Her Secretaries

Kabanata 9: Ruther Santiban

Kahit si Ruther ay nagulat sa kaniyang ginawa. Nanlaki ang mga mata niya sa mahigit limang segundong paglapat niya sa mga malambot na labi ni Angel. “Ano ba ang pinaggagawa ko?” Pag-iisip niya.

Agad siyang tinulak papalayo ni Angel at nakaramdam naman nang hiya ang dalaga. Nasipagpulasan naman ang mga taong nakakita sa kanilang paghalik. Tinatanggi at nagmaang-maangan na wala silang nakita. “Ibigay mo nga sa akin ang mga bulaklak na iyan.” Pansin ni Angel ang pagsabing iyon ng babaeng nakatayo malapit sa kanila.

“Sige pupunta muna ako sa bodega.” At umalis na sila sa lugar na iyon.

Napayuko naman si Ruther at napagtanto ang pagkakamaling hindi niya naman pinagsisihan. “Kailangan ko nang umalis.” Sabi niya at agad niyang binuksan ang pinto. Tumango si Angel sa sinabi niya at hinayaan niya itong umalis. Habang naglalakad papalayo kay Angel ay napangiti si Ruther. Hindi naman umalis si Angel sa silid na iyon sa halip ay dumungaw siya sa bintana na tanaw nito si Ruther. Hinawi ang kurtinang kulay puti at bahagyang sumilip. Kitang-kita niya kung paao mag-aalala ang bintang humalik sa kaniya sa mga tauhan ng naturang flower farm. Sa puntong iyon ay umusbong ang pagtingin niya sa lalaking palaging iniisip ang kaniyang kapakanan.

“Ma’am Angel?” Tawag pansin ng babaeng may hawak ng iilang rosas.

Lumingon sa kaniya ang dalaga sabay tanong, “yes? May kailangan ka?”

Inabot naman ng babaeng nagtrabaho sa flower farm ang hawak nitong mga bulaklak. “Patawad po sa masamang balita at sa pagkasira ng ilang hektarya ng—“

Sumbat naman ni Angel, “how we can fix it?” Sabay tingin niya kay Ruther na pinapahinahon ang mga nag-aalalang tranahador.

“Marami pong alalahanin dito sa flower farm ma’am.” Tumango si Angel sa sinabi niya.

Hindi niya pa rin inalis ang pagkatitig nito kay Ruther. “The best thing that we can do is, magtulungan tayo diba?”

Nguiti naman ang babae, “tama po ma’am.”

Sa pagkakataong iyon ay hindi na mamalayan ng dalaga na unti-unting nagbabago ang pananaw niya sa buhay at kung paano ang tamang pakikitungo sa ibang tao. Minsan ay nagkakamali siya pero kinakaya niya iyon.

Pumasok sa naturang bahay si Ruther. “We need to talk, as well as sa manager at tagapaahala ng farm.” Sabi niya sa nakatitig na Angel sa kaniya.

“Then?” Napatigil si Ruther sa sinaad na iyon ni Angel.

Ginalaw ni Ruther ang mga balikat nito habang nakatayo siya sa harap ni Angel. “Then, everything will be fine.” At ngumit siya.

“Tatawagin ko lang po ang manager.” Paghihinging hintulot ng babaeng umabot ng mga rosas kay Angel.

Naiwan sina Angel at Ruther sa sulok na iyon. Panay tingin ng dalaga sa kaniyang telepono. Sabi naman sa kaniya ni Ruther, “walang signal dito.” Na agad namang tinago ng dalaga ang hawak nitong telepono. “Yung kanina pala.” Namula naman ang pisngi niAngel sa mga katagang iyon. “Patawad sa ginawa kong paghalik sa iyon.” Nakaramdam ng hiya si Angel at hindi iyon maitatago ng kaniyang na umulang pisngi.

Bigla namang hinawakan ni Ruther ang mukha ng dalaga.

(Angel’s POV)

I was staring unto his handsome eyes. He captures me, not just my attention but my whole being. He was holding my cheek, ang lambot ng kaniyang mga kamay. Yung mga titig niyang kinakausap ako kahit hindi siya nagsasalita. I don’t know why my mom is hiring some handsome secretaries for me. Is she torturing me para tumino ako? Or it just happens without any intention?

“Matutunaw naman ako sa mga titig mong iyan.” Pangiting sabi ni Ruther sa akin.

He lowered his hands noong may narinig kaming boses, “Ms. Carillo and Mr?” Inabot niya ang kamay nito kay Ruther.

“Mr. Ruther Santiban.” Pagpapakilala sa kaniya ni Ruther.

