Accidentally married

Chapter 8

MADALAS NAGIGING BUSY NA AKO, SA TRABAHO, SA PAGTURO SA KAPATID KO SA MODULE. KAYA NABABAWASAN NA ANG TIME KO PARA MAGSULAT NAKAKASINGIT NAMAN AKO PERO HINDII PALAGI KAYA MATATAGALAN AKONG MATATAPOS... SO YUN NA NGA ANG BAIT TALAGA NG BOSS KO DAHIL SIYA NA MSMO ANG NAG OFFER NA KUNIN KO DITO YUNG KAPATID KO SALAMAT...

ENJOY...

'' Dapat laging ganyan. Magkaka-trabaho tayo 'di ba? Dapat lagi tayong nagtutulungan 'di ba?.. lalo na ngayon dahil buntis si melanie dapat alagaan natin siya.. kaya simula ngayon hindi na siya maaaring utusan--''BINITIN nito ang sasabihin at tumingin kay Kevin na dapat iinom na na coffee.

KUNG gusto niyong kumain,or uminom ng coffee kayo mismo ang bibili.maliwanag ba? '' Pinagdiinan pa nito ang huling salitang binitawan saka hinawakan siya sa kamay.'' Halika na melanie.''naging sunod-sunoran na lang ang dalaga dahil sa hawak siya ng kaibigan narinig pa niya aang sinabi ni kevin.

Tika!.. akin yan...binayaran ko 'yan!

Hindi na niya napigilag matawaa dahil sa sinabi nito.'' Besh yun---HAYAAN mo sila para matuto naman silang bumili ng para sa sarili nila puro ka kasi tanggap pero simula ngayon hindi na pwede yan sa akin..

Nagkanda haa-haba na ang nguso niya dahil sa turan ng kaibigan kilala niya ito.

''Mr Vergara.'' Napaangat siya ng tingin dahil sa hindi niya nalamayang na sa harapan na pala niya ang taong kanina pa niya hinihintay hindi man lang niya ito namalayang pumask sa kanyang opisina.'' Ooh Mr Monteverde your here! Have a seat please.'' Sabay nakipag kamay sa kanyang bisita.

''Thank you. Base sa ka gustuhan mo, naayos na ang kasunduan.'' Tumango tango naman siya dahil a sinabi ng kaharap.

Okay. Have Melanie rights and interes. Been included in it?'' Tanong ng binata sa lanyang lawyer..

''Yes. It's fair and importial. By then. Neither you nor miss melanie suffer losses. I'll let miss melanie take it back to you.'' Nginitian ng binata ang kaniyang lawyer...

Okay, but don't let her know about it.'' Pakiusap niya rito..

Okay i see. Trust me. I gotta you.. dumaan lang talaga ako dito para sabihin sa'yo ang balita.'' Ngitian niya ulit ang lawyer na naging kaibigan na rin niya.'' Okay bye.''

KANINA pa siya nakaupo naiinip na siya sa totoo lang, dahil sa mga oras na yun dapatt na sa labas na siya ngayon para bumili ng meryenda nila pero dahil sinabihan na ng kaniyang kabigan ang mga ka-trabaho niya na hindi na siya pwedeng mapagod ngayon.

''Melanie pinapatawag ka ni boss.'' Napaangat siya ng tingin mula sa pagkakayukyuk sa kaniyang table..'' bakit daw?'' Tinatamad na tanong niya kay hanna.

''Ummm.. hindi ko alam eh hindi naman niya sinabi.'' Tinanguan na lang niya ito. Saka naglakad pa puntang office ng kanilang boss. Simula nag trabaho siya sa office na yun hindi pa siya pinapatawag ng kanilang boss kaya nagtataka siya.

Ang daming katanungan na pumapasok sa isipan niya.

Pano kung nalaman nitong wala siyang ginagawa ngayon kundi matulog? Patay ako nito! Nang makarating sa harap ng office nagpakawala muna siya ng bunong hininga saka kumatok ng dalawang beses.

''Come in!'' Relax okay? Baka uutusan ka lang. Kausap niya sa kanyang sarili.'' Sir you want to see me?'' Pero imbis na sagutin nito ang tanong niya. May nilahad itong folder sa harapn niya kaya napatingin siya doon.

