Chapter 33 It was two straight days without seeing him. No signs of him. No chats nor calls. I shouldn't have slept that day— no. I shouldn't have let him go. I swallowed hard. I've been carrying this big lump on my throat for two days. I've been waking up with this hard thing on my chest that it's reminding me how I should not be happy. Sabi ko kakalimutan ko na siya, but there isn't a single moment where I wasn't thinking about him. I wanted to pretend and all pero sobrang bigat. Na iisipin ko palang na 'sa araw na 'to pasasayahin ko muna 'yong sarili ko' pero hindi. Itong bigat sa dibdib ko ang nag-papaalala na hindi ako okay. Na kahit anong panggap ko walang mangyayari kasi.. sarili ko lang 'yong niloloko ko. Unti-unti na namang namuo ang mga luha sa mata ko. Mariin akong napapi

