Prologue 00
Its her smile that made him fall in love.
_____
She wasn't the type of person who smiles everyday. A person who seems unapproachable. But there was that time when she smiled a little and he saw it. At that moment, seeing her smile for the first time made him happy. It was weird and unfamiliar happy feeling that he felt. Thinking about it overnight, he suddenly feel his heart skip a beat for a second when an image if her smiling appeared in his mind. That was crazy. Until then he decides to get close with her.
He wishes to see her sweet smile ever single day and wants to be the reason behind it. So he made a promise to himself that he will surely make her smile in every way that's possible, even though he'll look like a fool infront of everyone.
__________________________________________________
~~Phoenix Navarro and Gennika Chavez~~
___________________________________________________
PROLOGUE
Phoenix's POV
Gabi na. Hindi ko agad napansin na gabi na pala. Nawawala talaga ako every time I draw. Umangat ang tingin ko sa orasan at nang makumpirma kung gabi na nga, niligpit ko na ang mga sketch pad ko at kinuha ang phone ko sa gilid ng lamesa.
Pagkalabas ko ng kwarto ko ay dumiretso ako sa kusina para uminom ng tubig. Sa oras na 'to ay maguumpisa ng magluto ng panghapunan si Mama.
Palabas na ako ng bahay ng makasalubong ko si Mama, nagpaalam akong lalabas saglit at pumayag naman siya.
Pagkalabas, umupo ako sa bench na nasa tapat ng bahay. Nilabas ko ang phone ko mula sa aking bulsa at kumuha ng larawan ng madilim na kalangitan.
Taking photos of the nature and nighttime is my hobby. Para sa'kin nakakarelax kasi ito, especially when having a tough day at school tapos gagawa ng homework pagka-uwi.
Busy akong kumukuha ng larawan ng maramdaman kong may umupo sa kabilang dulo ng bench. Napatingin ako sa taong yun at ibinaba ang phone ko saglit. Si Gen, kapitbahay namin at classmate ko rin. Mula bata hanggang ngayon parehong nakatira pa rin ang mga pamilya namin sa lugar na 'to. Kaya lang kahit ganon ang sitwasyon, hindi kami close sa isa't isa. We both treat each others as strangers and it will stay at it is...
Not until.....