CHAPTER SEVENTEEN

2442 Words

Faith's POV ABALA AKO SA PAG-TRIM sa mga halaman sa garden nang mapansin kong lumabas si Rupert para maupo sa gazebo nang umagang iyon. Naka-basketball shorts siya na tinernuhan niya ng itim na makapal na jacket. Naupo siya sa gazebo dala-dala ang isang mug ng kape at dyaryo na d-in-eliver kanina. Araw-araw kasing may nagde-deliver ng dyaryo rito. Saglit kaming nagkatinginan nang sulyapan niya 'ko bago bulatlatin ang dyaryong dala niya. Ngumiti na lang ako at gano'n din siya. Shet. Ang pogi na, super yummy pa. Mabilis kong ibinalik sa mga halaman ang atensyon ko. Mahirap na. Baka 'di ko mapigilan ang sarili ko at bigla ko na lang siyang halayin. Hihi. Joke lang, kayo naman masyado kayong judgmental. Ito na nga lang 'yung paraan para aliwin ko 'yung sarili ko at tigilan na ang kakaisip

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD