Accidentally married

Chapter 9

Nagising ang dalaga sa lalim ng pag iisip ng may biglang pumasok sa elevator at maraming bitbit. Mapait siyang napangiti ng maalala ang sarili pagka kita niya sa babaeng parihas lang sila noong first day niya sa trabaho.

Nang mapansing tila nahihirapan na abutin ang botton ng elevator nilapitan niya ito at siya na mismo ang pumindot.

"Thank you." Nginitian niya lang ito.

Habang paakyat ng hagdan, dinaanan niya ang dalawa niyang kamay at pinalipat sa ire hindi ng dumaan ulit ang babaeng nakasabay niya sa loob ng elevator.

"Excuse me po."

Mabilis siyang tumabi dahil sa hindi ito nakatingin sa dinadaanan at nagmamadaling umakyat hindi nito napansin na may makakasalubong kaya nagka-banggaan ang mga ito.

"Bakit ba hind---" hindi na nito natapos ang dapat sabihin ng makita siya kaya agad itong yumuko at pinulot ang mga nabitawan.

Mabilis niya itong dinaluhan para tulungan sana pero pinigilan siya nito."ako na ang mag aayos! Ako na ang bahala."

Dahil para itong batang aagawan ng pagkain hinayaan na lang niya." Tutulong lang naman eh." Bulong niya na narinig rin pala nito.

"May sinasabi ka?" Wala po ang sabi ko po kung ayaw niyong tulungan ko kayo mauuna na ako.

Na sa entrance pa lang siya ng makitang busy ang lahat nandoon rin ang babaeng katulad na katulad niya pati pananamit at pag aayos ganon na ganon siya na pinag-taka niya.

"Ikuha mo nga ako ng kape." Napatingin siya kay yomi na hindi nakatingin sa kanya, dahil busy ito sa ginagawa.

''Sige.'' Sabay kuha sa basong inaabot sa kanya pero hindi nito binibitawan.

''Melanie?'' May gulat sa mukha ng makita siya.

''Akin na yang baso mo ipag-titimpla na...'' hindi niya natuloy ang sasabihin ng magsalita ito.

''Hindi na ako na pala.''

''Pero..''

''Ako na'' sinundan niya ang likuran nitong paalis na napatingin siya sa mga tang busy sa kani-kanilang mga ginagawa nang marinig niyang nagsalita ang kanyang kaibigan.

''Sino ang tutulong sa aking mag-type ng dokumento?''

Mabilis pa sa alas kwatrong nilapitan niya ito.'' Ako na.'' Nakangiti niyang saad.

''Oh nandito ka na pala.'' Nagtataka na talaga siya sa mga kinikilos ng mga tao sa paligid niya.

''Tsk. Bakit ko ipapagawa sa'yo?'' Nagtatanong ang mga matang nakasunod sa bawat galaw ng kaibigan magtatanong na ana siya ng mapansin niya ang babaeng umupo sa working table niya kaya agad niyang nilapitan.

''Ahem!'' Agaw pansin niya na agad naman itong nag angat ng tingin.

''Yes po ma'am?''

''Mmm table ko 'yan.''

'Aahh.. pasensya na po ma'am. '' yumukod pa ito sa kanyang harapan.

''Unang araw ko lang po rito sa trabaho..mmm ang sabi po nila na dito daw ako uupo.'' Ha!?

''May mali po ba?'' Tumingin siya sa mga kasamahan niya.

''No it's okay..'' lalapitan na sana niya ang kanyang kaibigan para magtanong ng tawagin siya ng big boss nila.

''Melanie!'' Yes sir?

''Come with me'' bumaling pa siya sa kanyang table saka mabilis na sinundan ang kanilang big boss.

Naku ito na nga ba ng sinasabi ko eh, baka may nagawa akong hindi mganda kaya papaalisin na nila ako anong gagawin ko kung tinanggal niya ako sa trabaho? O em gee.

''Ahem!'' Doon lang siya nagising sa lalim ng kanyang iniisip hindi man lang niya namalayang na sa isang magandang room na pala sila.