Ngumiti siya at nakipagkamayan kay Ruther. “Masaya akong dumating kayong ligtas. But sorry dahil na datnan niyong hindi maganda ang nangyari dito sa flower farm.” Pakamot ulo niyang sabi.

Sumbat ni Ruther na tumayo sa aking gilid, “maaayos rin po iyan.” Nawala ang pagkabahala ng aming kausap.

“Alam po naming pagod po kayo sa byahe and you need to take rest po.” Sabi pa ng matandang babae sa amin. “I am the manager po sa flower farm na ito, Ms. Jack po.” Pagapakilala niya. Maya’t maya ay nilapag ng mga kararating kong tauhan an gaming mga gamit. “Alalayan niyo muna ang mga bisita natin sa kanilang magiging silid.” Dagdag niya pa.

Kinuha ng mga tauhan ng farm ang mga gamit naming ni Ruther. “Ihahatid ko po kayo ma’am sa magiging silid mo.” Masayang saad niya na agad ko namang sinundan. Nagpaiwan si Ruther at nakipagusap pa sa matanda. Habang ako naman ay naglakad kasama ang tauhan ng farm at mismong mga tauhan ko mula sa mansion. I was amazed sa mga tanim na aming nadadaanan. It was so beautiful, lalo na sinasabayan ng mga ito ang paglubog ng araw. The colors of each flower is truly amazing. Kahit apaano ay naaamoy ko ang mababangong bulaklak. “Napakaganda naman dito.” Hindi ko napigilang hindi makapagsalita.

“Maganda po dito ma’am at nakakarefresh ng mind.” Nakikinig ako sa kaniyang pagsasalita habang kami ay naglalakad patungo sa magiging silid ko. “Lalo na ma’am bukas. Sa silid niyo po matatanaw ang magandang sikat ng araw.” I feel excited sa aking narinig.

“Is that true?” Pangungulit na tanong ko sa kaniya.

“Yes ma’am you try it.” Napahinto kami sa isang silid na nahihimutiktik ng mga bulaklak sa labas. Binuksan niya ang pinto at ang silid ay nababalutan ng maraming binata. Sa tingin ko ay napansin niya ang pag-aalala sa aking mukha. “Huwag po kayong mag-aalala ma’am.”

I stepped forward at binilang ang mga bintanang nasa sampo. “I feel awkward to this room.”

“Ma’am kayo lang po ang makakita sa labas pero ang mga taong nasal abas po ay hindi kayo makikita.” At ngumiti siya.

“Kahit naka-on ang mga ilaw?” Takang tanong ko.

“Yes ma’am.” Sabay tango niya pa.

May napansin akong kakaiba. “Bakit dalawa ang higaan dito?” Pagpuuna ko.

Mahinahong sabi ng babae, “underconstrution po ang kabilang silid.”

“At ano naman ang koneksyon doon?” Diinan kong sabi.

Nagtaka naman ako noong pumasok si Ruther sa aking silid. “Don’t tell me na dito siya matutulog?” Tumango ang babae sa aking sinabi.

“Isang linggo lang ma’am.” Nahihiya niya pangsabi.

Pumasok si Ruther at umupo sa isang higaan. “This place is not bad.” Pagsasabi niya. “Isang linggo lang naman.” Dagdag pa ni Ruther.

“Pero—“

Yumuko ang babae sabay sabing, “aalis na po kami ma’am.” Umalis siya kasama ang iilang tauhan ko.

Tumayo naman si Ruther at pumunta sa pinto para magpaalam. Dali-dali naman akong pumunta para magsalita sa babaeng humatid sa akin sa silid. “Teka, wait! Hindi pwedeng magkasama kami ni Ruther—“

Pero bigla namang sinara ni Ruther ang pinto. “Why?” Now he is looking at me, seductively. “Bakit ayaw mong magkasama tayo?”

Panay pikit ko sa aking mga mata as I stepped back. Habang siya naman ay lumakad papalapit sa akin. “It is so wrong kahit saan mong tingnan.” Pagdadahilan ko pa. “Lalaki ka at babae naman ako.”

“What is the matter to it?” Hindi siya nakikinig sa pagdadahilan ko.

Diinan ko namang sabi. “Mali kasi.” Ramdam ko ang malakas na pagtibok ng aking puso.

“Walang mali doon.” I was confused to what he was saying.

Bigla naman akong napatigil noong ramdam ko na ang edge ng aking higaan pero si Ruther ay patuloy na lumalapit sa akin. “Mali pa rin.”

Bigla akong napahiga sa aking higaan at siya naman ay inilapit ang kaniyang katawan sa akin. Napatingin ako sa kaniya at hindi ko alam ang gagawin. I can feel his breath. Sa paglapit ng mukha niya sa akin ay napapikit ako at bumulong siya sa akin. “Wala ka nang magagawa.”