Painful Encounters (One Shot Stories)

Rico's POV Tanda ko parin, yung mga nakaraang kasama ka. Bawat mulat ng mata, bawat pag-gising sa umaga, ikaw ang nakikita. Sa apat na sulok ng kwartong ito, ang ngiti mo ang gusto ko. Gusto ko ulit makita, nais ka ulit makasama. "Good Morning Babe"  nakangiting bungad mo sa akin. "Good Morning din babe"  niyakap kita ng mahigpit na mahigpit yung tipong ayaw kong kumalas. Hanggang sa pagluluto ng umagahan nakayakap ako sayo ng back hug. Tapos bigla kang naglaho, naalala ko wala ka na nga pala sa piling ko. Nagpaikot-ikot ako sa loob ng bahay. Hinihintay ang gabi para makatulog tapos babangon sa umaga ng walang ibang ginawa kundi isipin ka. Ang bawat ikaw ay sariwa parin sa aking mga alaala, sa kahit saang parte ng bahay na ito, nandoon ka. Bumaba ako para kumuha ng alak na naging karamay ko para makalimutan ka. Napansin kong bukas ang fridge at may narinig akong kaluskos tapos nakita kita.Nakahalf sit ka sa nakabukas na fridge at nakuha ng pagkain. "Sorry babe nagutom ako" nahihiyang sabi mo sa akin na parang pusang nangaamo at napangiti na lang ako. Pumantay ako sayo at humalik sa noo mo "Nagutom or nireready mo yan para sa binge-watching mo mamaya?" pabiro kong sabi sa kaniya at tumayo na ako. "Ngayon lang naman babe ii" sabi niya habang nagpapacute "Kapag ikaw naglalaro hindi kita iniistorbo ah" pahabol niya pang sabi at this time naka pout siya, kinilig ako sa cuteness niya kaya natalo ako. At napasabi na lang ng "Okay babe just make sure na 5 or half episodes lang ng series okay?" pagkatapos ay umupo ako sa sofa at nagsimulang maglaro na lamang din "Yes babe, bukas na bukas sayong sayo lang ako" pagkatapos ay umakyat ka na sa kwarto. Nagising ako at napansing may luha sa mga mata ko. Nandito ako sa sofa kung saan huli kitang nakita. Maulan at ang lamig, hindi ko gustong tumayo at wala akong balak piliting tumayo. Dati pinipilit nating magkasya sa sofang ito para lang magkayakap tayo, ngayon magisa na lang ako. Bumalik ako sa tulog nagbabakasakaling makita ka sa panaginip. "Babe, gising na! Mahuhuli na tayo sa flight" gabi palang excited ka ng umalis, minulat ko ang mga mata ko at nakita kitang nakaempake na at nakabihis, youkahit 3 hours pa ang pwede mong gugulin sa pag-hahanda. "Good morning babe, ganda ah"  pinuri ko siya dahil deserve niya araw-araw na maappreciate. Humalik muna ako sa noo niya bago gumayak sa pagligo. Biglang umulan that time tapos ayaw mo paawat na tumuloy tayo sa biyahe. Ayaw ko madisappoint ka at malungkot kaya kahit medyo delikado tumuloy tayo at nakarating ng ligtas sa airport. Bigla kong naalala na may nalimutan akong importante kaya kahit sinabi mong huwag ng balikan dahil malapit na ang flight natin, nagpumilit ako at sinabing susunod na lang ako kapag nauna kang nakaalis at nauna ka ngang umalis. Nagising ulit ako sa lakas ng  kulog. Umiiyak na ako ngayon na kanina ay luha lang. Nandito pa rin yung sing sing, yung pinili kong importante kaysa sayo. Nakatago pa rin siya sa box kung saan nakaipon lahat ng alaala ng kahapon. Yung mga litratong dapat ko ng ibaon ngunit ang hirap gawin. Mahal na mahal kita at ang sakit sakit kasi hindi ko kaya ng wala ka. Ang komportable ko kapag kasama ka, walang hassle at mabigat na problema kapag andiyan ka.  Ang hirap bumangon kasi anlayo mo na. Yung layong hirap abutin. Yung layong hindi ko kayang ratingin. Kung sana lang pinili kong manatili, sana kasama parin kita. Hindi man sa lupa at least sa langit kapiling parin kita. Wala akong ibang sinisisi kasi alam kong kasalanan ko, kasalanan kong wala ka na. Mahal ko isama mo na ako, hindi ko na kaya ang lungkot at pangungulila sayo.