'' pang samantala ikaw na muna ang magiging personal assistant ko. Ito ang magiging office mo.'' Napatingin siya room na pinasukat nila mukhang bago anag lahat dahil amoy pa lang ay parang bago na.

''Opo?'' Gulat niyang saad dahil baka iba lang ang pandinig niya.malay ba niya kung dinadaya siya ng kanyang pandinig kaya nagkamali siya at hindi naman ganun talaga ang ibig nitong sabihin.

''Yes tama ka ng tinig ikaw na muna ang magiging personal assistant ko.'' Pa simple niyang pinalibot ang kanyang mga mata. Maganda ag assistant office at dahil wala pa siyang time busisiin iyon bumaling ulit siya sa kanyang kaharap ng mag salita ito.

''Simula ngayon. Ay ikaw na ang magiging prsonal assistant ko. Ito ang opisina mo. Ngayon, kung may gusto kang idagdag or ipabago just tell me. Espesyal na ang posisyon mo, kaya hindi na bagay sa'yo ang dati mong trabaho.

''Sir, alam ko pong hindi basta basta nangyayari yon..Mmm may...may kunalaman po ba ito..sa relasyon ko... ky Mr Vergara?'' Lakas loob niyang tanong pero nanatili pa rin siyang nakayuko at hindi niyamagawang tignan ito sa mukha.

''Kung ako sa'yo, hindi ko na iisipin yun. Tatanggapin ko na lang na malugod. Simula ngayon, hindi mo na kailangan mag-print. Gumawa ng coffee o utusan. Hindi mo na kailangan gawn ang mga iyon.''

Napakamot siyasa kanyang noo.''umm kung ganoon, ano po ang trabaho ko?'' Lakas loob niyang tanong malay ba niya kung ano ang ibabagaawa nito sa kanya na hindi naman pala niya magaganpanan.

''Simple lang.'' Naglakad ito palapit sa kanya at may inaabot sa kanya.

''Ang gagawin mo lang ay umattend sa mga art exhibition, kombensiyon, at pagdalo sa mga social events kapag wala ako.'' Napaawang ang kanyang bibig ddahil sa sinabi nito sa kanya.

Ganun ba talaa ang mga gawain ng mga personal assistant? Pero bakit sa mga nababasa or naapanood ko parang hindi naman ganun ang trabaho.

''Anyway.. sila ang mga musikerong one direction...na matagal ng siinusuportahan ng Menteverde's corporation. Mamayang gabi magkakaroon sila ng mini concert on behalf of our firm, you shall go to the concert.

Kahit naguguluhan sa mga sinasabi nitong trabaho niya, tinataanggap pa rin niya ang bawat inaabot nito sa kanya.

''You can go to the finance Dept. For reimbursement.'' Tanging tango lang ang sinasagot niya dahil tila hindi niya matagpuan kung saan na nga ba ang kanyang dila.

''Melanie, this is a good chnce for you to accumulate social resource. Just jump at it.''

'' i will.'' Mabilis niyang sagot sabay yukod sa harapan ng kaharap niya.

Nang may maalala siya bigla.'' Hmm Mr monteverde sa mga darating na araw, kung pupunta ka para kumarap sa korte, pwede pa ba akong sumam sa'yo?''

Kunot noong timingin ito sa kanya kaya bago pa man makapag tanong sinagot na niya.'' Hmmm ano po kasi... gu-gusto kong maging katulad mo na kayang magpasya sa sarili niyang buhay.'' Nakita niyang ngumiti ito sa dahilan niya.

''Oo naman, kung gusto mo talaga. And wag mo na akong tawaging Mr monteverde pakiramdam ko ang tanda ko na.'' Nginitian niya ito

''Sige po--'' at yang po mas lalo akong tumatanda eh.

Hindi niya napigilang mapangiti.''okay salamat p-boss.''

