JEAN'S POV
KATATAPOS ko lang mag-shower at nakaharap ngayon sa salamin. Kanina pa ako naghihintay kung tutunog ang alarm. Hindi kumain ng hapunan si Markus kahit na makailang ulit ko siyang pinilit. Ang sabi niya ay pabayaan ko muna siya.
I let him be dahil naiintindihan ko ang pinagdaraanan niya. Pero hindi pa rin mawala-wala sa isip ko ang nangyari kanina. Isang araw lang ang lumipas pero parang napakarami na ng nangyari.
Napasilip ako sa phone ko. Malapit nang maghatinggabi pero napakalayo pa ng distansya ng antok sa akin. Hindi ko nga alam kung makakatulog ako. The memory of what happened a while ago kept coming back to me.
Tumayo ako at napagpasyahang silipin muna si Markus. Nagboluntaryo na ako sa kaniya kanina na sasamahan ko siyang matulog ngayong gabi pero kataka-takang nagaw
