Desirable Maids 1: Anastasia Roza

CHAPTER 22

Chapter Twenty Two

Virgin

I did not stop cursing myself when I got back to our room!

Oo nga't alam kong nakuha ko ang atensiyon niya at nagtagumpay ako doon, pero hindi ko maiwasang mabaliwan sa naiwang epekto sa akin ng nangyari.

Ang pagbabanta sa kanyang tono ay parang totoo and he is right, I don't want to regret anything just because of him.

Naubos ang oras ko sa pag-iwas sa kanya. Hindi naman naging mahirap dahil iyon rin naman ang gusto ni Davida pero hindi ko ito naiwasan kinagabihan.

"Anong napag-usapan ninyo ni Zuriel?"

Umayos ako ng tayo sa harapan niya. I'm tired doing my job today, but she makes me exhausted. Ang nakakainis lang ay sa akin lang siya gano'n. She's evil and all that, pero mas malala ang pakikitungo niya sa akin. She looks at me like I a some kind of bomb ready to explode anytime. Hindi ko na maintindihan. Gusto ko siyang sukuan kahit pa alam kong magiging malaking tulong siya sa aking misyon kapag nakuha ko na ang loob niya.

"Wala naman po. Naglinis lang po ako sa kanyang opisina."

"Inutos niya 'yon?"

"Opo."

"Hindi niya ba ako hinanap?" mas lalo siyang nalito na tila hindi matanggap ang nangyari.

"Hindi naman po. Sandali lang rin naman po akong naglinis doon at hindi rin naman po niya ako kinausap. Busy po sa trabaho," pinilit kong ngumiti.

"Bakit po Miss Davida? May kailangan po ba kayong ipagawa o ipasabi kay Sir Zuriel?"

Marahas niyang inalis ang tingin sa akin.

"Wala. Sa susunod na ipatawag ka niya ay ipaalam mo muna sa akin."

"Paano po kung wala kayo?"

"Hanapin mo ako, naintindihan mo ba? At kapag natapos ang kung anong iuutos niya ay ako pa rin ang una mong pupuntahan, maliwanag ba?"

Agad akong tumango.

"May nagawa po ba akong kasalanan? Sorry po kung meron pero wala po akong natatandaan na nilabag kong utos ninyo. Hindi naman po ako nakipag-usap sa kanya at sinusunod ko po ang lahat ng sinabi ninyo sa amin."

She scoffs at that and turn her back at me.

"Sige na, makakaalis ka na."

Wala sa sariling napairap ako. This b***h is so hard to get talaga.

Iniwan ko na siya gaya ng utos niya, pero pag-ibis ko papuntang kusina ay agad akong naging alerto ng makita ang halos patakbong pagsalubong sa akin ni Ate Tipas!

"Tasia!"

"Ate? Anong nangyayari?"

Hinila niya ako kaagad papunta sa gilid.

"May bisita si Sir Zuriel. Kararating lang ngayon at kasalukuyang nasa living room."

"Tapos po?"

"Eh, marami pa akong gagawin at tutulungan ko si Aurora sa kusina kaya pwede bang ikaw na lang ang tumawag sa kanya?"

"Sa opisina niya po?"

"Hindi! Nasa taas na 'yon at nasa kwarto niya."

"Bakit po ako?" kunwaring tanong ko dahil kahit na dapat ay pag-isipan ko muna ng maigi ang mga susunod kong hakbang sa mga interaksiyon namin ay hindi ko rin maiwasang matuwa.

Hindi man ako makapasok sa kanyang silid, a sneak peek will not be that bad if he permits.

"Aba syempre ikaw talaga! Naalala mo ba 'yong sinabi ko sa 'yo?"

Nababaliwan akong napangiti.

"Ang akitin si Sir Zuriel? Seryoso ka talaga do'n ate?"

"Oo! Sabi ni Aurora naglinis ka sa opisina niya kanina, 'di ba? Ngayon ituloy-tuloy mo na! Gwapo rin ang bisita ni Sir Zuriel kaya kung hindi ka papalarin sa boss mo ay pwede na rin itong isa. Chance mo na 'to, Tasia!"

"Ate Tipas talaga."

