SPECIAL MEETINGS

2662 Words
*JANNETH POV* “ SPECIAL MEETINGS " Habang naghihintay na maggreen ang traffic light ay napayuko muna s'ya dahil kumikirot na naman ang kanyang tagiliran na di mapaliwanag, lumingon-lingon akp , ng may napansin isang babae na patakbong naglalakad habang may kausap sa phone, napatayo dahil kakaiba ang nararamdaman ko sa babae, sinundan ko ito ng tingin ng napansing hindi ito huminto sa paglalakad, kaagad naman siyang tumakbo patungo sa babae, ng may isang kotsing paparating sa babae ay yumuko ito i grab her hand and pull her us fast as i could at dinala siya sa side walk. Huminto ang kotsing muntik na makasagasa sa babae at dumungaw sa bintana ng kotsi. ”hoy tanga kaba?!Kita mung nagred yung light. Batka tumawid!!“ galit na usal ng driver sa babae. ”Sorry po. Pasinsiya na sa abala” paghingi nito ng paumanhin sa manong driver na umuusok na sa sudrang galit, tiningnan ko ito at bakat sa mukha nito ang baka at takot. Pumasok nasa pagkadungaw ang driver at saka humarurut na pinaandra ang kotsi, Nang na wala na ang kotsi ay hinarap ko ito at kinamusta kung ok lang ba ito o nasaktan ba siya, pero ang sumagot naman nito na ok lang daw siya kahit halata naman na kinabahan din ito sa sudrang takot. Nang naggreen na ang traffic light ay nagsitawiran na ang mga tao habang pinag-uusapan ang nangyari, habang si Jessa naman ay patakbong paparating sa kanila. Nangmakalapit na ito sa kanila ay hinihingal patu sa pagtakbo. “ok lang kayo?” tanong nito sa kanila habang hinihingal parin. “ok Lang naman kami” sagot ko dito. “mabuti kung ganun” sagot naman ni Jessa sa akin, saka humarap sa babae at sinirmunan, hinila niya kaagad si jessa para hindi na ito makapagsalita ng masama sa babae at baka mas madagdagan paang takot nito. nagpaalam na sya sa babae habang hila-hila ang kaibigan na nagrereklamo kasi nga gusto daw niyang batukan yung babae sa katangahan sinabihan ko naman ito na di naamn ata sinaaadya na tumuwid ito ng nakared ang light baka nagmamadali lang. Nangnakalayo na sila sa babae ay binitawan ko na'to. “ano kaba, hindi muna sana pinagalitan yun tao alam mo naman na hindi n'ya sinasadya yung pangyayari!” sirmun nito sa kaibigan. “bakit totoo naman yung sinabi ko,hay Basta tama lang yun noh!” hindi pagsang-ayun ni jessa sa sinabi ng kaibigan. “ang mas mabuti ay ligtas ako at ang babae at walang masamang nangyari sa'kin” pagpupumilit ko dito habang makangusu naman ito. Sa mahaba nilang paglalakad ay nakarating sila sa trinatrabahuan nilang kainan na isang ihawan. Kaagad na pumunta sa likuran at nagbihis ng damit, nagauot ng apron and pony tail there hair at nagsuot ng hair net para siguradong malinis silang tingnan sa mga customers na kumakain sa ihawan. Unang nakapagbihis si Jessa kaya nauna na itong lumabas sa kanya. Pero hindi katagalan ay agad naman akong sumunod nitong lumabas, palabas na sana ako ng bigla nalang nakaramdam ng p*******t ng tagiliran napahinto ako at nakakipi sa sudrang sakit ng kanyang tagiliran. Humakbang ako tungo sa pader para dun yumuko at sumandal huminga ako ng malalim para kahit kaunti ay mawala naman yung sakit ng kanyang tagiliran. Pinakalma niya ang sarili bago tumayo na parang walang masakit kahit sudrang sakit talaga at tinitiis lang at pinilit parin niyang ngumiti para hindi mahalata, pinilit niyang tumayo ng matuwid at maglakad. ”hoy! bakit ngayon kalang? Marami ng dumarating na customers, dali-dalian mo naman ang kilos mo!