'' take this to Mr Vergara.'' Po?'' Wala sa sariling tanong niya.

''I said take this to Mr Vergara.'' Sir you know it?'' Bigla na lang lumabas sa bibig niya. Maay ba niya.

''Don't forget i'm Mr vergara lawyer.'' Tila napahiya naman siya sa binabi ng kaniyang kaharap.'' Okay po sir i'm sorry.''

Saktong 5pm uwian na at dahil lilipat na siya ng bahay kailangan niyang bumili ng mga kakailaangaanin niya, para hindi na siya mahirapan.

''Best sinasabi ko sa'yo.. kapag lumipat ka na sa bahay ng mga Vergara wag kang gagawa ng gawain bahay. Na ikaw mismo ang maglalaba ng mga damit mo kuha mo ba?'' Napatingin siya sa kaniyang kaibigan nag tresinta kasing ito na samahan siya sa pamimili dahil baka daw mapano siya kung mabibigat ang mga dala niya..

Oo...ops napahawak siya sa kanyang bibig..''lilipat na pala ako ng bahay. Hindi ko na kailangan pang bumili ng marami..'' nakangus niyang saad sa kaniyang kaibigan.

''Oo nga ano? Bakit nawala sa isip ko?hmmm sige ganito na lang palitan na lang natin ng maliliit. Sige na ikaw na ang magttulak sa cart natin at ako na ang kukuha ng kapalit ng mga ito..

''Sige tipid niyang sagot sa kaibigan nang may maalala ito.'' Siya nga pala sa Fresh produce zone. Tayo magkikita.''

''Okay.'' Nang makaalis ang kaniyang kaibigan inumpisahan na rin niya ang pagtutulak sa kaniyang cart nang may maalala siya bigla' kailangan ko pa lang bumili ng mga kakailaanganin ko para sa amin ni baby.''

Dahil na sa bag niya ang listahan kailangan niya pang ilabas ang mga ibang gamit para makita dahil natabunan na yata.

LUKE

Dahil wala nang pagkain sa condo ng binata naisipan nitong lumabas at bumili ng mga kailangan para hindi laging order ang pagkain, ang mga kinakain at mas makaka-mura kasi siya kung ito mismo ang magluluto sa pagkain niya at mas sigurado pang malinis dahil ito mismo ang magluluto.

Nang mapadaan ito sa wine section.. nang makita ang favorito nitong alak. Na pangiti ang binata dahil madadagdagan na naman ang mga wine na iniipon niya.

Nang maagaw ang pansin niya sa isang brown envelope na may nakapatug na pink wallet konu't noong nilapitan ng binata ang naturang wallet at envelope.''parang nakita ko na tong wallet na to?'' Nagtataka niyang tanong sa kaniyang sarili dahil gusto niyang makita kung totoo ba ang kaniyang hinala binuksan niya ang wallet.

''Ms Melanie!'' Napahinto siya sa paglalakad ng marinig na may tumawag sa kanyang pangala.'' Hindi naman siguro ako yung tinatawag dahil maraming melnie dto sa mundo.'' Pinagpatuloy pa rin niya ang pagtutulak ng marinig ulit na tawagin ang pangalan niya.

''Ms Melanie Alvarez. Please come to the reception desk.'' Naiiling siyang lumiko..'' kita mo to ang sabi niya sa akin, sa fresh produce zone kami magkikita. Pero bakit niya ako pinapa-punta ng reception desk? Tsk!

''Buti na lang hindi ka pa nakakalayo.'' Napalingun siya sa kung saan nanggaling ang boses, ms lalong kuno't noo siya ng makita kung sino yun.

Ik-ikaw ang naghaanap sa akin?'' Nagtataka niyang tanong kay Luke.

''Oo sa'yo ito 'di ba?'' Tumingin siya sa hawak nito.'' Oo..kiming ngiti niya nang makita kung ano ang hawak nito.. ummm salamat ha.. sa pangalawang pagkakataon. Sa totoo niyan, hindi ko alam kung bakit, pero nitong mga nakaraang araw naging makakalimutin ako.'' Parang batang suumbong niya.

''Importante ba 'yun file na dala mo?'' Oh ito ba kamo? Oo nga pala kita mo nakalimutan ko dapat ito na ang inuna kung binigay bago ako dumaan dito..anyway.. mga kumpidensyal na dukumento ng kumpanya ito. Dapat nga naa idala ko na ito kanina pa. Pero nakalimutan ko na naman.

'' ganun ba? Hayaan mo na hapon naman na rin may ibang pagkakaataaon pa naman. Kumusta ka naman?''

Pinakatitigan niya ang binata hindi niya alam pero ngayon niya lang napansin na mahahaba pala ang mga pikit mata nito parang gusto niyang paglaruan.'' Okay naman ako ikaw kumusta ka naman?'' Balik tanong niya sa binata pero hindi parin natatanggal ang pagkatitig niya sa mga pitik mata nitong ang hahaba.

''Maayos lang naman din ako dahil nalaman ko na responsable pala ang tatay ng aak mo, masaya ako para sa'yo.'' Alam niyang totoo ang sinasabi nito sa kaniyang nginitian siya nito pero hindi abot sa mga mata.''bakit ang ganda ng pitik mata mo?''

''I'm sorry?'' Sh!t melanie bakit ano bang nangyayari sa'yo?'' Naiinis niyang tanong sa kanyang sarili na dapat sa isip niya lang sasabihin pero lumabas pala sa kaniyang bibig.

Ohh ang sabi ko paano mo nalaman?'' Pagdadahilan na lang niya.''

''Nakita ko kasi yang wedding ring mo.. gumagana talaga siguro sa'yo yung lucky chip na binigay ko.'' Napangiti ang dalaga dahil sa sinabi ng binata dahil parang totoo nga nagumagana sa kaniyang ang binigay nito.

Maraming salamat talaga dahil sa lucky chip na binigay mo..pero panahon na siguro para ibalik ko na ang swerte mo sa'yo.

Melanie!!

Napa-baling ang dalaga sa kaniyang kaibigan na tila hirap na hirap huminga dahil siguro sa kakatakbo.

Ano bang nangyayari dito?!!

Humarap siya sa kaniyang kaibigan.''

Tika nga ang sinabi ko sa'yo na sa-. '' nabitin ang sasabihin sana nito ng bumaling sa kaniyang katabi..'' si-sino siya?''

Lihim siyang napangiti dahil sa hitsura ng kaniyang kaibigan.'' Siya...siya ang isa sa mga naging kaibigan ko..

''Wait wghat?! Kaibigan mo? Kailan ka p--.'' Hi ako si luke'' pigil ng binata sa kadaldalan ng kaniyang kaibigan nakatingin lang ito sa kaniyang at pinanlakihan siya ng mata.

''Hi ako naman si kim..'' pa cute na pakilala ng kaibigan kaya ng tumingin ito sa kaniya ay pinanlakihan niya ito ng mata.

''Pano niyan.. kilangan ko nang mauna sa inyo?'' Paalam ni luke sa kanila na sa kaniya pa rin nakatingin. Kaya nginitian niya ito hindi talaga siya sana'y sa tuwing nakatitig ito sa kaniya..pero mas gusto mo siyang titigan.'' Kuntra ng kabilang isip niya.

''Mel, alam mo naman ang phone number ko. Kung kailangan mo ng tulong, 'wag kang mahihiyang tawagan ako. Okay ba yun?''

Nginitian niya ang binata.'' Sige ikaw rin basta kung kailangan mo ng makakausap tawagan mo lang ako.'' Napatingin siya sa kaniyang kaibigan dahil kanina pa siya. Nito kinakalabit.

''Hi guys baka nakakalimutan niyong nandito rin ako yahooo..'' naiiling na lang siya na tinanguan ang binata ng nilapitan nito ang kaniyang kaibigan.

Sale in the first half of this year rose by 10% over the same period last year.

But sales of our old brand heritage soap have dropped for 200 consencutive months. Consumer prefer body washhes now a dats, whichresult in a decreased demand for soap.

Mr Vergara. Shall we stop producing sweet honey soap?

Napaangat siya ng tingin dahil sa tanong nang taong na sa harapan.'' NO WAY!!'' Madiin niyang sagot bakit niya ititigil? Kung alam naman niyang may pag-asapa?