"Sige na!" itinulak na niya ako palayo. "Humayo ka at magpakarami!" nakabungisngis niyang dagdag bago ako tuluyang itaboy.

Wala na akong nagawa kung hindi ang sundin ang utos niya. Balak ko na sanang dumiretso kaagad patungo sa kanyang kwarto para tawagin ito ngunit ng mapadaan ako sa sala kung saan naroon ang kanyang kaibigan ay nahinto ako.

"Hey! Excuse me, can you get me some water please?" agaw pansin niyang tawag.

Napabuntong-hininga ako at agad na ngumiti bago ito harapin kahit na gusto ko na lang takbuhin ang distansiya ng silid ni Zuriel at nang kinaroroonan ko.

Sa pagpihit ko paharap sa kanya ay nababaliwan siyang napaahon sa pagkakaupo. Muli kong nakita ang pamilyar na pagkamangha sa kanyang mga mata gaya nang kay Davida at Zuriel noong unang beses nila akong nakita.

"Lucy..." namamangha niyang sambit habang palapit sa akin.

Hindi ako gumalaw. Maging nang hawakan niya ang kamay ko ay hindi ko siya pinigilan. I may not know what's happening, but I am so intrigue by it.

I don't know anyone named Lucy. As much as I try to recall maging sa dati kong buhay ay wala akong kilalang gano'n ang pangalan. This man, however, seems so sure that I was that girl.

"Lucy..." muli niyang sambit sa mas mahinang boses, namamangha pa rin.

Pinigilan kong mapapikit ng mapunta ang isang palad niya sa aking pisngi pagkatapos ay marahan at buong puso iyong hinaplos. I can feel longing in his touch.

The man isn't bad himself. He's as good-looking as Zuriel, too. Iyon nga lang, hindi ko alam kung paano siya pakikitunguhan ngayon.

"Symond."

Isang baritonong boses na galing sa ikalawang palapag ang naging dahilan nang agad niyang pagbitiw sa akin.

Nilingon ko ang mga yapak na pababa sa grand staircase. Now I kind of hate the guy for wasting my time! I should've ran upstairs! Sana ay nagkaroon ako ng pagkakataong masipat ang silid ni Zuriel! Damn it!

"Zuriel."

Tumabi ako para bigyan siyang daan. Nang makalapit ay nagpalipat-lipat ang tingin niya sa amin ng kaibigan.

"I thought she's—"

"Her name is Tasiana," he cut his friend off. "She's my new maid."

Symond swallowed the bile in his throat.

"Magandang araw po." Bati ko na lang para mawala ang natitirang tensiyon sa nangyaring kalituhan.

"Sorry about that," paumanhin niya agad sa akin. "I mistake you for someone else."

"You did," Zuriel answered. Lumipat ang tingin niya sa akin. "Go now. We don't need you here." He commanded.

Nagmamadali akong tumango at agad silang iniwan kahit na alam kong nananatili ang tingin nila sa akin at tiyak na pag-uusapan kahit mawala ako.

Lucy...

Ilang beses na umulit ang pangalang iyon sa aking ulo, pero wala talaga akong maalala.

By the looks in their faces, siguradong importante ang babaeng iyon sa buhay nilang lahat maging kay Davida. Kung ano ang dahilan ay iyon an kailangan kong alamin.

Sa pangalawang Linggo ko sa pagsisilbi sa lalaki ay mas naging panatag ako. I've been friends with anyone except Davida, pero ang pinaka-mahalaga sa lahat ay nagagawa kong kausapin si Zuriel kahit pa maliliit na interaksiyon.

Sa ilang araw na iyon ay nakuha ko kaagad ang routine niya. He's a very serious man. Masyado ring busy sa trabaho at madalas wala sa bahay pero sa tuwing naroon ay talagang sa hardin niya gustong kumain. I haven't seen him near his fancy dining roon. Siguro ay dahil mag-isa lang naman siya kaya walang pakialam doon.

We were both morning person. Alas siete pa lang ay nasa gym na ito at nagpapapawis. Pagkatapos naman ay aakyat siya pabalik sa kwarto at maliligo. Pagbaba ay diretso sa kanyang opisina. Pagsapit ng alas dos ay saka kakain ng tanghalian. After eating lunch, he goes back to his office.

Simula nang nilinis ko iyon noong nakaraan ay hindi na naulit ang insidente. Hinayaan ko lang dahil mukha namang wala rin akong mapapala doon sa ngayon at kailangan pa munang pag-aralan ang lahat ng kilos niya, pero hindi iyon naging dahilan para tumigil akong magpapansin.

I know how he react when I'm around him and I claim it as my advantage. Dahil mukhang wala na itong balak atupagin kundi ang trabaho, ako na mismo ang lumalapit.

"Come in."

Maingat kong binuksan ang pinto ng kanyang opisina at saka ngumiti habang hawak ang tray ng pagkain.

"Inutusan ako ni Miss Davida na ibigay ang meryenda ninyo."

Agad nalukot ang noo niya pero wala namang sinabi. Dumiretso ako hanggang sa marating ang kanyang lamesa kahit na sa bawat hakbang ko't pagsunod ng kanyang mga mata sa akin ay bumibigat ang bawat hakbang ko.

Inilapag ko doon ang tray at saka ngumiti ng mas matamis. He smells so good. Natatalo ang amoy ng pagkaing dala ko sa bango ng katawan niya.

Muling lumipad ang titig ko sa bookshelf. Kung makakalapit lang ako rito ay tiyak na mabubuksan ko kaagad iyon. Ano nga kayang nasa likod?

Naputol ang aking pagtitig sa kanyang pagtikhim. I shifted my attention to him.

"Anything else?"

"Kayo po? May kailangan ba kayong iutos? Tapos na ako sa trabaho. Kung gusto niyo ay linisin ko ulit ang opisina? Isang linggo na rin ang nakaraan noong huli akong maglinis rito,"

Lumapit ako sa kanyang lamesa at itinukod ang dalawang kamay doon. Pinigilan kong mapangiti ng malaglag ang mga mata niya sa aking dibdib. I purposely unbotton my uniform so that he can see my cleavage, but when he stare at it, hindi ko mapigilang taasan ng balahibo sa katawan.

His smirk made it even worst!

"Aren't you getting tired, Tasiana?"

Matapang akong umiling. Pinigilang sagutin iyon ng parehong lenggwahe.

"Hindi ako madaling mapagod."

Mabilis na kumalampag ang puso ko nang hawakan niya ang lamesa at hilahin ang sarili palapit sa akin. I can hear my blood boiling beneath my skin when his face are only inches away from mine!

"Is that so?"

"Yes... sir..."

Umangat ang mga mata niya sa aking labi. My lips parted when I see him lick his bottom lip.

"Is that all you're going to do just to get my attention?"

"Anong gusto ninyong gawin ko?" I challenged him.

Para akong hinapo sa muli niyang pagngisi ngunit tuluyan ko nang pinagalitan ang sarili nang maramdaman ang pag-angat ng kamay niya sa aking mukha. Ang kanyang daliri ay magaang humaplos sa aking pisngi ngunit nanuyo ang lalamunan ko nang bumaba ang mga ito patungo sa aking leeg.

Pinigilan kong mapapikit nang ipulupot niya ang kamay rito dahilan para bahagya akong mahirapang huminga.

"You're fearless and I don't think you take no for an answer," he commented while gripping my neck just enough to give me some warning, but there's no fear in me.

Valados Alcatraz already get rid of all my fears. Wala na akong dapat pang katakutan ngayon at mas lalong hindi ko iyon mararamdaman sa kanya.

"Am I right?"

Tumango lang ako dahil hindi ko magawang magsalita sa kanyang ginagawa. I gasped for an air when he removed his hand on my neck, but I remained stiff when it goes down to my collarbone.

"Do you really follow orders?"

"Y-yes sir..."

Nakagat ko na ang loob ng aking pisngi nang tumayo siya't pumwesto sa harapan ko. Agad inabot ng kanyang mga daliri ang dalawang bukas na butones sa gitna ng aking dibdib.

Napakapit ako sa lamesa nang dumalo na ang isa niya pang kamay doon para buksan ang pangatlo.

I did not stopped him. Hindi ko na alam kung ako pa ang aking plano sa pagpunta rito. Everything felt like escalating so quickly!

"Then don't lie to me and tell me why you're here?" He asked on a raspy voice.

"P-po?"

Binuksan niya ang pang-apat na butones. My bra is already showing, but it seems like he wasn't planning to stop.

Napasinghap ako nang hapitin niya ang magkabilang dulo ng bukas kong damit palapit sa kanya. He opened the fifth one and I couldn't do anything but curse myself for being reckless!

"Bakit kailangan mong magsinungaling na inutusan ka ni Davida na dalhan ako ng pagkain rito?"

Shit.

"S-sir," nakagat ko ang aking labi nang mabuksan na niya ang lahat ng butones at agad iyong hinawi.

Now even with my bra on, I felt like naked in front of him. Hindi man ito ang unang beses na napagmasdan niya ang katawan ko pero mas dito ako kinabahan! Parang gusto kong ibalik ang oras at batukan ang sarili sa kapangahasang ginawa!

"I don't eat while I'm working, so tell me the reason why you're here. Are you planning to seduce me again, Tasiana?"

Agad akong umiling dahil pakiramdam ko ay napapaso ang balat ko sa bawat parte na nadadapuan ng kanyang mga mata.

"Hindi po."

"You really doesn't like to follow orders," he said pertaining to the last word that he hates me saying.

Ipinasok niya ang kamay sa loob ng damit ko ay agad iyong inilagay sa kurba ng aking bewang.

I bit my lower lip when I felt his warmth on my waist! His hands were huge at tiyak na kayang baliin ang katawan ko.

"Sir..." protesta ko nang umangat ang kamay niyang iyon patungo sa likuran ng aking bra.

"I'll play with you if that's what you want."

My back arched when he unclasped my bra with just one swift move.

"Z-Zuriel..." sinubukan kong umatras ngunit hindi ko matakasan ang kamay niyang hinigit pa ako palapit sa kanyang katawan.

My boobs were pressed against his solid body! Napakapit rin ako sa kanyang balikat dahil sa kanyang ginawa.

"Sa paanong paraan mo gustong maglaro? Do you like it hard?"

"S-Sir Zuriel... I-I—"

"What's wrong?" Napangisi siya sa pilit kong pag-atras. "Are you scared now? Hindi ba't ito naman ang ipinunta mo rito?"

"Nagkakamali kayo, please let me go."

He found humor at my protest and laugh.

"You're a fine girl Tasiana," aniya sabay lapit ng mukha sa akin.

Napasinghap na lang ulit ako ng agad bumaba iyon patungo sa aking leeg. His breath on my skin sent shivers down my spine! Ipinirmi niya ang katawan ko gamit ang magkabilang kamay sa aking bewang.

"And you smell so f*****g good, too..."

"S-sir I'm sorry pero hindi ko po sinasadya."

"Really?"

"Hindi ko..." agad kong nakagat ng mas mariin ang labi ng maramdaman ang paglapat ng mainit niyang dila sa aking collarbone at mapaglaro iyong inangat hanggang sa aking tenga!

Pakiramdam ko'y nawalan ng lakas ang aking mga tuhod kaya mas humigpit ang kapit ko sa kanya. Ramdam niya ang epekto no'n sa akin kaya bago pa ako malaglag sa sahig ay agad na niya akong binuhat at inilipat sa ibabaw ng kanyang lamesa.

"Are you always this nervous whenever a man touches you? Or you're just excited and being impatient with me now?"

"Hindi."

"Hindi ano?"

Bahagya ko siyang naitulak bago pa niya muling kunin ang lakas ko.

I look him directly in the eyes and immediately shake my head.

"Hindi ko pa po ito nagagawa kahit kailan." I confessed, but instead of doing something, nanatili lang ang mga mata niyang nakikipagtitigan sa akin.

"So you're telling me you're a virgin?" He asked after two solid minutes of weighing my words.

"Yes sir."

"Good," aniya at walang ano-ano'y sinibasib na ako ng halik sa labi!

~~~~~~~~~~~~

What do you think about this story so far? Let me know in the comment section below. :)

~~

Follow all my social media accounts if you want to be updated.

Facebook Page : Ceng Crdva

Facebook Group : CengCrdva Wp

Instagram : CengCrdva/Cengseries

Twitter : CengCrdva