. The side team prepared for their place. Almost of their external appearance got me, they selected for their own perception they will welcome the ball with their toasting eye and smart ass. It toss for the first time by Kelwin's team. No number to know who's the person. I can't cheer for him, I clench and gripped my own hands as he tossed it to be passed next to his team mate before Kelwin did jump for a meter to meet the object and s*****d it with weight strength. Nalihis ang pagkakatira ng bola sa net na agad na inagapan ng libero sa gitna. Sinalubong niya iyon nang mataas na pagkakasapol. They shouted mine as the ball touched their shots and successfully bring it to other team with full blast of euphoria. “Kelwin! Kelwin! Sabi ko na akin ka Kelwin!” “Lorwin is the planner, kaya akin ka Lorwin!” Sikat ang kambal sa bibig ng mga kasamang babae, hindi pa namin kaanib sa section ang iba kaya nasabi kong sikat sila. Sa pasigaw-sigaw ng pangalan ng mga manlalaro ay mas naging maugong ang pagtira na may kasamang malakas na hiyaw ng iba. ‘Mine’ is their code for their independent shot. It tangled with a bond of their unity, they glare at the next team with a belittle smirk in each mouth. It dragged a sore and clout for the other team to temp. They recovered, they get up from the score 5 - 8. Finlacé school shove for the winning place but the opposite team has recognized they're chasing for the next place for this round. The time is ticking while the scorer is with the white board holding a pen. The referee from the middle cost an immune power to suffocate the viewer to see who will going to hold the win place. “Galingan mo Lorwin, nandito si Lynaire! Whoo!” rinig kong malakas na sigaw ng lalaking malayo sa 'kin. Nagtataka akong bumaling dito at inilipat sa naglalarong si Lorwin, dinapuan agad ako ng saya at galak matapos nitong kumindat at ngumiti bago tumango. I thumbs up before lured to the ball got near to their space. The libero had a hard time to capture the exact measure of place until Lorwin made it. He go for the ball, tossing it until he used his voice to visualized someone's name or username as it was passed and hold by the person from the side next to the boundary. Tumatagaktak ang pawis sa dibdib nila, ang mga ngiting kanila pang nasusuri ay napalitan ng tangis ng bagang. May napadaan na lalaki mula sa grupo nila Lorwin para mapako doon ang pansin ko, naging malabo sa mga mata kong hulaan kung sino 'yon ngunit pamilyar ito. “Si Hunter! Nandiyan na ang hunter natin!” “Whooo! Hunter!” “Hunter! Hunter! Hunter!” pagsigaw nila sa pangalan niya. Dumamba ng pagkakunot ng noo ang tingin ko sa kaniya, sinabitan niya ng ngiti ang kaniyang mga labi. Napaatras ako dahil sa tingin nitong sinalubong ako. My back felt the range of risk and the problem I shall solve. I turn my back from the person I used to step on toes, I immediately run down to gulp more and clasped my hands. “You're enjoying, Lynaire. Free to watch, but later I'm free to taste you,” sambit nito, sinalubong ng bewang ko ang mga braso niyang naging kontra para maka-palag pa 'ko. “K-Kaizer...” his eyes peeked at those player, his jaw has clench, it twitched as I'm under his arms. “They're good, aren't they?” They were.. “You like this sports?” Sort of.. “Lynaire, you are here to watch, right? Then watch me. Cheer me until I beat those fvcker,” he whispered. My ear twisted, his breath came in with no force. It dispel a kind of easiness, circled with his incentive stare. Siniil nito ng halik ang sentido ko bago tumalikod. Bakat na bakat sa suot nitong may manggas na kulay red na damit ang may laman nitong braso. His gorgeous mien influx more elegance to adore it. Nanatili sa