Her Secretaries

Kabanata 8: Flower Farm

Kagaya nang pinag-usapan ay hinanda nina Ruther at Martin ang lahat ng kailangan ni angel papunta sa naturang flower farm.

Nakahintay ang apat na tauhan ni Angel habang si Ruther ang siyang magmamaneho ng kotse na pinagmamay-arian ni Angel.

Nang matapos maghanda ng dalaga ay agad siyang nagtungo sa labasan ng mansion Naghihintay ang ilang tauhan nito, kasambay, Si Martin at ang kararating na si Sebastian Teves.

Dahang-dahan na lumabas si Angel at kinuha ang telepono nito. “Mom, I will go to the flower farm now.”

Ikinasaya naman ng mom nito ang kaniyang narinig, “good to hear that dear.”

Kitang-kina naman ang pagka dismaya sa mukha ni Angel habang naglalakad siya. “Fine mom, after few months babalik ako diyan.”

“Sure.” Pagpapanigurado ng mom nito sa kaniya.

Nang itinago na ni Angel ang kaniyang telepono ay siya namang paglabas ni Ruther. “Bakit naka-suot ka ng high heel shoes?” Pangungusisa nito.

Ginalaw naman ni Angel ang mga balikat nito noong huminto siya sa harap ni Ruther. “Because I can?” Pangiinis niya pa.

May kinuha naman si Ruther mula sa compartment ng sasakyan. “Magpalit ka nito.” At inilapag niya ang dalawang rubber shies sa tapat ni Angel.”

“Bakit iyan ang susuotin ko?” Pangungunsisa ng dalaga sa kaniya.

“Kasi kailangan?” Panggagaya sa kaniya ni Ruther.

Diinang sabi naman ni Angel. “Ayaw ko.” At binuksan niya ang pinto ng sasakyan. Bago pa niya tuluyang sarhan ang pinto ay pinigilan iyon ni Ruther. Kinuha ang paa niya at hinubad ang suot nitong mamahaling sapatos. “Hey, let go of me.” Papupumiglas pa ni Angel.  Napahinto si Ruther at tinitigan ang mga mata ni Angel. Nang napagtanto ng dalaga na tama ang iniisip ng binatang nakahawak sa kaniyang paa. “Fine.” Saad nito at tuluyang pinasuot ni Ruther sa kaniya ang sapatos. “This is out of fashion!” Diinan niyang sabi na tanging siya lang ang nakarinig.

Marahang sinara ni Ruther ang pinto ng sasakyan at sinabihan ang mga kasamahan nitong sekretarya. “Sorry for this short notice pero baka matagalan kami sa flower farm.” Pahayag niya.

Tinapik naman ni Martin ang balikat ni Ruther. “Huwag kang mag-aalala maghihintay kami.

Pumunta sa driver seat si Ruther pero bago siya pumasok sa naturang upuan ay huli niyang sabi sa mga kasamahan nito. “We will take a month there. At uuwi kami kapag maayos na ang lahat.” Ikinagulat naman ng dalawa ang narinig nilang iyon.

“Teka!” Paghahabol ni Martin pero agad na pumasok si Ruther at pinatakbo ang sasakyan.

“Mukhang hinahabol tayo ni Martin.” Pagsasabi ni Angel habang lumilingon itong kinakausap si Ruther. “May sinabi k aba sa kanila?” Agad siyang humarap kay Ruther pagkatanong niya ng ganoon.

Ginalaw naman ni Ruther ang kaniyang suot na salamin. “Wala naman, alam mo naman iyang si Martin.”

Iniwas naman ni Angel ang pagtitig niya kay Ruther. “Oo nga naman, ang lalaking iyon.”

Nang malayo na sina Ruther at ang ilang sasakyan na sumasa sa kanila ay buong lakas siyang sumigaw. “Nakakainis naman!”

Nakatitig naman sa kaniya si Sebastian. “Naku, isang buwan na hindi sila uuwi dito sa mansion.”

Habang nasa byahe ay panay tanong ni Angel sa nagmamanehong si Ruther. “Ilang oras ba bago tayo makarating sa farm?”

“Nasa dalawa at kalahating oras po.” Saad nang ngumingiting binata.

Umupo nang tuwid si Angel sabay sabi. “Mabuti kung ganoon.” Kinuha niya naman ang kaniyang cellphone. “Walang signal?” Taka niyang sabi.

Tumango si Ruther sa sinabi ng dalaga. “Opo ma’am this place is quiet to far.” Pagsasabi pa nito.

“Don’t worry ok lang iyon.” Pangiting sabi ni Angel.

Lingid sa kaalaman ng dalaga na aabutin sila ng isang buwan bago pa ito makabalik sa mansyong kaniyang tinutuluyan. Habang papunta sila sa naturang flower farm ay nag-aaway naman ang mga trabahador doon.

