ARAW ng pagtatapos at walang mapaglagyan ang kasiyahan ni Jae. Natapos na nilang magkakaibigan ang kolehiyo, lahat pa sila ay nakakuhan ng award.
Titig na titig si Jae ngayon sa nagsasalita sa harap. Si Khlar iyon na nagbibigay ng motivational speech para sa mga magtatapos. Habang tinatanaw, hind mapigilan ni Jae ang humanga. Hindi niya mapigilan ang pagiging proud. Niligawan ako niyan, bulong niya pa.
"—may mga magsasabing madali lang ang kolehiyo, pagkatapos ay ikinukumpara ang iba't ibang course program sa isa't isa. Pero kung ano man doon, mahirap man o madali. I am very sure I learned it the hard way."
"Dumating ang puntong kailangan kong madaliin ang pag-aaral. Ilang beses ko na nga hiniling na sana paggising ko kinabukasan, graduate na ako. O kaya architect na ako. Pero life?