''Ummm Mr Vergara means we can lay the topic a side for the moment. So thank you so much for the discussion.'' Mabilis na saad ni Dylan. Nang makaalis ang mga tao sa meeting room sinandal niy ang kaniyang katawan sa kaniyang kinauupuan aka madaan na pinikit ang mga mata.

'' kumusta? Masama ba ang pakiramdam mo?'' Alam niyang kahit nakaapikit siya nakikita niyang nag-aalala ito sa kaniyaa..

''Hindi ko hahayaang mawala ang sweet honey sa merkado.'' Pero hindi pa rin siya nagmumulat ng mata

''Pero dapat na siguro ninyong malaman-.'' Pinitin nito ang sasabihin kaya mabilis siyang umayos ng upo at tumingin kay Dylan.'' What do you mean by that na dapat na sigurong malaman?'' Nagtataka niyang tanong

''Relax wag mo akong tignan ng ganyan.. ang ibig kung sabihin...kung sino ang pwedeng ipadala sa island. Ayaw ng lola mo mag bawas ng tauhan. Pero dahil hindi maganda ang pagtra-trabaho doon, walang sino man na na sa headquaters ang gustong magpunta doon.

Nagpakawala siya ng buntong hininga.'' Nang iisipin kung sino ang pwede niyang ipadala doon ng makaisip niya kung sino ang pwede.

Oh alam kuna kung sino ang pwedeng pumunta doon.

''Who?'' Tumayo siya para lapitan ang kaniyang kaibigan.

Hinawakan niya ito sa balika.'' Siya nga pala kailangan kong dalhin si melanie sa masion mamayang hapon, kaya ipapaubaya ko ang kumpanya sa iyo. Alam kong ikaw lang ang kaisa-isa kung pinagkakatiwanaan kaya bantayan mong mabuti.

''What?!!''

Hindi na niya sinagot ang pag-rereklamo ng kanyang kaibigan sanay na siya rito.

NAKASUNOD lang si melanie sa binata.. napatingin siya sa sulok ng buong bahay masasabi mo talagang mayaman talaga ang nakatira..

''Nandito n pala kayo!''

Napatingin siya babaeng na sa idad sigurong 40's na lumabas mula sa likod nila at mukhang galing ito sa garden dahil may hawak pang pandilig.

''Mabuti at nakauwi na rin kayo. Hmm ikaw si melanie 'di ba?'' Kahit naiilang nagawa pa rin niya itong ngitian.

''Ang hinhin at ang ganda mo naman, ay I heard you0re a dancer? ''You've performed in many country, right?''

Nag angat siya ng tingin mula sa pag kakayuko at tinignan ang babae.

Wag kang umasa na ganyan ang pagkakakilala nila sa'yo dahil alam nila na may girl friend ang pinakasalan mo at dancer kaya wag ka nang magtaka..

Binalingan niya ulit ang binata pero bao pa niya maibuka ang kaniyang bibig ng munahan siya nito.

''Mel let me introduce her to you'' tumingin ulit siya sa kanilang kaharap at hinihintay ang sasabihin ng binata.

''She's my auntie Carmena. She embezzled public funds kinurakot niya ang pera ng bayan...at ttumakas dala ang pera noong nahuli siya hiwaay na siya ngayon sa asawa niya at wala na siyang mapuntahan, kaya pansamantala muna siyang titira dito.''

Mahabang paliwanag ng binata sa kaniya. Totoong nginitian niya ito at nilapitan'' hello po ako po si melanie'' nakangiti niyang pakilala sa kaniyang sarili.

''Paano pala--''

''Oh nandito na pala kayo?'' Singit ni Carmela sa sasabihin ng kaniyang anak kilala na ito buti na lang at naagapan niya.

Agad na nilapitan ni melanie ang matanda saka magaalang na nagmano dito.

''Kaawaan ka ng diyos'' sabay gulo sa kaniyang buhok

Pinag cross nito ang kanilang mga kamay kaya sumasabay siya sa paglalakad nito..

Nang biglang huminto at humarap sa mga na sa likuran nila.

''Dexter! Ikaw na ang bahala sa mga bagahe ng asawa mo, ililibot ko munasiya''

Pag-kasabi ng matanda saka ulit ito naglakad.