''Dapat kang maglaan ng oras para baguhin ang iyong hairstyle...at bumili ng mga damit na gusto mo.'' Pa simple niyaang tinignan ang kanyang sarili hindi niya alam kung ano ba ang mali sa suot niyang, kulay white na blouse, at tinernohan niya ng light brown na palda na umabot hanggang lampas ng kanyang tuhod.

Napangitin siya sa kanyang pang paa, light brown rin 'yon na flat shoes. Inayos niya ang suot niyang salamin at tumingin sa kanyang boss. Nang mag salita ulit ito.

''Lahat ng gusto mo ay pwedeng i-reimburse.''

Lahat boss pwdeng i-reimburse?'' Pag uulit niya dahil baka mali lang ang dinig niya, minsan sa ka praningan niyang magkamali nagiging tanga na siya, sa lahat kasi ng pinakaayaw niya ay yung nagkakamali siya at napapagalitan.

''Yes. From now on! Ikaw na ang magrerepresenta sa akin sa ating firm, palagi mong iisipin ang mga kapakanan ng ating kumpanya lalo na ngayon.'' Ang hindi niya ma intindihan ay ang last na sinabi nito pero binag walang bahala na lang niya.

''Okay po boss!''

'' good kaya mo yan!''

Nginitian niya ulit ang kanyang boss.''gagawin ko ang lahat ng aking makakaya boss.'' Sabay saludo.

''Oh siya sige maiiwan n kita rito ikaw na ang bahala sa lahat, wag mong kakalimutan yung sinabi ko ha? Yung pupuntahan mong exhibition.''

''Okay boss.'' Nang sumara ang pintuan ng kanyang magiging opisina, agad niyang nilapitan ang kanyang upuan at yinukod niya ang kanyang daalawang braso sa kanyang table at hindi mapigilang mapangiti.

Sunod-sunod ang mga katok ang nagpagising sa kanya, oh me gee bakit ako nakatulog? Napakamot siya ng kanyang noo at naglakad palapit sa pintuan ng opisina niya, pero pinagtaka niya kung bakit wala namang tao doon.

Nanlaki ang kanyang mga mata ng makita kung anong oras na, oh god ganun ba kahaba ang tulog ko? Hindi ko man lang namalayan ang oras? 3pm na kasi kaya pala kanina pa nag aatungal ang kanyang mga alaga dahil hindi pa pala siya kumakain ng lunch.

Dahil medyo maaga pa dumaan muna siya sa paborito nilang magkaibigan para kumain, titiisin na lang sana niya ang kanyang gutom pero hindi na pwede ngayon dahil may munting angel na sa kanyang sinapupunan.

Nasa hall way palang siya ng may makasabay siyang babaeng tumatakbo n anino mo'y nagmamadali nang muntik itong matapilok kaya agad niyang dinaluhan.

''Mag iinagt ka!'' Sabay nilang saad sa ng dawalang tumulong sa babaeng muntik nang padapa.

Parang familliar sa kanya ang boses na yon kaya napaangat siya ng tingin. At umawang ang kanyang labi ng mapag sino ang tumulong din sa babae kanina.

''It is such a coincidence.'' Panabay ulit nilang saad na ikinatawa nilang pareho. Bumalik ang tingin nila sa babaeng hanggang ngayon ay hawak pa rin nila ang magkbilang mga braso nito.

''Are you all right?'' Panabay na naman ng dalawa.

''Okay lang ako, salamat po sa inyong dalawa.'' Nakaalis na ang babae pero hindi pa rin gumagalaw ng dalawa sa kung saan sila nakatayo hanggang sa binasag nito ang katahimikan.

''Anong mayroon?'' Naguguluhang tanong nito sa kanya na ikinangiti niya.

''Ikaw... ikaw ang lalakeng nakilala kong maalaga at mapag mahal na tao.'' Wala sa sariling saad niya.

''Anong ginagawa mo rito?'' Napaangat siya ng tingin hindi niya alam pakiramdam niya uminit ang kanyang mukha.

''Hmmm ako?'' Sabay turo sa sarili na para bang may ibang kausap ito maliban sa kanya.

