(Gabriel's POV)
Ilang araw na ang lumipas.
At sa bawat araw na iyon… parang unti-unting nauupos ang pasensya ko.
Kung noong una ay simpleng pag-uusap lang ni Patrick at Mariz ang nakikita ko, ngayon ay mas madalas na siyang bumabalik-balik dito sa mansyon. Kesyo may dinadala raw na gamit para kay Mariz, kesyo gusto lang kamustahin. Pero sa totoo lang, bawat pagbabalik niya ay parang tinutusok ang dibdib ko.
Napapansin ko kung paano lumiwanag ang mga mata ni Mariz kapag nakikita niya si Patrick. Paano siya nakangiti ng totoo, hindi tulad ng mga tipid na bati niya sa akin nitong mga nakaraang araw. At iyon ang pinakamasakit, nakukuha ng iba yung ngiting ipinagdadamot na niya sa akin.
Hanggang isang hapon, sa mismong hardin kung saan ko unang naramdaman ang labi ni Mariz doon ako natigil
