CHAPTER 41
Nash's POV
Dahil walang pagdilim sa lugar na ito, hindi ko alam kung lumipas ba ang araw dito. Hindi ko rin tuloy tiyak kung gaano na ba katagal ang panahon ang nagdaan. Ang tanging alam ko lang, madami nang nangyari.
Matagal na ako rito pero hindi ko pa rin nalalalaman kung paano ba tumatakbo ang oras dito, hindi ko rin alam kung ang dati ko bang mundo at itong Domus ay mag pagkakapareho pagdating sa oras, araw, o buwan man at taon. Maari kasing mas mabilis o mas mabagal dito kaysa r'on.
Pero bukod doon, wala namang ibang importanteng bagay ang dapat pang isipin. Payapa na kami at wala nang hinarap pang gulo. Ngayon ko nararamdaman na lahat ng kasabayan ko ay malapit na talagang makalabas dito. Maari ngang marami nang nauna na. Ako lang naman ang nahuhuli dahil nga may mala