kaniya ang mga mata ko, sinusundan ito kahit na naglalakad ito sa likuran ng mga taong nakapaligid at nagdadala ng ingay. Mas nagulo pa ang mga sigaw nila dahil sa pagpasok ni Kaizer. Sa grupo nila Kelwin at Lorwin, may pumalit na isa, siya ang nakapuwesto sa bandang kaliwa malapit sa net matapos ang pagkakatalikod ng naunang lalaki. “Kaizer! Ang hari ng court!” “MVP namin 'yan sa court!” “Mabangis 'yan pagdating sa bola~” “Lalo na sa pagmamay-ari niya!” “Walang makaka-angkin!” “Walang makakalapit!” “At walang makakapansin sa kaniyang pag-agaw ng bola sa kalaban!” “Sintomas ng pagiging matalino at madiskrte sa loob ng court!” “Sa basketball siya, mga beh,” mahinang untag ng babaeng nasa likuran ko para mapatahimik ang kaninang tuloy-tuloy sa pagsisigaw ng kung ano-ano. Bumigay ang mga labi ko matapos makagawa ng puntos ang grupo ni Lorwin, sa pagtira ni Kaizer nang malakas ay muling nanaig ang sigawan. Bumalandra sa mga kapwa ang pagiging mapag-abang nila at ang expectation nila ay naging malinaw. “Sabi na! Tiger namin 'yan!” “MVP namin 'yan!” “Lynaire! Kay Lynaire siya nakatingin! Lynaire~” “Yieee!” “Lynaire! Lynaire! Lynaire!” napayuko ako at hinakbang papaatras ang mga binti ko sa naging sigaw nila. Mas naging malakas pa 'yon na naging kasabay na ng pangalan ni Kaizer. They contaminated with that faults upon shouting for my names and formed with a mixed together Kaizer's. It is Nit-picking.. My gaze raise when Kaizer missed a shot from the team of their opponent. His eyes dim, it darken until my feet petulantly sealed with his strong eyes. His lid were thirsty as his fangs played with his clenching and in narrow jaw. Tahimik kong minanman ang bawat isa sa kanila, walang nangyayaring magandang tira. Mas naging magulo pa ito, halos nadidismaya na ang mga kasama namin dito. Wala na sa huwisyo para isigaw ang pangalan ng Finlacé. “Anong nangyayare sa kanila? Bakit sumasablay ang mga tira?” “Wala sa mood ang tigre.” “Imposible! Nandito si Lynaire.” “Hindi siya nag-chi-cheer mga ate ko, papaano nga naman gaganahan at mapapaano ng tigre ang bola kung walang nagpapatino sa kaniya sa loob ng court?!” it stabbed me. Napasinghap ako sa klase ng pagsigaw nila sa pangalan ko para gumising ang natutulog kong ugat sa katawan. “Cheer for the tiger, Lynaire!” Their yelled, it baffled me. It's itchy for my ears, I set myself beforehand I smiled awkwardly to them and connect with my voice. I smile at him before waving my hands and cheered with my collected breeze of strength. “Ayun!” “Kaizer! Kaizer!” “Kelwin! Kelwin!” “Lorwin! Whoo!” “Kaizer! Daddy!” Napairap ako at bahagyang napatawa sa naging tugon ng baklang katabi ko. Wala itong pang-itaas na damit, katulad ng mga lalaking iniiwasan kong tingnan. Matik na sa kanilang matagalan ang mga mata sa patingin-tingin sa 'kin kahit na halatang ayaw ko at naiilang ako sa mga tingin nila. “Ay, shoot~” malababaeng sambit nang malakas nitong katabi ko, napa-igtad ako ng ibaling nito ang braso sa ibabaw ng balikat ko para mailang ako. I don't know him, he's disturbing me. He cheered, his girly voiced have a troth to this dilemma as he turn into cracking voice. His blood vessel drinks the poison of his own to switched light his feminine to boyish side. “Ang galeng~” his mouth was a massive paramount of noise to my ear to take it for long. I step from my left side with an in depth smile. Napabitaw ito at muling tumalon nang mataas kasabay ng paglabas niya ng mahabang panyo galing sa bulsa niya at winagayway iyon sa taas. “Whooo! Kaizer! Kaizer!” Mula sa kabila naman ay ang hindi pamilyar na pangalan ang nagmistulang kanilang pambato, may mga iwinawagayway na rin silang mga bandila, damit na kanilang tinanggal mula