UNHINGED OBSESSION

Chapter 08

Nagising si Dina kinaumagahan na nasa iisang silid na maganda ang exterior design. And hula siya ay nasa isang kwarto siya sa hotel room.

Her fight with Mike was the first thing that came into her mind. Gusto niyang tawagan ang nobyo pero naalala niyang wala pala siyang dala na kahit ano mula ng lumabas siya.

Huminga siya ng malalim at daretso ang mukha sa ceiling.

“Mike...” She whispered. Nangungulila ang boses niya at may halong panghihinayang. Siguro ganito talaga kapag matagal na kayo.

She sighed again and stared at nothing while thinking why she ended up in a hotel.

“Hala!”

At nang maalala ang nangyari kagabi, bumalikwas siya ng bangon at agad na inilibot ang mga mata.

Walang tao siya lang mag-isa. Muli siyang nakahinga ng maluwag. Pero agad din binalut ng takot nang mapansin na iiba na ang suot niyang damit kaysa kagabi.

“Shît...” mahina niyang bulong bago sinilip ang panty. At iba na rin ito. Nakasuot siya ng dress na puti. Parang wedding gown pero hindi masyadong magara. Mga dress na pwede sa civil wedding.

Pinakiramdaman niya ang sarili. Wala naman masakit. Kinapa-kapa niya pa ang pagkababaé kung nagalaw na iyon pero wala naman. She felt totally fine.

“Punyeta, kinabahan ako roon, ah.” Bumangon siya at sinubukan hanapin ang damit na suot kagabi, pero halos malibot niya na ang buong kwarto ay hindi niya mahagilap.

“Hindi ko tuloy alam kung mabait ang tumulong sa'kin o tarantado...” bulong niya pa sa sarili. “Waitt... siya ba ang nagbihis sa'kin?” biglang niyakap niya ang sarili. “Shucks! Nakita niya ang beautiful body ko? What if he did take some pictures? Tapos ibebenta sa pórnsites? Punyemas, naging pórnstar pa ako ng hindi ko alam. Si Claire dapat 'yon, ih.”

She brushed it off in her mind. Bahala na lang si batman niyan, ang importante, buo pa ang katawan niya at hindi pa chinop-chóp tapos nilagay sa maleta at pinaanod sa ilog. Pero at least thankful siya dahil hindi siya ginalaw ng lalaki. Though, before she lost consciousness, she heard something he said. Hindi lang niya lang maalala.

At parang pamilyar sa kaniya ang boses. She just couldn't remember where she'd heard it.

Dumaretso si Dina sa banyo para ayusin ang sarili. Hindi naman pwedeng lalabas siya na maganda ang dress tapos sabog ang ayos ng mukha. She looks at the mirror. Mukhang maayos naman ang hitsura niya. Wala na rin ang make-up niya na suot, mukhang inalis ng lalaking tumulong sa kaniya.

“In fairness... matulungin siya.”

Sinuklay niya ang buhok gamit ang kamay, at doon, napansin niya na may mantsa ang hinlalaki niyang daliri. Parang ink o stamp? Hindi niya matukoy. Kaya inamoy niya, amoy ink nga. Though, Dina didn't mind it at all. Sa isip niya, baka lang nakuha niya sa trabaho.

“Papasok ba ako sa trabaho na ganito ang suot? O uuwi muna?” Dina tilted her head, she was talking to herself in front of a mirror. “Pero wala pa akong ligo? Though, hindi naman ako nangangamoy. Wait... maybe Mike was still in my house. What if he's waiting for me there?” She sigh, “okay! Uuwi muna tayo. Hindi ko naman din gusto na palipasin pa ang away namin. It's better to talk about it.”

Parang mababaliw na talaga siya. Bumuntong hininga pa siya saka umalis na. Inayos niya muna ang bed bago siya tuluyang nag-check out. Syempre suot niya pa rin ang dress, alangan naman na hubarin niya iyon, edi, naging bóldstar siya.

She hailed a cab. Mag-ko-commute siya dahil hindi niya naman dala ang sasakyan. Kahit na wala rin siyang parang dala.

May dumating agad na taxi. Sumakay siya at sinabi ang address. At mabilis na gumayak ang driver.

Habang sa kabilang banda ng eskinita may isang mata na nakamasid sa dalaga na may malapad na ngiti dahil suot ng dalaga ang damit na pinili niya.

“Follow their car, Rocco...” utos ni Nikolo, agad naman din na sumunod si Rocco.

“I thought we'll just watching her? Bakit kailangan pang sundan?” Reklamo ni Rocco. “Si Cesare naman ang driver ng taxi na sinakyan niya, safe 'yon na makakauwi.”

May inis na namuo sa dibdib ni Nikolo.

“Just do as I say, Rocco!”

Umirap na lamang si Rocco. Pambihira talaga itong boss nilang ito. Ginawa na nga silang horror character kagabi, ngayon, gagawin naman silang driver.

Napagod siya kagabi kakatakbo. Dahil itong magaling na boss niya, tinakot si Dina. At pambihira rin itong si Cesare dahil siya pa talaga na suggest kay Nikolo.

Napailing si Rocco. “Ako lang talaga ang matino sa atin. Matino na, ubod pa ng gwapo.”

Rocco followed the car in silence but time to time, he would rolled his eyes. While Nikolo, was smiling ear to ear remembering what happened last night.

He's her knight and shining armour. Her Prince charming. Kinikilig tuloy si Nikolo habang inaalala kung gaano kalambot ang katawan ng dalaga. Gaano ito kaganda matulog.

Though, Nikolo, was a total psychó, he still have the decency. Nag-hire siya ng babae na magbibihis kay Adina niya. Kahit na gustong-gusto niyang angkinin ang dalaga, may natitirang muwang pa naman sa isip niya na mali ang pilitin ang babae na makipagtalík kung hindi nito gusto.

Though, nag-iwan lang siya ng mga bakas sa katawan ni Dina. He left some kiss marks on her neck and shoulder. Halos nawalan pa siya ng control sa sarili ng maamoy ang natural na amoy ng dalaga.

She smells like fresh flowers.

Nikolo knows to himself that he shouldn't be playing around like this. Na tama si Orazio, pero isang araw pa lang sila sa Italy ay parang mababaliw na siya na hindi makikita ang dalaga.

Kaya naman, bumalik sila agad ng Pilipinas. At pinangako niya na babalik lang siya sa Italy na kasama si Dina. Wether she's willing or not, isasama niya pa rin ito. Gagawin niya ang lahat, makuha lang ang dalaga.

Pinarada ni Rocco ang sasakyan sa 'di kalayuan. Nakita nilang lumabas si Dina at may sinisinyas ito sa driver na si Cesare.

“Sandili lang Manong, ha? Kukuha lang ako ng pera sa taas.”

“Okay.”

Dina furrowed her eyebrows and look at the drivers face. Parang banyaga naman. May accent pa ang English at medyo may itsura rin.

Hindi niya na lang iyon pinansin at agad na kinuha ang bag na nasa sahig pa rin kung saan niya ito tinapon ng magkasagutan sila ni Mike.

Kumuha siya ng isang libo at mabilis na lumabas dahil nakakahiya naman sa driver.

“Keep the change na lang po.” Turan niya at umalis na.

Mabilis niyang sinara ang pinto dahil may naramdaman na naman siya na parang may nakamasid. Huminga siyang malalim bago isa-isang pinulot ang mga nagkalat na larawan niya sa sahig.

Aminado si Dina, siya nga iyong nasa litrato na húbad. Pero hindi niya mawari kung saan iyon galing. Halata naman kasi sa mga litrato na kuha iyon nang gabing may bato na lang na bastang napadpad.

Pero gets din naman ni Dina kung anong pinanggagalingan ng galit ni Mike. Kahit nga siya, ganon ang magiging reaksyon kung makakita siya ng húbad na larawan ni Mike. Baka hindi lang sagutan ang mangyari.

Matapos niyang inayos ang lahat na kalat sa sala ay umakyat siya sa kaniyang kwarto at kaagad na naligo. Pumuwesto siya sa harap ng salamin at bigla na lang napaawang ang kaniyang labi.

She traces the red marks on her body. Those are kiss marks.

Hindi lang isa. Hindi lang dalawa. At mas lalong hindi lang tatlo.

Nagkalat ang kiss marks sa buo niyang katawan. Mayroon sa leeg. Sa balikat niya. Sa ibabaw at ilalim ng susó niya. Mayroon sa tiyan at bandang pusod. Mayroon din ang ilalim ng kili-kili niya.

“What the... fúck.” Hindi makapaniwalang bulong niya.

Gustong kumbinsihin ni Dina na si Mike ang may gawa ng mga kiss marks sa katawan... pero all the kiss marks looks fresh. Mapupula pa ito at malalaki ang pantal.

Nanuyo ang lalamunan niya at napahawak sa gilid ng lavatory niya. Nanghina bigla ang kaniyang tuhod. Malapit na siyang maiyak pero pinipigilan niya lang.

“I f**k up again, aren't I?”

Hindi na alam ni Dina ang gagawin. Ayaw niyang paniwalaan ang nasa isipan niya. No! Hindi ito kagagawan ng lalaking 'yon! This is Mike's. Si Mike ang may gawa nito.

With that in mind, Dina started to compose herself and leave for work. Pinangako niya sa sarili na walang may makakaalam ng tungkol dito. Kahit pa ang kaibigan niya. She oath to herself that, this secret will only belong to herself.

Si Nikolo sa kabilang banda ay may malapad na ngisi. He's happy of what he did. Sa itsura kanina ng dalaga, alam niyang nakita na nito ang ginawa niyang obra.

“Fúcking pretty...” mas lalong nagliyab ang kagustuhan ni Nikolo na mapasa kaniya ang dalaga.

“Aalis na ba tayo, boss?” Tanong ni Rocco. May lollipop pa ito sa bibig. “O susundan ulit natin ang love of your life mo?”

May ibang nasa isip si Nikolo. Mas maganda kaysa sundan ulit ang dalaga.

“No...” He whispered and smirked like a madman, “we will put surveillance camera all over her house. Gusto kong makita siya araw-araw. I will watch over, my Amoretto. My Little baby...”