HINDI KO maipaliwanag ang mumunting kaba habang naglalakad patungo sa terminal area ng airport. Tulak ang travel bag ay inilibot ko ang mga mata sa umpok ng mga tao na naghihintay sa mga kapamilya nila na kasabayan kong dumating. Hinanap agad ng mga mata ko si Jace at ang mga kaibigan ko.
“Beshhiiee!” Napatingin ang karamihan ng tao sa paligid sa malakas na pagtawag ni Ron sa akin. Agad naman akong napangiti pagkakita sa kaniya na tumatakbo para salubongin ako.
At naka-crop top pa nga ang hitad! Napailing na lang ako at sinalubong siya ng yakap. Kasunod niya si Michelle na sumiksik ng yakap sa aming dalawa.
“Beshie! Na-miss kita! Asan na ang designer bag ko?” pang-aasar agad ni Ron.
Mahina kong siniko si Ron. “Wala akong dala!” mataray na sagot ko kahit pa ang totoo ay may dala talagan
