CHAPTER 41
PORTIA’S POV MULA sa pagkakaupo sa single couch na nasa tabi ng bintana at nakatingala ako sa kalangitan na medyo nagdidilim at may pagbabanta ng masamang panahon, narinig ko ang pagbukas ng pinto. Pero hindi agad ako kumilos upang lingunin ang direksiyon ng pinto. Later, when I also heard footsteps approaching my seat, I had a suspicion that Crandall had entered. Well, siya lang naman ang pumapasok dito sa silid ko at wala ng iba pa! “Are you not hungry?” dinig kong tanong niya sa akin. Hindi ako sumagot at nanatili lamang ang paningin ko sa labas. Narinig kong bumuntong hininga siya. “Portia, please, sweetheart.” Dahil sa pagtawag niya sa akin ng ganoon, I couldn’t stop myself from feeling so angry at him. I slowly turned to him as my eyebrows met. Matalim na titig ang ipinukol ko
- Writer