''Yes you.'' Mmm sa totoo lang, nndito ako para sa aking boss.'' Alanganin niyang sagot tanging tango lang naman ang binigay nito sa kanya.

''Ito ang una kong pakikilahok sa isang importanteng event. Oo mahilig ako sa music, pero nag aalala ako baka kasi makatulog lang ako dito lalo na at music ang pinuntahan ko.'' Kalat labing paliwanag niya malay ba niya bakaa mamaya hindi pa nag uumpisa ang event knock out na siya agad.

''Okay lang yan.. alam mo bang maganda sa mga buntis ang musika?'' Totoo ba? May halong kagalakan.

''Of course. At saka kahit makatulog ka, the baby will benefit from it.'' Binigyan niya ito nang matamis na ngiti.

Naputol ang kanyang pag iisip ng marinig ang nag iingay niyang phone na nasa ibabaw ng table niya, nang makita kung sino ang tumatawag agad niyang sinagot.

Really? Thankyou!

In the days to come, noobody shall order her about something and bully her.

Besides, all her spending will be handle by dylan.'' Nagsalubong ang kanyang mga kilay dahil sa tanong ng taong na sa kabilang linya.

'She is the mother of my son. I don't want her to be treated as a memo girl...and be kicked out after she is used.

Napakamot siya sa kanyang baok.'' Yes please look out for her. Okay once again thank you.''

Napatingin siya sa relong pambisig halos mag 4pm na kailangan pa niyang mag ready para sa event na pupuntahan niya.

Pagdating nila ng BGC hindi p ganun kadami ang tao dahil 5pm palang at 7pm pa mag uumpisa ang event kaya naglibot libot muna siya para maaliw ang kanyang saili nang makita niya si dylan kaya agad niya itong nilapitan.

''Why..'' nabitin ang dapat niyang sasabihin dahil sa may umagaw ng attetion niya sa dalawang nakaupo At nagtatawanan.

Wala sa sailing naglakad siya palapit sa mga ito alam niyang nakasunod lang sa kanya si dylan.

Walang sabi-sabing umupo siya sa side ng dalaga.

KANINA pa siya tawa ng tawa dahil sa mga kalukuhan na sinasabi nito..

''Ito na!'' Nginitian niya ulit ang binata ng ilapag nito ang cae na gusto niya.

''Salamat.'' Napasinghap siya ng maramdamang may umupo sa side niya. Hindi na niya kailangan palng lingunin kung sino iyun dahil amoy palang kilalang kilala na niya ito.

Nang magdikit ang kanilang mga balat naaramdam siya ng tila kuryenteng dumaloy sa katawan niya kaya agad siyang pa simple siyang umurong para magkaroon ng kunting space.

Naramdaman din niyang umusog ng kunti si dylan naramdaman siguro nito na naiilang siya. Sa isang bahabang sofa tatlo lanag silang nakaupo pero pakiramdam niya sampo sila dahil tila nahihirapan siyang huminga dahil sa pag bibigil niya.

''Dylan, remind the HR Dept. That those people who are glib-tongued shall not be work day in, day out and swindle money out of old ladies shall not be employed in any case.''

Lihim niyang nagpakawala ng malalim na buntong hininga, hindi naman siya tangaa paraa hindi maintindihan kung sino ang binabanggit nito.

''Melanie.'' Napaangat siya ng tingin at tumingin kay Luke.

''Tuminga ka wag mong bigilan.'' Sapat na para marinig niya na ikinatango niya.

''Hindi mo dapat pinapansn ang mga taong mayabang magsalita... at panay ang utos sa iba. Huwag mo na lang siyang pansinin.. mag salita lang siya hanggang gusto niya. Bastaa ang gawin mo lang ay ang gusto mo.'' Kinagat niya ang pang ilalim niyang labi dahil nagkaakaroon na ng tension sa pagitan ng dalawa.

Para walang gulo, mas minabuti na lang niyang tumahimik hanggang sa nag umpisa na ang program pero hindi pa rin umaalis ang binata sa tabi niya.