''Tignan mo. Ang ganda ng lugar na ito, 'di ba? Dito madalas nag-uusap ang lolo at tatay ni dexter dito. Madalas ding naglalaro si dexter noong bata bata pa siya. Minsan nagtatago siya kung saan-saan kaya nahihirapa kaming hanapin siya.''

May mga munting mga ngiti sa kaniyang labi dahil iisipin pa lang niya kung gaano ito kakulit noong bata pa siya.

Napatingin siya sa naka sabit sa wall na katulad ng binigay sa kaniya ni luke noon mas malaki lang ito kasing laki ng picture na naka sabit sa kwarto ng binata. Hindi pa man bumubuka ang kanyang mga labi ng umahan na siya nitong magsalita.

''Tama blue. Salamat sa iyo, nakuha ko ito galing kay luke dahil diyan, sa tingin ko mayroon talaga na nasa itaas... '' pinitin nito ang sasabihin at ngingitian siya.

''Na gustong-gusto na magkita tayo. Mabuti at napapayag ko si dexter na dito kayo titira sa totoo niyan may bahay naman talaga siya mas malaki dito at mas bago... pero dahil gusto kong maalagaan at makita ka araw-araw kaya gusto kohabang hindi ka pa nanganganak dito muna kayo.. saka na kayo bumukod pag kaya niyo na lahat.

Nginitian niya lang ang matanda, wala na siyang masabi pa dahil buong puso siya nitong tinanggap kaya guman bigla aang nararamdaman niya para dito.

''ANO?!! Buntis ang pinsan mo?!! Este, buntis ang asawa niya?'' Dumadagundong na boses ni carmena dahil sa na laman na buntis pala ang babaita.

''Bakit ang bilis naman niya? Imposible 'to.''

Sssshht..totoo! Alam na rin ng laha ng na sa ant isla sabi rin nila na nakapunta ang lahat ng nasa isla sa kasal nila. Ma, hindi nila tayo sinabihan. Talagang hindi na tayo tinatrato bilang pamilya.

''Sobra na 'to. Sobra na ang ginagawa ng lola mo sa atin. Hindi ako makakapayag dito.'' Iritabling saad ni carmena.

''Simo!! Sa isip talaga ni lola wala na tayong kwenta ngayon at buntis ang asawa ni dexter, pagtutuunan ni lola ng pansin ang kanyang magiging apo sa tuhod. Pagkatapos, tuluyan na tayong makakalimutan.

Mabilis na kinatusan ni carmena ang kaniyang nak.'' Sira ka. Talaga walang kwenta? Kung gusto mong makilala gumawa ka ng bagay na magugustuhan ng lola mo.''

''Ako?''

Hindi ''ako'' sabay turo sa sarili malanang ikaw.. at ano naman ngayon kung buntis siya? Kadalasang nangyayari sa mga tatlong buwan ang ay pagkakalaglag. Masyado pang maaga para sumuko tayo...'' naka ngisi niyang saad.

''Kaya wag kang mag alala ako ang bahala.''

DAHIL siguro sa kakalakad niya, nakaramdam siya ng pagkahilo kayaa napahawak siya sa kamay ng matanda ng agad naman nitong napansin.

''Okay ka lang ba nak?'' May pag aalalang tanong nito sakanya na kinatango niya.

''Sige na alam kung pagod ka kaya pumasok kana sa kwarto niyo ng asawa mo para hindi ka mapagod sumakay kana diyan sa elevator''

May elevator talaga? Ganun ba kalaki ang bahay nila?

''Tara samahan na kita.''

Pinindot nito ang 10th. Tahimik lang sila habang sakay ng elevator ng magsalita ito.

''Siya nga pala. Wag kang mahihiyang magtanong kung may kailangan ka ha? Marami tayong katulong dito, magtatalaga ako ng nurs para sa'yo--''

''Naku lola wag na po'' pigil niya sa matanda

''Kaya ko po..'' nginitian niya ito..

''Sige ikaw ang bahala basta kung may problema sabihin mo lang.. wag kang mahihiya dahil simula ngayon bahay mo na rin ito may entercom sa kwarto niyo kung may kailangan ka sabihin mo na lang doon para sila na ang magbigay sa'yo.

Nginitian niya ulit ang matanda.'' Salamat po.''

''Sige na pumask kana sa kwartong yan.. yan ng magiging kwarto niyo ng asawa mo.''

