Chapter 7
Nakiusap ako sa kaniya pero sinigawan niya lang ako. Wala akong nagawa kundi umiyak sa takot sa kaniya. Para akong bayarang babae kung itrato ni Raevan kanina. Nasaktan ako doon. Nagmumukha akong bayarang babae dahil bayad na ako at kailangan kong sundin ang gusto niya. Iyon ay ang makipagtalik sa kaniya. Hindi ko kaya.
Ngayon, iniwan niya ako dito sa dati naming kwarto. Inayos ko ang sarili para lumabas na rin. Ayokong magtagal dito dahil nakakakaba at nakakalungkot. Lalo na kung maaalala ko ang mga nakaraan namin dito na malabo ng maibalik. Siguro naman, wala na siyang ipapagawa sa’kin.
Pinihit ko ang doorknob at maingat na sumilip sa pinto. Wala akong nakitang tao sa hallway. Tahimik naman ang bahay. Pero dama dito ang bigat at lungkot. Para bang madalang lang itong uwian.
