Goodbye, Grace
Nang nagkamalay ako, narinig ko ang tunog ng cardiac monitor na panay ang pag-beep. Agaran kong binuksan mga mata ko at napaupo ako ng maayos habang pinagmasda ang paligid ko. Malakas ang ulan at kumukulog pa. Nasa malakaing silid ako na kulay puti ang mga pader. Nakapatay ang karamihan ng ilaw at may mga kulay blue-gray na privacy curtains. Nang mapagtanto ko kung nasaan ako, nakahinga ako ng maluwag na hindi ako ang nakahiga sa hospital bed. Ngunit di nagtagal, nakaramdam ako ng matinding kaba nang makita kong walang tao sa kama na kinaharap ko sa recovery room. Napatayo ako at pinagmasdan ang silid ngunit walang kakaiba dito. Ang mga nurse ay nasa station, may mga doktor na kinakamusta mga pasyente nila. Napatingin ako sa mga kamay ko: wala naman akong swero at wala nga ri
- Writer