Nang makaalis ang matanda dahan, dahan niyang tinulak ang pintuan dahil may kunting awang iyun kaya hindi na niya kailangan pang kumatok.

Nang hinayon niya ang buong loob ng silid ay lihim siyang namangha.

Pinalibot niya ang kanyang paningin. Sobrang laki ng kwarto 5x ang laki sa kwarto niya sa condo ng kanyang kaibigan.

Ang halos kulay sa buong paligid ay aesthetic pale brown and white.

Mula sa mga wall, micro blinds at furnitures na nakasabit sa mga wall, maaliwalas at nakakagaan ng pakiramdam ang ganung kulay sa paligid.

Mula a harapan niya niya nalipat ang paningin niya sa isang soft three layer lamb flannel padded bed. Ang kulay ay pale shade with mixture of brown and white.

Katabi niyon ay isang malaking flower vvase at digital clock sa ibayo ay isang mababang kulay brownn comfy couch sa tingin niya ay gawa pa sa isang classical chester feld leather.

Napatingin ulit siya sa isang malaking closet mula noon ay may isa roong malaking salamin hinawakan niya makinis niyon sa balat hinala niyang matagal na ang closet na iyon at isa nang antigue kung wawariin niya. Ang kulay niyon ay tila mayaman sa barniss at gawa sa narra.

Dahil kahit luma na at tila bago pa rin at matibay.

Pero may mas nag paagaw ang atensyyon niya sa wall sa tapat ng pintuan. Wala sa sariling nilapitan niya niyon.

May isang tarpaulin na parang pinasadya talaga dahil sa mas kasing laki lang nito ang isang pintuan.

'' ito siguro ang pinagkaiba natin. Mula sa mala anghel na mukha at mukhang manang...'' nagpakawala muna siya ng hangin bago pinagpatuloy ang sasabihin.

Na-nangako ako sa boyfriend mo. Na kapag nanganak na ak-ako.. a-aalis ako ng tahimik. Hindi mo kami makikita kapag dito ka na nakatira.'' Labaga man sa lob niya pero gusto niya lang sabihin dahil yun naman talaga ang napag usapan nila ng binata.

Mula sa kinasasadlakan niya ay may tumikhim sa likuran niya ang umagaw sa atensiyon niya.

''Tapos ka na bang kausapin ang sarili mo?'' Mabilis siyang humarap, may nilapag itong baso na umuusok pa.

''Parang ang sofa lang ang pwedeng gamiting higaan''

Napakaamot siya sa kanyang kilay.'' Oh.. yeah umm sa sofa na lang ako matutulog. Ayos lang sa akin'' persinta niya. Nagulat siya sa sagot nito na tila may patalim na pumaon sa kanyang dibdib sa hindi niya malamang dahilan.

''Sige. Wala rin naman akong plano na patulugin ka sa kamo ko. Dahil yung mahal ko lang ang pwedeng matulog dito''

Napatingin ito sa mini table.'' Siya nga pala mainit na gatas to.''

Lihim siyang napangiti dahil nag abala pa ito..para ipag timpla siya ng Gatas pero ang ngiting iyun ay nawala rin na palang bula ng magsalita ulit ito.

''Hinanda yan ni lola para sa'yo'' tumango na lang siya nang magsalita ulit ito.

''Ngayon at tayong dalawa na lang pag usapan na natin ngayon ang mga kailangang mapag-usapan.'' Hinayaan niya lang ito ng umupo ito sa hindi kalakihang sofa, nang may inilahad ito sa harapan niya kaya nagtatakang inabot niya iyun.. at yun yung folder na binigay niya kanina nagtatanong ang mga matang tumingin siya dito.

''Open it.''

Dahil masonurin niya agad niyang binuksan ang hawak niyang folfer.

''Divorce agrement Mr Dexter Vergara and Mrs Melanie Alvares''

Basa niya hawak-hawak niya. Bumaling ulit siya sa binatang printeng nakaupo sa hindi kalakihang sofa.'' Ano ito?'' Nagtataka niyang tanong.

''Alam naman natin kung bakit tayo ikinasal. Hindi ka magiging parte ng kinabukasan ko. Masakit man itong marining pero ito ang katotohanan na dapat nating mapag-usapan.''

