Hindi ako makagalaw, hinintay ko siya hanggang sa maiabot niya sa'kin ang dalang bulaklak.
"Thank you.." namamaos kong sabi. Umabot hanggang sa leeg ko ang init na nararamdaman.
Napansin niyang hindi ako maayos na makagalaw sa nakatusok na karayom sa'kin. Kaya naman muli niyang kinuha ang bulaklak na ibinigay niya sa'kin at siya na mismo ang nalagay 'non sa maliit na mesa katapat ng higaan ko.
"How are you?" He asked as he went closer to me after putting the flowers on the table.
"Uhmm ayos lang. Ikaw?"
Kung pwede ko lang iumpog ang sariling ulo sa dingding ay naumpog ko na, para naman umayos ako. Why is it that I felt so awkward and shy when it comes to him.
This is what i'm asking for right? Ang makita ko siya at makasama, para mapanatag ang sarili ko na magiging ligtas niya.
