A memory of him patiently waiting for me as I reviewed my subjects in a café flashed.
Napapikit ako ng mariin nung nakaramdam ako ng pag kirot sa aking ulo.
I groaned as I remember the glimpse of my past.
Tumayo ako ng maayos tsaka yumuko sabay hawak ng aking noo.
My giggle linger as he looked at me, also smiling. Hindi ko alam kung ano ang pinag uusapan namin. Pero sigurado ako na pareho kaming masaya.
Masayang masaya.
Patagal ng patagal, mas lalong sumasakit ang ulo ko. Pakiramdam ko sasabog na ito sa sobrang sakit. I was breathing so fast and my chest pounded so loud.
Eventhough i'm in pain, I still don't want those memory to be gone.
Kung kapalit nang pagkakaalala ko ang sakit na nararamdaman ko ngayon ay kaya kong indain ang sakit.
I can't afford to loose my memory.
