I'm his slave

Chapter 13

Nagising akong maaga para maghanda ng umagahan namin. Kinukusot kusot ko pa ang mga mata ng makita si Senor sa kusina. "Matthew?" Ani ko ng makuha ang attention niya.

Nang humarap siya ay duon ko pa narealize na topless siya at tanging boxer lamang ang suot. Umiwas ako ng tingin. "Anong ginagawa mo?" 

"Cooking you breakfast," 

Napalingon ako sa kanya ng napansing humahakbang siya palapit kaya napaiwas akong muli ng tingin. "B-bakit?" Nauutal kong ani.

Pakiramdam ko tumigil sa pag t***k ang puso ko ng hawakan niya ang aking baba para iangat iyon sa kanya.

"Ako dapat ang nag luluto."

Mabilis akong iniwas ang muka ko at nilagpasan siya. I heard his chuckled sa ginawa ko. Tinignan ko kung anong niluluto niya at omelette iyon. Kukunin ko na sana sa kamay niya yung frying spatula nung ilayo niya iyon sakin.

"I am the cook for today." Napakunot noo ko sa kanya.

"Nasan sila Manang?" 

Sanay kasi akong naririnig ang boses nila Ella pag nagigising ako sa umaga dahil maaaga naman silang napasok. Mga taga dyan lang din sila sa labas ng village kaya uwian din sila.

"It's sunday. Rest day nila."

Oo nga pala. Nawala na sa isip ko ang mga araw. "Ako na ang magluluto, Senor. Maupo ka na lang duon."

Kita ko kung paano nanuri ang mga mata niya. "What did you just called me?"

I chuckled awkwardly. "Senor?" I repeat.

He grown with a smile and close his eyes. "I like the way you called me Senor but I love it more by my name. I told you that."

Ramdam ko ang pag init ng mga pisnge ko kaya nakitawa na lang ako sabay hampas ng mahina sa braso niya. Unbelievable. "Cheesy!"

Matthew laugh with me. Kaya mas nakaramdam ako ng hiya sa pag hampas ko sa braso.

Hindi niya na ako hinayaan pang makialam sa ginagawa niya kaya hinayaan ko na din. Nagsimula na lang ako mag vacumm at mag linis dahil walang gagawa nito ngayong araw. 

"Bakit pag nakikita kita palagi kang nag lilinis. It's not like your job." 

Kinuha niya sakin ang vacumm kaya wala na naman akong nagawa. "Now, let's eat."

"Pawisan ako. Mauna ka na." Lalagpasan ko na sana siya kaso hinawakan niya ang braso ko upang pigilan. 

Sa patatlong pagkakataon wala na naman akong nagawa but I like this. Kumain kami ng umagahan sa veranda kung saan nakahanda ng lahat. Never kong naisip na mararanasan ko ang ganitong klase ng treatment. 

Eating peacefully with a beautiful view of flowers and sky. 

Habang nakain ay napansin ko ang pag tingin ni Matthew sakin. "What?" Napaupo ako ng ayos.

He shook his head. 

"Thank you," ani ko ng natapos akong kumain. "For what?"

"For everything. You didn't think twice to help me through my dark times. You did everything for me and I'm thankful that I end up with you.. Matthew."

I saw how the corner of his lips rise. "Do you remember the first time you came to burgeritos?"

Burgeritos ay iyong tindahan ng burger malapit sa school ko nuon kung saan ako nakita ng mga magulang ko. Sikat iyon saamin nuon.

"Uhmm, yes ." How can I forget that day. I look away at him.

"I was there," Mabilis akong napalingon sa kanya. 

"Huh? What do you mean?" Naguguluhan na ako kaya nakuha na niya ang buong attention ko.

"Kaibigan ko yung may ari nuon. We visited him and... I saw you." I blink twice as I look at him. Hindi ako makapaniwala dahil hindi ko siya nakita nuong araw na iyon.

"I still can remember every details from that day. Araw araw akong bumabalik duon para makita ka at makipag kilala but you never came back."

That day flash into my mind once again. How excited I was just to taste the burger that they sell and how my mood change when I get out of the store.

"So when I saw you at the stage the day we met, I wanted you so bad. I want to know why are you standing in the middle of the stage to be sell into those people."

I am completely speechless. Even in my dream I never think of this. "And I am happy that you end up with me and I became part of your life."

Hindi ko alam ang sasabihin kaya nanatili akong nakamasid sa kanya. My memories from those days came back and I hate the idea of it. He stand up and kneel in frontof me. "Baby say something."

Hinawakan niya ang mga kamay ko. "I.. I don't know what to say. I'm speechless."

Ngumiti siya ngunit halata ang pag aalangan sa kanya. It's like he's reading me or trying to figure out what's on my mind.

"I.. I can't believe it. You.. you already know me. I.. I.."

Ang mga takas na buhok ay nilagay niya sa likod ng tenga ko. "I am blaming myself for not looking for you. If I've known.." I shook my head. 

"No.. No, it's not your fault. You did great." Nahanap mo pa din ako." I smile.

I don't know why I feel so happy. My tears started to fall then I hug him. "Thank you. Thank you. Thank you for saving me."

I felt his hand on my head and my back. "It's always my pleasure to save you, Lor."

He wipe my tears and I laugh. "Why Lor?" I asked dahil hindi ito ang unang beses na tinawag niya akong Lor.

"I asked one of the students that day and she said that you're Lor."

I chuckled and nod. Lor ha.

Hindi na niya ako pinayagan pang mag patuloy sa pag vavacumm kaya ang ending ay nanood na lamang kaming movie hanggang sa nakatulugan ko iyon.

Nagising na lamang ako sa boses niya. "Let's eat outside," He said. 

Pagmulat ko ng mga mata ay nasa kwarto niya kami at medyo nadilim na. Napasarap yata ang tulog ko. Naligo na din ako at nag bihis ng simpleng pants at body hugging long sleep top. Nag dagdag na lamang ako ng belt para may kaunti namang disenyo ang suot ko.

Nag aantay na siya kaya nag madali na ako. Hindi niya gustong nag iintay. Hindi naman ako nag mamake up dahil hindi ako maalam at hindi ko iyon kinalakihan. 

Nag lipstick na lamang ako na kakulay lamang din ng labi ko at nag pabango bago lumabas.

I ask him na sa fast food chains na lamang kami pero as you know Matthew. HIgh end restaurants niya ako dinala na ganun ang ayos. 

"I look so out of place." Bulong ko sa kanya.

"Nope. You're stunning."

Siya ang pinapili ko ng kakainin dahil hindi naman ako pamilyar sa ganitong kainan. Alam ko din ang mga mata ng mga tao ay nasasa amin. He's known in the business world and even showbiz. Napanood ko na nuong na featured siya sa isang show sa tv.

"Don't be bother by them." Aniya ng napansin sigurong na coconsious na ako. My anxiety is not as bad as before. I smile and nodded ayokong masira pa ang gabi namin.