Her Secretaries

Kabanata 1: Who is she?

(Angel’s POV)

My Mom and Dad settled for good. Kami na ng aking Kuya ang siyang namamahala sa lahat ng ari-arian na ibinigay ng aming mga magulang. To think that most of it ay napunta kay Kuya Christian at ang naiwan sa akin ay palalaguin ko iyon gaya nang pangako ko sa aking sarili. I should invest at padamihin iyon to prove na kahit isa akong babae ay kayang-kaya kong gawin ang pinaggagawa ng aking nakakatandang kapatid. I am the little brat of the family while most of the praise napupunta kay Kuya. Siya ang magaling at ang tagapag-mana. Habang ako heto, I need to strive more kahit sinasabi ng iba na, I can have everything that I want. Kahit ano at kahit sino pa man.

“Santiban brothers?” Kahit nagugulat ako sa aking bagong nalaman. I keep my self-calm and classy as well.

Tumango silang dalawa sa ilang ulit kong saad na magkapatid sila. These guys are so hot mga Santiban nga naman. I heard a story from my Mom tungkol sa kung sino sila sa buhay namin. And it is so funny to think that their Dad was the ex-boyfriend of my Mom. “Grae and Ruther Santiban,” pagsasambit ko sa kanilang pangalan.

“Tanggap ka na Mr. Ruther Santiban,” sabi ko sa kaniya na ikinatuwa nito. Bakas naman ang lungkot sa mukha ni Grae. “Mr. Grae Santiban, bakit napadalaw ka?” takang tanong ko. Hindi man lang niya nagawang sagutin ang tanong ko. Kaya minabuti kong palabasin muna sa silid si Ruther, “I will call you later ok?” Tumango siya at umalis.

He pulled the chair para lumapit ito sa akin. “I need to tell you something.”

Inilapit ko naman ang mukha ko sa aking kababata. “Ano iyon?”

Saretsahang sabi niya, “wala!”

“Kainis ka naman!” pagsisigaw ko. “Teka, I just saw your brother. Is it true na kapatid mo iyon?” Tumango siya sa sinabi ko. “How come?”

“You are joking around.” Tumawa siya matapos niya iyong sabihin. Nahuli niya ako sa pagmaang-maangan ko.

“No one can keep to my Mr. Grae Santiban?” I kiss his left cheek pero agad siyang humarap sa akin dahilan na magkahalikan kami. He kisses me softly kagaya ng napakalambot niyang mga bibig.

Hindi pa siya na kuntento at inusog ang kaniyang upuan at lalo pa siyang lumapit sa akin. “Can I have just a couple of minutes of you?” gigil niyang sabi at alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin.

Sabi ko naman, “baka may makakita sa atin?” Kitang-kita ko ang pagkadismaya sa kaniyang pagmumukha. “Gawin lang natin if we have our precious time,” pagsasalita ko habang inaayos ang kaniyang neck tie.

“Fine!” pagyayamot niya.

Tinulak ko naman siya papalayo. “Umalis ka na nga,” pagsasabi ko pa. “I was good at pagpapanggap na eh, panira ka talaga.”

Nang papalapit na siya pinto ay may naalala siyang sabihin sa akin. “We will take dinner together ok?” tumango naman ako sa sinabi niyang iyon.

“Don’t worry, sunduin mo na lang ako mamaya,” sabi ko pa.

Ngumingiti siyang umalis hanggang sa kapatid na nitong si Ruther ang pumasok sa silid. “Ma’am?”

“Yes?” Agad kong inangat ang aking mukha noong tinawag niya ang pansin ko. Parang naiilang siya sa sasabihin nito. “Is there anything wrong?” pangungusisa ko pa.

Daretsahang sabi niya pa. “Boyfriend mob a yung Kuya ko?”

Pangitig sabi ko naman, “we just have the same interest but no have labels.”

“Pwede ba iyon?” takang tanong niya pa.

Kahit ako ay napaisip sa kaniyang sinabi. He is actually right but bata pa lang kami ng Kuya niya ay napag-usapan na ‘yung tungkol sa kasalan namin. “Why? It bothers you?” Ako naman ngayon ang nangungusisa sa kaniya.

Ngumiti siya at nagsabing, “nagtatanong lang po.”

If I am not mistaken magkasing edad kami nitong si Ruther and he is so hot like his brother, Grae. “I hope you will be happy staying in my company,” masayang sabi ko sa kaniya.

The beep sound of my phone catches my attention. Kaya agad koi tong kinuha at sinagot yung tawag. “Hello, anak?” That voice is from my Mom.

Magiliw ko naman sabi, “good day Mom, how are you?”

“I am fine, by the way pupunta kami diyan ng Daddy mo to talk something sa iyo.” Napaisip ako sa sinabi niya.

Pero agad naman akong nagsabi, “sure Mom, anytime.”

“Sige sige.” Sa pagsabi niyang iyon ay agad siyang nag-end call.

Pagkatapos ko naman nakausap ang aking Mom ay sa pagkalingon ko ay kitang-kita ko ang pagkain ni Ruther sa pagkaing nasa aking mesa. “Ano ang ginagawa mo?”

“Kumakain?” Hindi pa rin siya umawat sa pagsubo nito. “Salamat dito ha.” At inubos niya talaga yung pagkain ko.

Inabutan ko naman siya ng tubig at baka mabilaukan siya. “Happy?” inis kong sabi pero panay ngiti niyang subo at tumatango pa. Wait, I am his boss at bakit yung secretary ko pa ang umuubos ng aking pagkain. “Parang may mali?” napatigil ito sa kaniyang ginagawa. Inayos ang kaniyang sarili at umalis. He knows what I mean to him.

Inayos ko ang aking mesa at nilipit yung pinagkainan ni Ruther. Wow, ako pa yung naglipit ng kaniyang kinain.

Habang hinihintay ko ang pagdating ng aking mga magulang ay napasilip ako sa bintana. Tanaw ko si Kuya napaparating na rin kasama ang mga tauhan nito. He is with the car na binili ni Mom sa kaniya. Pero bakit naman siya pumunta dito?

Dali-dali akong lumabas at nagkasalubong kami sa baba. “Pinapunta ako ni Mom and Dad,” sabi niya.

“Kuya!” masayang bati ko sa kaniya.

Nang akma ko siyang yakapin ay agad niyang dinuro ang noo ko. “We are not those little children, Angel,” pagpapaalala niya sa akin.

I stepped back as I heard those words from. Well, to think that this brother of mine is so serious. “Calm down,” pagsasabi ko pa. Pero hindi man lang siya ngumiti.

Bumaling ang tingin niya sa kaniyang paligid. “Secure the area,” utos niya sa mga kasamahan nitong tauhan.

“Masusunod po,” tugon ng mga ito.

Lumakad kami papasok ng building at panay pangaral niya sa akin. “Are you not aware?”

“Aware of?”

Buntong hininga na sabi nito, “dapat mag-ingat ka. Baka nakalimutan mong isa kang Carillo?”

I rolled my eyes at napatigil kami sa harap ng elevator. “It does matter Kuya?” Dumighay siya. “I mean Chairman?” pautal na sabi ko.

“Yes.”