CHAPTER 64
“Samahan mo siya sa labas, Ligaya. Itulak mo ang wheelchair niya. Sa labas na lang kayo mag-usap ni Kuya. Alam na niya na nandito ka,”
Walang pagdadalawang-isip akong pumunta sa kabilang kwarto.
Nang buksan ko ang pinto ay nakasalubong ko agad ang tingin ni Ninong Leandro. Awtomatikong ngumiti ito sa akin.
Nakaupo na ito sa wheelchair at mukhang hinihintay na ang aking pagdating.
“Ligaya, you're early. Kumain ka na ba?” tanong nito.
“Tapos na po akong kumain, Ninong. Samahan ko na po kayo sa labas,” sabi ko.
Binuksan na ni Senyorito Isidro ang pinto upang makalabas kaming dalawa ng kapatid niya. May ilang mga tauhan akong nakita sa paligid. Kahit nung naglakad na ako palabas ay nakasunod pa rin ito sa amin.
Dinala ko si Ninong sa garden ng ospital. May iba kaming mga
