Chapter Twenty-two
“HALIKA na, bumalik na tayo.Baka kasi mamaya, ma-question and answer pa tayo kapag may nakapansin na nawala tayo do’n,”pagyaya ko kay Blue at tuluyan na kaming naglakad pabalik sa party.
Ang sarap lang safeeling na wala kang iniisip kung hindi kayong dalawa lang. Totoo nga ang kasabihan na, “It’s okay to be selfish sometimes.” Pero alam ko naman sa sarili ko na ang lahat ng bagay kapag sumobra, masama. At ang masasabi ko lang, sumobra si Jaeo. Ang selfish niya for not telling me the truth.
I get it,he’s scared.Pero kung noon ko pa sana ito nalaman, hindi na sana ako pumayag na ma-engage kami. ’Di bale, hindi pa naman kami kasal. Ipaglalaban ko ang karapatan kong pumili ng mamahalin at magiging kabiyak ko for the rest of my life.
“Puwede palang humingi ng favor, Blue