“Ikaw kasi!” Sigaw ng isang lalaking may hawak ng palakol.

Dinuruan naman ito ng kaaway niya. “Sige! Ihampas mo!”

Dali-dali namang umawat ang mga asawa nito. “Tumigil na nga kayo! Lugmok na ang farm!”

Singit pa ng isa, “oo nga, wala na tayong kita! At mag-aaway pa kayo diyan!”

Sabi ng matandang lalaki na may hawak ng palakol. “Kung iisipin mo nga dalawangpu’t pitong hektarya ang flower farm na ito! Ilang daan tayong trabahador! Nakakapagod na! Palagi tayong walang supply dito!”

“Pero hindi yan dahilan na umiti ang ulo mo!” Sumbat ng kaaway nito.

Patahan naman ulit ng kani-kanilang asawa. “Mamaya darating dito ang anak ni Ma’am Jane huwag na kayong mag-away. Nakakahiya na kayo.”

May naaninag silang sunog mula sa malayo. “Hindi! May sunog! May sunog” Pagsisigaw ng isang babae na nakakita sa maitim na sunog.

“Puntahan na natin!” Nagkakandaugaga na silang pumunta sa naturang lugar na pinagmulan ng sunog.

Panay tingin naman ni Angel sa cellphone nito umaasang may matatanggap siyang mensahe o tawag. Kahit tingnan niya man ito ay wala siyang magagawa sa kadahilanang walang signal ang lugar na ito.

“How people live on this kind of situation?” Inis niyang tanong habang ginagalaw niya ang kaniyang telepono.

Pag-iinis naman sa kaniya ni Ruther, “na wala pong signal?”

Papunto naman ni Agel. “Exactly!” At pinasok na lang ni angel ang telepono nito sa kaniyang bag. “I am sure the place is so boring.” Dagdag niya pa.

“You will not get boring if you learn to make busy of your self.” Pangaral sa kaniya ni Ruther.

Nang malapit na sina Angel ay may nakita ito mula sa kaniyang kinauupuan. “Kay dilim naman ng kalangitan doon.”

Napahinto si Ruther at napatingin sa tinutukoy ni Angel. “Yung farm!” Sigaw ng binata.

Agad niyang pinaandar ang sasakyan at humarurot papunta sa lugar na iyon. “Magdahan-dahan ka naman!” Takot na sabi ni Angel sa kaniya.

“Malapit na po tayo ma’am.” Namamawis naman si Ruther at nakaramdam ng kaba habang papunta sila doon.

Pagkarating nila sa naturang flower farm ay agad na lumabas si Ruther. Nagulat siya sa kaniyang nakita. Nagkalat ang mga timba at ang mga pagod na tauhan ng naturang farm. Hindi na hinintay ni Angel na pagbuksan siya ng pinto ni Ruther. Lumabas siya at nagulat siya sa kaniyang nakita. “Ano ang nangyari dito?” Napalingon ang mga tauhan niya pagkasabi niyang iyon.

Lumapit ang isang matandang babae kay Angel na basang-basa ng tubig. “Ma’am.” Pangiyakngiyak niya pang sabi.

Agad namang humakbang palikod si Angel sabay nandiri pa nitong sabi, “don’t touch me.”

Bigla namang lumapit si Ruther at hinawakan ang mga na nginginig na kamay ng matanda. “Ano po ang nangyari?” Bahalang tanong pa nito. “Ako po si Ruther ang sekretarya ni Miss Angel.”

Nadismaya naman ang mga tao sa nagging reaksyon ni Angel. Bulungan pa ng ga ito. “Ang layo niya kay Ma’am Jane.” Dagdag pa. “Magaspang yung ugali niya.”

Saad ng matanda sa nag-aalalang si Ruther. “Yung white roses po Sir Ruther!” Halatang may kaba at takot ang bumabalot sa matandang babae. “Tatlong hektarya po ang nasunog.”

Pagkarinig ni Angel ay nagalit ito. “Ano ba ang pinaggagawa niyo at nasunog iyon?!” Napayuko ang mga tao sa kaniyang narinig. “This is a piece of—“ Hinila siya ni Ruther at pumasok sila sa luob ng malaking bahay. “Ano ba! Bitiwan mo ako!”

Agad siyang pinasandal ni Ruther sa pader pagkapasok nila sa naturang bahay. “Hindi ka ba titigil?”

“Hindi ka ba magagalit kapag---“ At isang halik sa kaniyang mga labi ang nagpatigil kay Angel.

Napatigil naman ang mga tao sa lubo ng naturang bahay. “Nakita mo iyon?” Bulungan nila.

Saad naman ng katabi, “oo, kitang kita ko.”