Hindi pa nakakalahati ang unang tugtog ay parang bibigay na ang kanyang mga mataa.

Ayaw niyang pumikit dahil parang siya lang talaga ang inaantok ddahil seryoso ang lahat habang nanonood at nakikinig sa classical music hanggang sa hindi na niya namalayan pa.

PASIMPLENG binalingan ni dexter ang dalagang sarap na sarap na sa pagtulog nasa balikat kasi niya ang ulo ng dalaga, kaya hindi niya maiwasang mapangiti. Pero ang mga ngiting kaninang sumilay sa kanyang mga labi ay agad ring nawala ng maramdamang umangat ang ulo ng dalaga at sa pag akalang gising na ito. Akmang magsasalita na siya para kunyaring pagalitan dahil ginawang unan ang kanyang mga braso, pero nagkamali siya dahil umangat ang ulo nito dahil tinanggal ng taong kanina pa niya gustong bogbugin.

Ito na mismo ang naglipat sa ulo ng dalaga sa balikat nito.

Kung hindi lang ako makapag isip ng maganda kanina pa kita sinakal sa totoo lang.

Iwan ba niya basta kumukulo ang dugo niya sa lalaking kaharap niya na. Na hindi naman noon.

Hanggang sa natapos ang event pa simple niyang pinagmmasdan ang dalawa bahang na sa garden. Binalingan niya s dylan na nakaatingin lang sa kanya kaya sinamaan niya ito ng tingin saka naglakad palapit sa dalawa.

''Sorry nakatulog ako. Hindi ba nakakahiya yun?'' Nahihiyang tanong niya sa binata nagising kasi siya kanina na sa makikisig nito balikat ang kanyang ulo, mediyo nahiya pa siya pano kung humihilik pala siya or pano kung may laway siyang tumulo sa balikat nito? Pero sabi naman ng kaibigan niya hindi siya naghihilik pag nakatuulog siya at mas lalong walang laway na tumutulo sa kanyang mga labi.

'' nako kaba hindi naman nakakahiya yun. At saka maraming taao ang nakatulog din hindi lang ikaw, ako nga muntik na akong makatulog dahil sa classical na music. Ang ibig sabihin kung nakatulog ang isang tao magaling siyang tumugtog.'' Nabitin ang dapat niyang pagtapik sa balikat nito ng may biglang nagsalita sa kanilang likuran.

Nang makitang hahampasin sana ng dalaga ang binata mabilis pa sa alas kwartrong nilapitan niya ang mga ito at nagsalita.

''tapos na ag event pero bakit hindi ka pa umuuwi? Gumagabi na!'' Para siyang asawa kung umasta.gago asawa mo naman talaga siya kaya may karapatan kang magalit.

Napatingin ito sa lalaking gusto nniyang mawala sa harapan niya.''kinakausap kita!'' Hindi man lang ito nagawang lingunin siya.

''Bakit hindi ka pa umuuwi? Tapos naman na ang event? Gabi na rin bakit hanggang ngayon nandito ka pa rin?'' Inisang hakbang niya ang manga ito pero hindi pa man siya nakakalapit ng harangan na siya ng taong kinakainisan niya.

Humarap ito sa dalaga.'' Hindi ba sinabi mo lang.. na sinabihan ka niya na magpanggap na hindi kayo magkakilala?'' Napaangat ng tingin se melanie ng maalala ang sinabi ng binata sa kanya.

Flashback.

''Luke dito ka lang ha? Restroom lang ako saglit'' paalam niya sa binata alam niyang nakasunod lang ng tingin sa kanya ang magaling niyang asawa''oh sorry asawa pero mag hihiwalay din sila pagkatapos.''

Nang tumango ito agad siyang tumayo.

Ganito siguro talaga ang mga buntis lging naiihi kahit kakatapos lang kanina? Bubulong bulong niyang saad sa kanyang sarili.