“ galit na sabi sa kanya ng may-ari. ”sorry po, hindi na po mauulit“ paghingi ko ng tawad sa may edad na babaeng may-ari ng ihawan. ”hasya, kalimutan muna yung sinabi ko at mag-umpisa kanang magtrabaho“ sabi nito, napakabait talaga ng amo ko. ”opo“ mahinahon sabi sabi sa babae. Lumakad na ako na parang walang nangyari na may dalang tray ng mga orders. Inihatid ko na ang order sa mga customer at nagpatuloy sa trabaho hanggang unti-unting nawalan na ng tao ang lood, nagsara na din sila saka naglinis sa lood. Apat silang mga part-timer na nagtratrabaho sa ihawan saka may dalawa ding anak na lalaki ang nagmamay-ari kaya anim silang nagtratrabaho dun tatlong lalaki at tatlong babae, dalawa ang nag iihaw isang babae at isang lalaki, tatlong nagseserve sa mga customer dalawang babae saka isang lalaki, isa ang nagpeprepare sa mga iihawin ang panganay ng may-ari at ang casher naman ang kanilang boss. Nauna na silang pumunta sa likuran kung san sila nagbibihis dahil alam ng mga katrabaho nila na mas malayo ang uuwian namin saka ako naman ay walang masasakyan papunta sa kanyang apartment. Umupo muna sila para makapagpahinga naman ang kanilang mga paa na kanina lang nakatayo. ”nakakapagod noh?“ sambit ni jessa sa kanya. ”ganon talaga“ sagot ko dito. ”kanina napagalitan ka, ok kalang nun?“ habang kita sa mukha ng kaibigan ang pag-aalala ”napansin ko kasing namumutla ka, bakit anong masakit sa'yo? Sabihin mo sa'kin para naman madala kita sa hospital kaagad“ ”ayy ang O.A mo, hospital kaagad pwedi mo naman akong dalhan ng gamot“ pabirong sabi ko sa kaibigan para maibsan naman ang pag-aalala nito. ”wag kangan magbiro jan, Alam mo naman na hindi ako nagbibiro basta tungkol sa health mo!“ galit na usal ng kaibigan. ”sorry na po hindi na po ako magbibiro sa inyo“ malambing kung sambit sa kaibigan, lumapit ako dito at niyakap ”ok lang naman ako, promise walang masakit sa akin at yun ang totoo“ Tumayo na sila, nag-impaki at magbihis na din, ibinalik lang ko ang uniform para hindi ako mabisto sa ama na nagpapartime jod pala ako. ”nga pala janneth, what time na pala?“ tanong ni Jessa sa'kin habang nag-iimpaki. Tiningnan ko ang ang relo. ”mag e-eigth thrity na“ sagot ko dito na nakaready ng umalis. ”naku nagabihan na naman ako ng uwi baka mag-alala si mama“ kaya tumayo na ito at kinuha na ang bag at lumabas sumabay naman aking lumabas kay Jessa ”janneth mauna na ako sa'yo hah, malayo-layo pa kasi ang biyahe papuntang samin“ pagpapa-alam nito sa kanya. ”sige, mag-ingat kasa biyahe mo, ok“ ”ok, ma'am“ nakangiti nitong sabi sakin. ”sige na mauna na ako sa'yo, mag-ingat ka din sa pag-uwi mo“ paalala nito sa'kin. ”sige na lumakad kana at baka mahuli kapa sa huling bus na sasakyan mo“ ”babyeee“ sabay kaway sa kamay para magpaalam, habang palabas ng restaurant at nagpaalam din ito sa ibang mga part-timer na naglilinis sa loob ng ihawan. Nang nakaalis na si jessa ay nagpaalam na siya sa mga kasamahan niya na mauna ng umuwi. Habang naglalakad siya pauwi ay bigla siyang nakaramdam ng masakit sa kanyang tagiliran, napahinto nalang siya at napakipi dahil sa sudrang sakit, pero kahit masakit ang tagiliran n'ya ay dahan dahan parin siyang naglakad hanggang hindi na niya kinaya ay bigla nalang siyang natumba sa gilid ng kalsada, the last she saw was there's a big motorcycle that stop in front of her. At may isang lalaki na papalapit sa kanya hindi na niya na mukhaan ang hitsura nito dahil nanglabo na din ang kanyang paningin and then she pass out. Nang muling imulat ni JANNETH ang mata ay nasa loob na siya ng isang hospital room. Madilim ang paligid kung wla pang sinag ng buwan baka kahit anino hindi niya makita. Napansin niya ang isang lalaking nakaupung nakatalikod na naglalaro ng cellphone sa tabi ng kinahihigaan niya. "T-tubig?“ mahina ang kanyang busis pero sapat na para marinig ng naka talikod na lalaki. Bigla nalang siyang napamura ng lumingon ito sa kanya, nakatutuk ang flash ng screen nito sa mukha, nagmukha tuloy itong multo. ”ahh...