CHERRY'S POV
Hindi ko talaga inaasahan na matatamaan ako. Sa totoo lang ay halos wala akong naramdaman. Nagising na lang ako na nasa ospital na ako. Ramdam ko at nakikita ko na sinisisi ng asawa ko ang sarili niya. Pero hindi naman niya 'yon kasalanan. Kaya hindi niya puwedeng sisihin ang kanyang sarili dahil alam ko naman na hindi niya 'yon kagustuhan.
Sa tingin ko rin ay malaking sindekato ang kalaban niya ngayon. Kaya nakakaramdam rin ako ng takot para sa kaligtasan ng asawa ko. Nanatili ako sa bahay kasama si Luzy. Habang nakatingin ako sa bago naming kasambahay ay hindi ko maiwasan na hindi mag-isip. Nakasuot man siya ng mahabang palda ay alam ko na may kagandahan siyang taglay. Makinis ang mga kamay niya na para bang anak mayaman. Pero baka sadyang ganun lang siguro ang kutis niya
