Chapter 14
1054 Words
"Hoy, Tyler maganda bang isama mo si Sab doon? alam mo naman hindi yan makikipag usap sa iba. Gumraduate yan na hindi man lang nakikisali sa mga aktibidad sa eskwelahan!" pahayag ni Jerick
" alam ko naman yan!. mabuti nga yon hindi siya napormahan nag iba!" tumatawa pa siya
"seryoso tayo!, wag na huwag mong papapasukin si Lucas jan sa hacienda! magdagdag kaya tayo ng guwardiya Jan?" nag isip naman si Tyler
" pwde, magbibilin ako kay Lola. Mag next move tau sa pulis kapag nanggulo uli siya dito."
" tama yan, ilang araw ba ang photo shot mo?" tanong nito
"tatlong araw lang naman,pagkatapos nun aasikasuhin na namin ang venue ng kasal mo niyo"
"oh siya, May meeting ako pare hindi na ako nakikipagkwentuhan pa sa iyo nag matagal. Pakiingatan si Sab at si ang future pamangkin ko!!!"
" hahaha ibig sabihin ba nyan approve na ko?" pang aasar niya sa kuya ni Sab
"May itututol ba ko?"
at nagpaalaman na sila sa isa't isa!
Pagkatapos ng pag uusap nila ay bumalik na siya sa loob ng mansion. Nakita niyang naghaharutan si Sab at si Zeth sa sala. Game na game si Sab sa kalokohan ni Zeth. Nagdo drawing sila, habang nasa malayo ay nagtatawanan ang mga ito.
Kaya binagalan niya ang paglalakad at hindi gumawa ng ingay. Nagulat siya ng makitang mukha niya ang nasa drowing pero may sungay at kung ano ano pa ang nakalagay doon.
"Zeth: Tita, i never see papa smile that way?Change it! change it!." Binura ni Sab ang nakangiting si Tyler pinalitan niya iyon ng seryoso
"Sab: how about this one Zeth?" tanung niya dito
"Zeth: that's better!" At dinagdagan pa iyon ng kulay nagtawanan na naman sila. ang mukha na ngayon ni Tyler sa drawing nila ay napakaseryoso at May sungay sa pa rin!
"Zeth: tita you stay here please?.I never see my mom, even in pictures" nangilid ang luha sa mga mata nito. Niyakap naman iyon ni Sab at pinatahan
"Sab: sssh, hindi ko din alam kung nasaan ang mama mo. tahan na wag ka na umiyak ha." at hinalikan at niyakap niya ito ng mahigpit
Sa d kalayuan naman ay nakatayo lamang si Tyler kahit siya ay nahahabag sa anak niya na wala itong ina habang lumalaki. Laging yaya lamang nito ang nakakasama. nakapag isip tuloy siya. Paano nga kuya tuluyang mahulog si Sab sa kanya? ngunit hinihiling din niya na mapaibig nga ito sa kanya.
Tiningnan niya ang kanyang relo lumakad siya papunta sa dalawa. Hindi niya kunwari nakita ang drawing.
"Sab kailangan na muna nating umuwi. Maaga pa tayo bukas sasama ka sa akin.!" utos niya dito
" talaga? paano-" hindi niya natuloy ang sasabihin niya
" tutulungan kita pagkabalik natin dito. May dalawang Linggo pa naman."
Tiningnan ni Sab si Zeth. Nakatulog pala ito siguro dahil mag aala una nang hapon. kaya kinuha ito ni Tyler at inilipat sa kwarto nito.Maingay niya itong inilapag para hindi magising. Hinalikan niya ito sa noo. " Hayaan mo kung gusto mo si Sab na naging mama, gagawin ko ang lahat para mapapayag siya. Mahal na mahal kita anak" sa isip ni Tyler at nagpaalam na sila sa lola niya. hinalikan niya ito sa pisngi at nagpaalam na nga sila.
Habang nasa daan ay napansin ni Sab na napakatahimik ni Tyler mukhang marami itong iniisip
"anong iniisip mo Tyler?" tani g nito sa kanya
" wala naman." sagot niya dito
" wala naman". at napuno uli sila ng katahimikan
" bibili muna tayo ng maiiulam natin mamayang gabi, ano pala gusto mong ulam?"
"hmmm mag iisip ako!"
pero nakalabas na sila ng hda. at hindi pa rin ito nakapag isip kaya tinanong niya uli ito
" Sab, ano na gusto mong ulam? lumingon naman ito sa kanya
" ikaw na lang ang pumili, ikaw naman ang magluluto diba! wika nito
" kung ano lang ang nais mo dali!"
" kung makapag utos naman. Litsong manok na lang sa akin!" nakangisi pa ito.
"ili na lang tayo kung ganun." at nagpatuloy na ito sa pagmamaneho
maya maya pa ay tumawag kay Sab. nagkatinginan silang dalawa. si Lucas iyon kaya pinatay niya ano.
" sino yon? sagutin mo na?"
" si Lucas iyon!" pagkarinig nito na si Lucas ay kinuha nito ang cellphone niya at ihagis iyon sa bandang likuran ng kotse
" bakito ginawa yon?" panu kung nabasag iyon?" bulalas ni Sab tatayo pa sana siya pero pinigilan siya nito
"bibilhan kita ng bago! para hindi ka na matawagan niyan!" sigaw nito na hawak hawak siya sa braso.. Nasasaktan na ni Sab sa subrang higpit nito.
" Tyler ang braso ko masakit!" daing niya Natauhan naman ito.
"Sorry." paghingi g paumanhin nito
"sabihin mo nga sa akin Sab!. Mahal mo pa ba si Lucas?" tanong nito sa kanya. Napuno ng katahimikan bigla ang loob ng kotse.Napasuntok naman si Tyler sa manibela
"hindi ka makasagot!" lalo itong nagalit uulitin ko Sab. Mahal mo pa ba ang g***ng yon?" muling sigaw ni Tyler
Sa pagsigaw niya ay biglang umiyak si Sab. tahimik lang pero umaagos na ang luha nito sa mga mata.
" sa tingin mo ba Tayler papayag akong May mangyari sa atin kung mahal ko pa rin siya?!" garalgal ang boses nito.
" malay ko ba sayo! tinatanong kita. sagot ang hinihingi ko hindi Yong isang tanong uli padin!"
" umuwi na tayo gusto ko nang magpahinga!" agad namang iniu turn ni Tyler ang manibela at mabilis na pinaharurot ang sasakyan. Pagkadating nila sa bahay ni Tyler at agad na pumasok si Sab sa loob ng banyo. nagtagal siya doon. iyak siya ng iyak. Samantalang si Tyler naman ay natauhan. napag isip isip niya . nasaktan niya yata si Sab sa mga sinabi niya. May ilang minuto lang ang lumipas ay lumabas ito at mukhang inayos ang sarili hindi na din ito umiiyak. Napatingin naman siya Kay Sabrina
"Sab, so-"pero hindi niya natuloy ang sasabihin niya sana
" babalik na lang ako sa Maynila. Sa wedding planer ko na lang ipapaayos ang kailangan pang tapusin para sa kasal ni kuya!" nagulat naman agad si Tyler sa pahayag nito!
" teka Sab, hindi ko sinasadya ang mga sinabi ko sayo so sorry!"
"wag kang umalis."
Nagulat naman bigla si Tyler sa pahayag niya.
hindi ito sumagot ngunit pumasok ito sa kwarto at kinuha ang mga gamit nito
- Writer