sa katawan nila. Marahas ang sigawan, sa bawat pagpasok ng bola, sigawan ang katumbas. Tumalikod ako para umurong pa nang bahagya sa puwesto. Naapakan ko na ang linya dahil sa sobrang nasisiyahan ako. It crowded by the person's attuned laughs, self-made voiced as they ride with the tip person amongst all. They hype further the game, I was blind to not see how almost crying for winning place. I gave a little smile to each team, to Lorwin who is busy looking or defencing the ball for being focused and with that smirk plastered on his lips turned these cheerers dozed. I cheered for Kelwin when he got the ball, I starts to smile, my lips had stretch more as it reach for tangible surface of being winner. Napahiyaw ang mga kasamahan ko sa pag-tapal ni Lorwin ng bola matapos maipasa ng kalaban gamit ang buo nilang puwersa. “Oh my god! Oh my god!” 12-14 Napakalapit lang ng agwat ngunit ang likha ng kanilang mga abilidad ay magka-iba. I look at Kaizer, meeting that darker and soaked in whimsical grace, I halted to my tone where I almost fear his eyes. I sway off my eyes and glance at the next team where the potential is gleaming up. Nakaraos ang unang quarter ng walang nagaganap na daya. No vices has arrived to deprived this way of game, those parenthesis towards the right blues has awaken their own selves. Mas naging maluho sa sigaw ang kabila, napunta sa kanila ang pansin ko lalo na sa lalaking sinisigawan nila ng pangalan. Napasakmal ako sa mga kamay ko matapos nitong idaan sa 'kin ang mga mata niya. He remove his tank top and threw to his mates. They shouted, they will win because hunter is on mood and in oblivious morose to survives quickly for being in descended score. “One points agad para sa Glaziara!” the crowded open their mouth, it rush to their candid matter for catching the points. 25-23 Two points is the interval, I severely close the deal to Glaziara's base when the ball missed from the line. It considered as outside for Finlacé, especially Kaizer spiked it. I'm grilling through his kind of stares, I step back and starts to come near to their spot. Mas lalong nanlaki ang mga mata ko nang mas malakas ang pagpalo nito sa bola papataas upang maipasa iyon sa kabila ng hindi na pinag-bibigyan ng pagkakataon ang mga kasama. Hinawi ko ang buhok ko na gumugulo sa malinaw kong paningin, nanatiling nakapako ang tingin at buong pansin ko sa bola. Sa bawat manlalarong titira nito ay may taglay na galing. Lorwin's witty plan revived their group, it makes them alive. Kaizer who is staring at me more often everytime he's tossing the ball to passed it to one another significant. Lorwin's turn to spike the ball. It entered to the next team, their way upon catching it is in adhere to their notion where's the possible area of the ball it will stopped and jounce. “Kaizer, tingin sa bola!” “Naku, jusko po!” “Ano bang nangyayari sa kaniya?” “Ewan ko ba,” “Naka-silent ba naman ang nag-iisang bitwin ng tigre, sino bang matutuwa at hindi magpapatama ng bola?” “Sabagay, tumpak ka.” “Cheer naman para kay madam Lynaire.” “Sino bang tinitingnan mo, Lynaire.....ayyy, kaya pala.” “Kay Kaizer muna, Lynaire. Huwag kay Hunter!” pare-parehong sigaw nila. Napantig ang tenga ko sa lakas ng puwersang hinalo nila. Dinaluhan ko ito nang maagap na pagtakip sa tenga ko. My eyes detour next to Kaizer, his eyes blazing with sharp and unnatural merits. Nanugunguna ang sigawan ngunit bumabaon ang mga kuko ko sa sariling mga kamay, natutuklip ako sa ginagawa niyang pagtingin sa 'kin. Hindi ko iyon nakasanayan, kakaiba, parang galit ito kahit na wala akong maalalang may nagawa ako sa kaniya. Kaizer passed the ball. It turned outside as the ball located to the next team. Their