Aaminin niyang nasaktan siya sa mga prangka nito pero yun naman talaga ang totoo. Simula palang aam na niya ang totoo. Mabilis niyang yumuko paa itago ang tagilid niyang mga luha.

''Melanie, mabait kang tao. Hindi ko gusto na makita kang nalulugi. Malinaw na naka sulat ang lahat sa kontrata.''

Kumuyom ang kanyang mga kamao at pinipigilan ang kanyang sariling wag umiyak, hindi niya alam pero nagiging sensitive siya nitong mga nakaraang araw.

''Sustento.'' Panimula ulit nito sa naudlot na sasabihin.

'' bahay, magandang trabaaho..'' tumayo ito at naglakad palapit sa picture ng kasintahan at muling tumingin sa kanya.

''Maaayos ko ang lahat ng ito.'' Napatingin siya sa nilapag uli nito ang ballpen sa kanyang harapan. Lihim siyang nag pakawala ng malalim na hininga.'' H-hindi na ito kailangan.'' Mas tinatagan niya pa ang kanyang sarili ayaw na niyang mag mukhang kaawa, awa sa paningin nito.

''Melanie... isipin mo itong mabuti bago mo ito tanggihan ikaw ang ina ng anak ko. Pwede ko kayong protekhanan, aalagaan at pwede kong ibalik ang nararapat para sa'yo sa opisina mo, pero hindi ito tatagal sa buong buhay mo kapag nagtagal... sino ang mag-aalaga sa'yo kapag wala na ako?''

Gusto niyang mapaiyk dahil iniisip pa rin siya nito kahit papaano, pinilig na lang ang kanyang ulo at muling tinignan ang binata.'' Natatakot ka ba na baka-bumalik ako? Para lang makita ang anak ko?'' Pero wala siyang nakuhang sagot mula sa binata at alam na niya ang ibig sabihin noon.''SILENNCE MEANS YES.''

''Wag kang mag alala hindi na ako babalik'' hindi niya alam kung anong emotion ang nakikita niya sa mukha ng binata dahil hindi naman iya marunong tumingin.

Napatingin uli ito sa litrato.'' Pwede o pwede ring hindi walang nakakaalam sa mga mangyayari bago ka magtiwala sa iba, protektaan mo muna ang sarili mo. To palagi ang prinsipyo ko.

Kung ako sa'yo... hindi ako magbibigay kaagad ng sagot. Iisipin ko na lang kung ano ang maaari kung makuha sa pagkakakasal natin.

May tatlong araw ka para mag-isip. Ito rin ang pinaka mgandang panahon para makuha mo kung ano ang gusto mo.

Mariin niyang kinagat ang kanyang pag ibabang labi at matapang na tinignan sa mmukha ang binata.

'' Basta makatwiran ito, ibibigay ko kung ano ang gusto mo.''

Madiin ang pagkakahawak niya sa folder kung nakakapag-salit lag siguro ang pobring folder kanina pa ito nag-reklamo dahil sa diin ng kanyang pagkakahawak. Pero maspinili niyang maging tahimik na lang.

KINAUMAGAHAN, maaga pa lang gissing na si melanie, kahit hindi pa nag uumpisang sumikat ang araw, napatingin siya sa wall clock 5am palang ng umaga.

Buong magdamag kasi siyang hindi nakatulog kakaisip sa pinag-usapan nila ng binata.

Para siyang mag nanakaw dahil sa dahan, dahan siyang naglakad papasok ng banyo paara makaligo na at papasok pa siya sa trabaho.

Pag labas niya ng bathroom tulog pa rin ang binata. Napatingin ulit saya sa wal o'clock nanlaki ang kanyang mga mata ng makitang 6:30 na inayos na niya ang kanyang salamin at dahan dahan na nilapitan ang binatang ang sarap pa rin ng tulog.

Wala sa sariling napatingin siya sa kilay nitong makakapal kahit nakatulog ito ay salubong parin. Bumaba ang tingin niya sa pitik mata nitong subrang itim at sobrang hahaba.. napadako ang kanyang paningin sa ilong nitong sobrang tangos na parang ang sarap pang-gigilan.. napalunok siya nang bumaba ang kaniyang paningin sa mala puro nitong mga labi. Napaayos siya ng tayo ng makiraang bumangon ito.

