CHAPTER TWENTY

1958 Words

Inalalayan ni Zoe si Violete dahil sa utos nang kanilang Ama. Kahit masama ang loob niya rito ay nanaig pa rin ang awa niya nang makita niya ang nakakaawang itsura ni Violete. Magulo ang buhok, marumi ang suot na uniporme at higit sa lahat ang madungis nitong mukha. “Ano ba kasi ang nangyari sayo? Bakit ganyan ang hitsura mo?” nag-aalalang tanong ni Zoe sa kapatid. “Puwede ba, Zoe! ‘Wag ka ngang plastik diyan, alam ko naman na tuwang tuwa ka pa sa nangyari sa ‘kin, eh!” madiing asik nito kay Zoe. Bahagyang napangiti si Zoe sa tinuran sa kanya ni Violete. Hindi niya lubos maisip na sa kabila ng kanyang pag-aalala rito ay nakuha pa niyang magsalita ng hindi maganda. “Alam mo, Violete! Hindi ako gano’n kasama para hilingin ko na sana napahamak kana lang. Totoo na nag-alala kaming laha

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD