“Naramdaman ko ang pagbangon mo kanina kaya bumangon na din ako at sinundan ka. Nasa kagubatan tayo at hindi mo alam kung anong naghihintay na kapahamakan sayo. Hindi ka dapat na umaalis ng walang kasama.” Papormal na sabi ng binata.
“Pasensiya na.”
Napabuntong-hininga siya. Pakiramdam niya’y gusto niyang makonsensiya kapag humihingi ito ng pasensiya sa kanya. Pakiramdam kasi niya ay nagiging marahas siya sa dalaga gamit ang mga salita at masasaktan niya ang damdamin nito kapag nalaman nitong mali ang mga ginagawa nito.
Pero mali naman nga. Mali na basta-basta nalang ito kikilos na hindi nito iniisip ang mga masamang kahihinatnan, tulad ngayon. Paano nalang kung lapain ito ng mga mababangis na hayop sa kagubatan ganitong nag-iisa itong humiwalay sa grupo? Pero ayaw din naman niyang sak