''Go-good morning kanda utal na niyang bati dahil parang nahuli siya nitong tinititigan niya.

''Good morning to.''

Naglakad siya palapit sa kanyang higaan at pinulot ang agreement na pinermahan na niya. Naglakad ulit siya bapalik sa binatang nakasunod lang sa bawat galaw niya.

''Pinermahan ko na. Ginawa ko ito. Dahil alam kung mas maganda kung kasama mo ang anak ko.'' Pinag isipan niya kasi buong magdamag kung okay lang ba sa kanya ang mga condition na nakasulat.

''Pero hindi ko kailangan ang pera mo... dahil hindi ko ibebenta ang anak ko.'' Wala namang magsasabi noon.

''Alam ko.'' Pigil niya sa sasabihin pa sana nito

Pero hindi ko pa rin kailangan ang pera mo. Mag-sisikap ako para mabuhay ako ng maayos...at para makita ko ang anak ko bilang taong may dignidad.'' Tahimik lang nanakatingin sa kanya ang binata

''At...'' kunot noong tumingin ito sa kanya at parang hindi na makapag hintay pa sasasabihin niya.

Tinanggal niya aang kanyang sing sing, alam niyang hindi niya pag-aari yun kaya dahan dahan niyang tinanggal.

''Kailangan ko na palang ibalik yan dahil hindi ko naman talaga yan pag-aari.'' Labag man sa loob niya pero kailangan niyang ibalik sa totoong nagmamay-ari.

''Melanie'' lihim niyang pinunas ang kanyang mga luhang naglandasan na pala sa kanyang mga bata. Nakatalikod lang iya habang hinihintay ang sasabihin pa nito.

Pero wala siyang na kuhang salita mula rito kaya siya na ang nagsalita.'' Wag kang mag-alala. Hindi ko ito sasabihin sa lola mo.'' Pagkasabi niyang yon dali-dali siyang lumabas ng kwarto.

''Itigil mo ang sasakyan!'' Mariin siyang napapikit ng bigla itong nag preno. Buti na lang at naka seat belt pa siya dahil kung hindi baka dumikit ang mukha niya sa harap sa lakas ng impact

''gaga ka kasi sino ba kasing nagsabing biglain mo yung tao?''

''May kailangan ka ba?''

Tinignan niya ang binata.'' Hindi mo na ako kailangang ihatid pa. Bababa na ako dito.'' Pero hindi. Pa niya nabubuksan ang pinuan ng sasakyan ng magsalita ito.

''Pero ang sabi ni lola ihahatid kita--''hindi niya malalaman. Putol niya sa sasabihin nito. Hindi naman ito ang daan mo, 'di ba? At saka wag kang sumusunod sa mga sinasabi ng lola mo!

''Galit ka ba sa akin?'' Mahalumanay na tanong nito sa kanya..

Wag kang umasa na gusto ka rin niya tandaa mo ginagawa niya lang yan dahil sinabi ng lola niya gets mo?

''Hind'' labas sa ilong niyang sagot.

''At syaka nagsasabi ka lang naman nang totoo. Wala kang dapat ipag-alala masyado kong makatuwiran,at masyado kang malupit, tama ang mga sinabi mo.

''Pero hatala na galit ka sa akin''

''Maiintindihan ko pa rin naman kung sa ubang paraan mo ito sinabi, pero pinili mo ang pinaka-masamang paraan. Alam ko, sabik ka na ipaalam sa akin ang katotohanan.

Pero wala ba akong karapatang sumamaa ang loob? At manahimik?'' May hinanakit niyang tanong sa kanyang kaharap. Tagilid ang kanyang mga luha kaya aayaw niyang makipg sukatan ng tingin sa binata.

''Pero kasi.. mero-'' aalis na ako matatang niyang saad hindi na niya ito hinintay pang sumagot dahil baka malaman pa nitong umiiyak na siya.

Pag labas niya ng sasakyan binagalan niya ang kanyang paglalakad dahil malapit lang naman na siya sumilip pa siya sa labas para tignan kung nandoon pa ang binata pero wala na ito..

Nang mapakaalma ang kanyang sarili para siyang batang tumatalon habang naglalakad papasok ng elevator.

''Excuse me po!''

DIOSAB94

DRBSeries