turn to served the ball, it is Hunter who is in oblige to treasure his shot as he leap up and likewise s***k the surface of the ball causing it to heard the loud sound. FINLACÉ holds the win place. After that long battle, I sigh and heavily tied my feet to the ground as I used an impulse strength to lift it and step. Seven in the evening and our instructor called us. We are sixty from the section B, plus the other section filled the whole area. I amend my faults upon picturing them starts gossiping together about something. Chelrie is the girl who sits next to me where still can be found an empty meter of space. “Lynaire, dito ka!” rinig kong sabi nang malakas ni Kelwin mula sa malayo. Kinawayan pa 'ko nito, akma kong itatayo ang katawan ko ng mapag-iwanan ako sa kilos matapos akong hapitin sa bewang ni Kaizer para maibaba ang katawan ko. Kaizer... He taken the space next to me while his lips still pursed. My mind bewilder due to his behavior, he become more silent and more cold than I'm expecting. He makes me feel he is so aloof that even acquiring his hand was interrupted and ceased. “Stay.” matigas nitong sabat. Walang nagawang pagtutol ang katawan ko, nawala ang puwersa ko sa mga buto nang ipuwesto nito ang sarili sa likuran ko kasabay ng paghawak sa magkabilang bewang ko. Inangat ako nito nang bahagya para mas dumaloy ang kaba sa dibdib ko. He let me sat down to his knees, my breath lost, the water dipping on the shore still hearing, the accumulated woods from the sphere of this place has now in formed. They formulated it by how they wanted to waste our night to see the bonfire. We starts to adore the flame as it chew the towering fire, it affect my skin. But Kaizer placed a thick fabric on my lap while his face ruin the beauty. His hands roamed to my thigh, I nibble my lower lips to not make a trouble. My lips gathered a strong tickets to erected a help by my hands. I cover it and act I'm yawning. I tried to remove his hand from being playful to my thigh but he put it back, it drained my throat and planted a high pitched he's uncontrollable now. “Kaizer... S-Stop..” mahinang bulong ko, mas naisandal ko pa ang likod ko sa dibdib niya na sinalubong ng kaniyang ulo. Bumalatay sa katawan ko ang tensyong namumuo sa pagitan ng hita ko. His hands successfully made an access as he set aside my underwear. It gives me a goosebumps to railed my nails on his arms as he inserted his two fingers and starts to move without telling me. His nose going down to my neck, his heavy breaths has gnawed with affection. His gripped towards my waist to keep still, divulged. I bite my lower lips, he derived his thrust from how my nail tugging on his arms. It turns so fast, this thrust made me lost in my own sanity. The delirious floozy depressed me, I'm curling my nails. He is pounding, I can feel my own thigh, he found my spot again and he further move so fast. “c*m to my fingers, Lynaire..” he inserted a twitted to my neck as he give it a peck. Napatingala ako sa labis na init na dinadala nito, napapabagsak ako ng mga daliri niyang nag-pupursiging gumalaw sa kaselanan ko. He is penetrating until I feel the stream coming out. “K-Kaizer...” mariin akong kumapit sa braso niya bago hinarap dito at napakagat sa balikat nito ng maramdaman ko ang pag-agos ng likido sa b****a ko. “Good Girl,” he whispered. I lean myself to his chest, my eyes seared with doze. I saw him raised his hands to our instructor who is discussing how Tycho Brahe and his assistants, Johannes Kepler discovered or learnt the law of planetary motions. “I'll excused Miss Dominguez, Sir. She's captivated with headache.” I felt him carry me.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD