Chapter 30(Mistake)
(JHOANNE) "Uy, destiny sila," pagtutukso ko sabay sundot-sundot sa tagiliran ni Camilla. Kanina pa namin siya tinutukso, pero ako talaga ang pinakamasigasig sa amin. Papunta kami ngayon sa cafeteria para mag-almusal, at ito na ata ang pinaka-maaga naming almusal — alas-sais pa lang ng umaga. At ilang araw ko na rin siyang tinutukso. Hindi ko alam kung bakit, pero hanggang ngayon hindi pa rin ako maka-get over sa kwento niya — wahahaha. Limang araw na ang nakalipas to be exact. Kasi naman, alam mo yung feeling na pagkasama ko siya, tapos patay-malisya lang siya kapag nagkakasalubong sila sa hallway o kahit saan. Kinikilig ako sa sulyapan nila kahit hindi nila alam. Kasi kapag tumitingin yung isa, hindi naman nakatingin yung isa. Tulad ngayon — tumingin sa gawi namin si Maze, kaya kinilig
- Writer