Palabas na siya ng restroom ng may biglang humila sa kanya na kinagulat niya.. tatalakan na sana niya ito ng makilala ang familliar na amoy nito kaya napaangat siya ng tingin

''Ano na naman kaya ang nagawa mong mali at galit na naman itong nakatingin sa akin? ''Tanong niya sa kanyang sarili pero kahit galit ito gwapo pa rin siya sa maningin niya. Yuyuko na sana siya para makaaalis siya sa pagkakakulong nito ng mas nilapit nito ang mukha sa mukha niya.

Naakaayukod kasi ang mga kamay nito sa wall kaya hindi siya makalabas.

''Aano bang ginagawa mo? Bakit basta basta ka na lang humihila? Ganyan kaba talaga ha?!!

Hindi niya alam kung saan siya kumuha ng lakas ng loob para sigawan ito basta aang gusto lang niya ay makaalis sa mga bisig nito dahil nahihirapan siya sa mga titig nito sa kanyaa.

''Inaantok ka pa ba baby?''

Hindi niya alam kung ano ang nagpabilis ng t***k ng puso niya. Ang salitang ''baby'' or ang lambing nitong boses. Sasagulit na sana niya ito ng maagaw ang attention niya sa nag iingay niyang phone nang tignan niya kung sino ang tumatawag doon na nagbago ang awra ng binata.

''Anyway simula ngayon mag panggap ang hindi o kilala okay? At wag na wag kang magtatangkang lalapit sa akin dahil hindi tayo magkakilala maliwanag ba miss alvarez?

Naiwan siyang nakatulala sa kawalan ng makaalis ang binata.

Naputol siya sa lalim ng pag iisip ng mag salita ang binata.

''Halika na, ihahatid na kita sa inyo''

''Kung sasama ka ngayon sa kanyasa kanya, ibig sabihin noon sasawayin mo ang gusto niyo.'' Palipat lipat siya ng tingin sa dalawang nasa gitna niya.

''Baka sinusubukan ka lang niya..''

''What are you doing?!!'' Inisang hakbang niyang ang lalaki susuntukin na sana niya ito kung hindi lang siya inawat ni Dylan.

''Halika. Halika dito. Well, do you really want to escort her home?'' Konot noo siyang napatingin kaya dylan.

''But you will have a business dinner in a while. I am afraid you may not have enough time. Besides. You can't bring her to the dinner.'' Napalunok na lang siya ng paulit ulit nang mrinig ang message tone ng phone niya. Alam na niya kung sino yun.

Hindi ba sinabi mo kanina na magpanggap tayong hindi magkakilala? Ihahatid ako ni luke pauwi. Huwag ka ng mag-alala sa akin.

Basa niya sa text nito, okay na sana eh kung hindi lang nito mabanggit ang pangalan ng taong nakangisi na sa kanya.

At sinong nagsabing nag aalala ako sa'yo? Hindi ako nag-aalala sa'yo!'' Nag aalburuto na niyang saad saka nag lakad paakis sa harapan ng mga ito.

''Dylan!''

''Yes boss?''

''When is the dinner?''

''Ha? Hmmm right a way!''

Nakasunod lang siya ng tingin sa lalaking paalis na hindi niya mintindihan ang binataa minsan okay naman ito sa kanya, pero minsan hindi talaga sila okay tulad na lang ngayon.

Naiiling na binalik niya ang kanyang tinggin kay luke na kanina pa pala nakamasid sa kanya.

''Let's go.'' Tinanguan niya ang binata at sumakas sa sasakyan ng pag buksan siya nito ng pintuan.

Today I am here to meet you mainly to discuss about why over the past several quarters, especially during the double eleventh event, your online shopping platform has been reducing the ad positions of our comany. Is it Because we did not pay enough for advertising?'' Walang paligoy ligoy na saad niya.

''We are willing to give you the resourcces, but we have to attract traffic now the marketable products is the market are obviously the soft water series. Of Chua's group.

The highlight of their productd is very fresh be advertised simply, their sales volume will soar up. Compared with their productd, the products of your company have been outdated.

''We don't pursue. Freshness in the first place, whether interms of market positioning or terms of cosumer group.

Our heritage products ar different from soft water series. It freshness is the advantage of soft water, the highlight of our heritage is that it is classical without changes for several decades. We want to mke products.

That can be used by families in a carefree manners.'' Mahabang paliwanag niya sa kanyang ka meeting kahit naiwan ang kanyang isip sa dalagang kanina pa gumugulo sa isipan niya ay naituwidpa rin niya ng maayos ang kanyang mga sasabihin.

''Ohh in addional... for the time being, consumers are just temporary. Attracted by the progpaganda gimmicks of soft water we will roll out new marketing schemes as soon s posisble. By then, i hope you cn help us.

Kinuha niya ang wine glass na na sa harapan niya at agad siyang tumayo.

''Come on, i propose this toast to you.'' Tumayo rin si Mr Chua at humarap sa kanya.

''Okay.''

''Thank you!'' Masayang pasalamat niya sa binata inabot na sila ng gabi nagka-ayaan kasi silang kumain kaya ginabi na sila hindi niya rin alam kung dumating na ang asawa niya dahil na lobat ang phone niya kaya hindi na siya nakapag-paalam rito.

Tuloy-tuloy lang siya sa paglalakad hanggang sa nakarating siya sa kanilang kwarto at mukhang walapa nga ang asawa niya.

''Bakit ngayon ka lang?'' Napatingin siya sa kanyang likuran ng makita ang asawang naka-hubad! Tanging tuwalya lang ang nakatakip sa pang ibabang katawan... kitang kita niya ang abs nitong ang sarap pisil-pisilin.

Shhh behave melanie...anong pisil-pisilin ang pinag iisip mo diyan?

Mukhang bagong ligo ito dahil tumutulo pa ang tubig mula sa buhok nito pa baba sa katawan lihim siyang napalunok.

"Dexter" parang tangang bigkas niya sa salitang dexter dahil lang sa pagtitig nito sa kanya.

Gusto man niyang alisin ang tingin dito ngunit hindi niya maalis alis ang tingin ng kanyang mga mata sa masarap nitong katawan

Ano kaya ang pakiramdam ng...

Nagising lang siya sa lalim niyang pag iisip ng magsalita ito.

"Bakit ngayon ka lang?" Mas lalong kumunot ang noo nitong nakatingin sa kanya.

Napansin niyang napalunok ito at umiwas ng tingin sa kanya.

Nang tumalikod ito at pumasok sa dressing room nagmamadali niya itong sinundan.

"Sandali!" Tumakbo siya dahil papasara na ang pinto, buti na lang at nakapasok pa siya, nginit hindi niya akalain na may mahahawakan siyang censor kaya naman nag auto lock ang pinto! High-tech pala ang pintuan ng dressing room!

"Oh s**t!" Nagmadaling hinabol ng binata ang pinto! Ng dressing room!

"Bakit ko hinawakan yan?"

"Huh?"

Narinig niyang nagpakawala ito ng buntong hininga.

Ang cute niya lalo pag naiinis.. mas lalo itong nagiging pogi...hihihi

"Nag auto lock ang pinto at finger prints ko lang ang nakakapag-bukas ng dressing room na to bukod sa susi na nasa drawer ko... ang problema wala akong dalang cellphone dito para sana makahingi ng tulong..."

Halatang naiinis na ito sa kanya at pinipilit buksan ang malaking pintuan.

"Ha? Ano?!" Napatingin agad siya sa hinawakan niya isa itong blue bottom na may nakasulat na auto lock.

"Oh My God" halla!! O Emm Gee!!!!" Nagtitili na siya ng hindi alam ang dahilan. Kung dahil ba sa makakasama niya ang asawa ng matagal at posibleng may ibang mangyari or dahil sa itim bagang na nakatingin sa kanya?

Nang matauhan siya dahil iba na ang tingin nito sa kanya.

Feeling close ka kasi gaga.

