CHAPTER 48
Sa boses niya pa lang ay kilala ko na agad kung sino ang may-ari nun. Ang mga paru-paro sa aking tiyan ay biglang nabuhay.
Nakita ko ang gulat sa kanyang nga mata nang magtagpo ang mga mata naming dalawa. Nanlaki ang kanyang mga mata at nakaawang ang mga labi nito. Pakiramdam ko ay tumigil bigla ang aking mundo at ang tanging naiwan na lang na tao ay kaming dalawa. Nawala ang ingay ng buong paligid.
Kagabi, malayo pa siya sa akin at ako lang ang tanging nakakita sa kanya. Sa mga oras na 'to, magkaharap na kaming dalawa. Nakatitig sa mga mata ng isa't-isa na tila ba wala kaming planong bumitaw.
Kahit siya ay walang alam na magkikita kaming dalawa sa araw na 'to.
Tumikhim ako, iniwas ko ang aking tingin sa kanya. Hindi ko na kayang tagalan pa ang mga titig nito. Nanghihina a