“sabay kaming napasigaw sa gulat. ”nakakatakot kanaman, wag mo kasing itutuk yang screen sa mukha mo nagmumukha ka tuloy'ng sadako“prankang sabi niya sa lalaki. ”ha-ha a-ako sadako!..“ tinging tawa nito habang turo-turo nito ang sarili ”ang gwapo ko kaya“sabay tapik nito sa sariling dibdib para ipaalam na gwapo talaga ito. ”feeling mo lang yun!“bulong niya sa sarili. ”wait lang, i-on ko lang yung light para naman makita mo yung kagwapohan ko“ Lumakad ito para i-on ang switch light at ng nai-on na nito ang ilaw ay bigla n'yang nasambit sa kanyang isip ”wow ang igop hah, pwedi na“habang naka ngiwi ang baba. ”ano, anong masasabi mo sa kagwapohan ko. Oks ba?“ ”ok naman“ habang tinitingnan n'ya ito ulo hanggang paa ”pero alam mo,para kanang ano?“ habang nag-iisip ng sasabihin. ”ano?“ tanong nito sa kanya. ”alam mo nagmumukha kang manong, dahil ata yan sa balbas mo“prangkang Sabi n'ya sa lalaki. Pilyong nakangiti ito habang nakatingin ang lalaki sa kanya. ”alam mo, dahil sa'yo may naalala tuloy akong isang babae na kasing katulad mo“ ”girlfriend mo?“ mainteresadong tanong n'ya sa lalaki. ”hindi ko sya girlfriend“ umupo ito sa pagkatayo ”dahil fiance ko s'ya at magiging asawa ko balang araw“ ”mr.manong“ tawag niya nito. ”wag mo nga akong tawagin na ganyan, bata pa kaya ako at hindi ako manong, parang kaidad lang nga kita!“ galit na sabi nito sa kanya. ”kung ganon pala sa susunod na makita kita tatawagin na kitang bata-batang manong at sana sa susunod magsheve kana, para kasing mas gwapo ka tingnan kung walang balbas“ ”bahala kana kung ano ang itatawag mo sa'kin. Pero hoy, treasure ng mga gwapong lalaki ang kanilang mga balbas dito kasi nakikita ang kaangasan ng mga lalaki“ Prove na prove nitong usal sa kanya. ”suggest ko lang naman. Kasi, yang mga promahan mo noon payang kapanahonan ni Richard Gomez, Robin padaplin ay isti padillia at sina bong ¥€£π√€£¥£@#@......“ Napangiti nalang ang lalaki sa kanya na kamasig habang nagsasalita siya tungkol sa kahit na ano anong pangalan ng mga artistang nasa 90's. ”nga pala, Hindi pa kasi ako nagpapakilala sa'yo. Ako pala si VANZ ANGELO VILLEGAS pero pwedi mo din akong tawaging mr.pogi for short“ pagpapakilala sa kanya. ”at ako naman si...“ magpapakilala na sana s'ya ng naunang binanggit ni vanz ang kanyang pangalan. ”pano mo nalaman?“ tanong niya. ”ahm... Sorry kung pinakialaman ko ang bag mo, pero kailangan ko din ang name and address mo at telephone number sa bahay nyo, pero wala ka palang cellphone kaya na hirapan din ako, wala naman akong naisip na paraan kundi sabihin na pinsan kita sa side ng mama mo“ explain nito sa kanya. ”wala yun, salamat pala sa pagligtas mo sa buhay ko“ pagpapasalamat niya sa lalaki. ”nga pala, bakit ganon walang katao tao dito. Tika lang, nasa privite room ba ako ngayon?“ gulat na tanong niya dito. ”oo, bakit may masama ba don? Pasalamat ka nga dinala pakita dito sa hospital, nagrereklamo kapa“ ”hindi naman sa nagrereklamo ako, ang mahal mahal kaya ang bayad ng privite room“ reklaki n'ya Kay vanz. ”ayy... Hindi mo ba afford ang privite room? Sorry hindi ko kasi alam“ pabirong usal nito sa kanya. ”sa tingin mo ba ma___“ naputol ang sasabihin sana n'ya dito ng may inabot ito sa kanya na isang papel. ”may stomach ulser ka, ito pala yung nerisita ng dokor sa'yo at sabi din ng doktor na pwedi kanang umuwi pagkagising mo“ ”hoy!“ napututol na naman ang sasabihin sana n'ya sa lalaki. ”sige na babye“ paalam nito sa kanya. ”hoyyy!!!“ ”babye, hanggang sasusunod nalangggg....“ ”hoooooyyyyyy!!!!.... Ikawwwww!!!....