Paunti-unti, inilapit ni Evo ang mukha sa kaniya. Natuliro ang kaniyang isip, hindi makapagdesisyon kung aatras ba o aabante . . . Kusang tumiklop ang kaniyang mga mata nang pulgada na lamang ang kanilang pagitan.
Ngunit sa huling sandali, sumagi sa isipan niya ang mukha ng kaniyang asawa. Marahas na itinulak niya ang dibdib mi Evo at saka mabilis na tumayo mula sa kandungan nito.
"I-I'm sorry. H-hindi ko kayang tugunin ang nararamdaman mo para sa akin. M-marami akong pinagdadaanan ngayon; wala pa sa ayos ang takbo ng isip ko. A-ayaw kong magdesisyon nang padalos-dalos."
Matulin na lumakad siya palayo sa cottage na kanilang sinilungan; binaybay ang daan pabalik sa resort kung saan sila tumutuloy.
"Romana, sandali!"
Napahinto siya sa paglakad nang hatakin ni Evo ang kaniyang braso.
"E