"Sorry hindi ko talaga sinasadya! Paano na yan? Forever na ba tayo dito?!! Okay lang sana kung may pagkain tayo dito kasi may aircon naman dito sa loob at may sofa naman na pwedeng tulugan.. may restroom din kaya okay lang sana kaso walang food?!! At pano kung nanganak ako bigla? Kaya mo akong paanakin? O EM GEE!! Wala rin ang damit ko kasi nasa room mo pa lang." Napahawak siya sa kanyang bibig ng magsalita ito.

"Parang masaya ka pa? Na plano mo na agad ata eh." Nakataas pa ang isang kilay nito habang nakatingin sa kanya.

"H--hindi ah! Nag iisip lang ako ng advance." Nakasimangot niyang saad saka naglakad palapit sa dressing ng asawa.

"Anong ginagawa mo?" Tanong nito sa kanya habang namimili siya sa damit nito sa malaking aparador, bente ang aparador sa loob ng dressing room at panay salamin.

"Ano pa ba di naghahanap ako ng pwede kong isuot."

"Ayos.. Di ka man lang muna magpaalam sa gwapo mong asawa?" Alam niyang inaasar lang siya nito pero hindi niya maiwasang kiligin dahil sa huling salitang binitawan nito.

"Eh dika naman kasi kumikibo mula kanina pa eh.. panay lang ang soundtrip at kain diyan sa isang sulok hindi mo nga ako inaalok man lang! Ang damot mo!!"

Napasimangot siya lalo na nong ngumiti ang gwapo talaga nito.

"Ayoko eh..tataba ka lalo." Naka half smile ito habang kumakain ng moon cake.

Namula bigla ang pisnge niya dahil sa sinabi nito...pasimple niyang tinignan ang kanyang katawan oo buntis siya pero hindi pa naman ganun kahalata ang tiyan niya.

"Excuse me?! Ang sexy, sexy ko kaya di mo ba nakikita?" Halatang naiinis na siya ngunit nginitian lang siya ng asawa.

"Ang taba taba mo kaya."

Halos mangiyak iyak na siya dahil sa pang aasar ng binata sa kanya. Alam niyang asar lang nito sa kanya pero hindi pa rin niya maiwasang maging emotional.

"Eh di wag mo akong bigyan ng moon cake mo!hindi naman yan masarap eh!" Tumalikod na siya sa binataat nagpatuloy sa paghahanap ng maisusuot niyang damit mediyo nilalamig na kasi siya.

"Kahit anong sabihin mo hindi pa din kita bibigyan.. hmmmmm ang sarap talaga ng moon cake kaya favorito ko to." Pang aasar pa nito sa kanya. Kitang kita niya ang mukha nitong mapang asar.

"Mabila-ukan ka sana"

"Matapang ka pala...bakit nung nasa office ka ang bait bait mo?" Napa-ngiti pa ito.

Pinaikutan niya lang ito ng mga mata at alam niyang nakita nito ang kanyang ginawa.

"Gusto mong bigyan kita ng moon cake?" Tanong nito habang pinipigilang mapangiti.

Napabuntong hininga siya. At dahan dahan na tumango... bigla kasi siyang na gutom.

"Hmmm one condition." Pilyo nitong alok sa kanya.

"May kundisyon pa?" Kung umuusok lang ang ilong baka kanina pa ito nasunog.

"Kiss muna.." halos hindi niya narinig ang boses nito dahil pa bulong lang nitong sinabi. Hanggang sa bumukas ang pintuan.

"Naku senyorito kaya pala hindi kayo sumasagot sa mga tawag kasi nakulong na naman kayo rito buti na lang at nakita ko yung telephone mo sa ibabaw ng kama mo kaya naisip kong nakulog kayo dito."

Tignan mo tong si nanay linda pam bihira naman oh.

"Kaya nga po buti at pinasok niyo na kami dito."

Sununod lang sila sa maid na papalabas na parang nakaramdam naman siya ng lungkot dahil hindi na sila magkakalapit ng ganun ng binata.

@DiosaB94