“ galit na sigaw niya. Lumabas na ang lalaki, habang naka hospital gown at naka dixtrux ay tumayo s'ya sa pagkahiga at sinundan, pero hindi na n'ya naabutan ito bigla nalang itong na wala na parang bula. Bumalik nalang siya sa room at umupo, kinuha ang bag at binuksan, parang wala naman nawawala pero ng tiningnan n'ya ang pitaka ay napagkaalaman niyang parang hindi magkakasya ang badget sa bills kaya napabuntong hininga nalang siya ng walang oras, tumayo siya at nagbihis. Lumabas na s'ya sa kwarto, tumungo nasa counter para magbayad na, nang nakarating na s'ya sa counter ay tinanong nya ang casher kung pagkano ang kanyang mababayaran pero sinabi ng casher na binayaran na daw ng pinsa nya ang bills, hindi s'ya makapaniwala ”talaga naman yung bata-batang manong nayun sana naman sinabi kaagad na babayaran nya ang bills para sa'kin, para naman mapasalamatan ko sya sa ikalawang pagkakataon“ sabi n'ya sa kanyang isip habang napangiti sa sarili. ”ahm... Miss hindi mo ba Alam?“ tanong ng casher sa kanya. ”ayy sorry, nauna na kasi s'yang umuwi, baka nakalimutan lang n'yang sabihin sa'kin na binayaran na pala n'ya ang bills“ paliwanag n'ya sa casher ”ahm... What time na pala miss?“ tanong niya dito. ”10:51p.m napo miss“ sagot nito sa kanya. ”hah? Ah... Thank you“ gulat na nagpa-salamat s'ya sa casher. ”your welcome miss“ paalam nito sa kanya. Napabuntong hininga na naman s'ya ulit ng nalaman niyang sudrang gabi na pala, mapapagalitan na naman siya nito. Naupo muna s'ya sa waiting area ng may biglang may isang babae na nag-abot sa kanya ng drinks, pagtingin sa babae ay yun pala yung babaeng sinagip n'ya kanina sa highway na muntik ng masagasaan. Nagpasalamat s'ya dito sa drink tsaka, umopo ang babae sa tabi niya. ”walang anuman, mas ako pa nga yung magpapasalamat sa'yo dahil iniligtas muko kani-kanina lang“ pasalamat ng babae sa kanya. ”wala yun, sino-sino paba ang magtutulongan kundi tayo-tayo lang din naman“ ”tama kadun, pero salamat parin“ sabay ngiti nito sa kanya ”ahm... May dinalaw ka din dito?“ tanong ng babae sa kanya. ”wala“ sagot niya. ”ganon ba, eh anong ginagawa mo dito? Bakit nagkaaksidenti kaba? Nasaktan ka?“ habang may pag-aalala sa busis. ”hindi naman ako nasaktan, nahilo lang naman ako kaya nagpunta ako dito pero ok na ako“ sagot niya sa baba. ”ahh, mabuti naman“ ”ikaw? Ano naman ang ginagawa mo rito?“ tanong niya dito. ”ako? Naaksidenti kasi ang papa ko, kaya ako nandito“ sagot nito sa tanong niya. ”malala ba ang pagkaaksidenti ng papa mo?“ ”ok na siya ngayon“ nabalut ng kaunting katahimikan ang dalawa ng unang magtanong s'ya sa babae. ”pano mo naman ako nakita rito?“ ”kasi, habang papasok ako nakita kita sa may counter, lalapitan sana kita ng napansin kung problemadong-problemado yang mukha mo kaya naman napag-isipan ko na bilha kita ng maiinom. Share mo naman yang problema mo sa'kin, good adviser kaya toh, pero kung ayaw mo naman okay lang din“ sabay ngiti ng nalaki sa kanya. ”salamat sa offer, pero hindi naman yun malaking problema“ tumayo na s'ya ” at salamat dito hah, hanggang sa muli“ itinaas ang bote sabay paalam sa babae. ”tika lang“ tawag ng babae sa kanya. ”ako pala si flor ikaw anong pangalan mo? Gusto ko lang malaman“ ”ako naman si jannete janneth hontivera“ pagpapakilala niya sa babae. ”babye“ sigaw na paalam nya sa babae habang kaway kaway ang kamay. Kumaway din si Flor sa kanya. Habang papalayo na siya sa paningin ng babae ay napangiti ito sa isang hindi inaasahang pangyayari, sa magandang pagpapakilala nina vanz at flor sa kanya ito ata ang pinakamagandang nangyari sa buhay n'ya.”napakaswerte ko ata ngayon araw nato, may lalaking bata-batang manong saka nagkita ulit kami ng babae“ nasambit nila ang mga katagan iyon kahit alam n'yang mapapagalitan s'ya pag-uwi.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD