Magia

PROLOGUE

VALLEY OF CASTREÑA

MANRIA PERIOD

That's the place where the war was held. The beginning of the greatest destruction of the whole Magia world.

Between the good and evil, war has ignited.

"Flame of destructive fire, I commanded thee, lit the enemies with your scorching red fire."

One of the greatest Magian in the Land cast the taboo spell. Casting it can destroy the whole Magia Land.

"Are you out of your mind----" one of his subordinates didn't finish his words, when a ball of fire started to form in the vast space in the sky.

Many of the soldiers retreated, some were casting for barriers, to avoid such destruction.

"It has started." said the woman who was watching the scenery below.

Everyone knows how destructive the spell was, yet it has been taught in every magician.

The enemies, started to flee, as they can now feel the intense heat, draining their energies.

"My sons and daughters, I will not let you destroy my very most valuable world. I shall now take over in this battle to avoid such destruction" the woman's voice echoed, made the white Magian stop to their tracks and made them tremble in such a voice full of authority.

"T-the g-g-g-goddess...."

No one can stop the spell, except the goddess who possesses the element of flame.

"Fiera, punish thy people." the goddess of flame Feira, held the ball of flame in her hands, as if it was her own ball toy.

She balled her fist, crushing the ball of flame.

The Magian sighed in relief. But the goddess punishes the Magian, and to his lineage and his future descendants.

And right from him started the curse of every fire magian.

"And that's how it ended, the first battle between the white and black magian." Ate Achira said, then close the book history and put it on the table.

I clapped in such amusement. The Fiera goddess is so cool.

"Ate, anyari doon sa Magian's descendants?" pagtatanong ko. She tucked some strands of her hair covering her right eye to her ear.

"Some can weild fire magic, but they needed the blessing of the goddess. They train hard for they cannot easily possess such power. Some cannot, and became the laughing stock of every Magian...." she stopped for a moment. I can see the hesitation in her eyes, if she will continue it or not. Until she decided that she will.

"...some inherited the destructing flame that can burn a whole city, even a whole empire. If they cannot seal the bearer's power, the propecy will happen. In our or in the mext generation."

Ramdam ko ang labis na takot ni Ate Achira habang sinasambit ang mga katagang iyon. Pati ako, nakaramdam din. Halos iilan ang kilala kong apoy ang kanilang mahika.

"Achira! Sabi ng tigil tigilan mo muna iyan! Hindi pa naiintindihan ni Fiera ang mga sinasabi mo!" Nanang said. Galing ito sa pamilihan, dahil narin sa bitbit nitong basket na puno ng pagkain.

"Nanang naman, naiintindihan ko po. Saka, marunong na nga akong gumamit ng old language dahil sa itinuro ni Ate Achira sa akin." Pangatwiran ko sabay nguso. Natawa si ate Achira habang si Nanang ay napailing, effective!

English and tawag sa old language na sinasabi ko.

"Kahit na. Hala sigi, mag ensayo na kayo Achira at Feira, ng mabasbasan kayo ng goddess Fiera sa susunod na b'wan." Huling sambit ni Nanang saka kami lumabas ni Ate.

It was believed that the Saffron moon, is the time the Feira will descend from the heavens to give blessing to the rightful fire magian to weild their magic.

(A/N: Gawa-gawa ko lang iyan. Saffron, from the color of yellow, means bright orange-yellow color. Just imagine a moon with that color)

At sa susunod na b'wan na lalabas ang Saffron moon.

Napangiti ako ng mapait. How can goddess Fiera bless someone like me if even I, can't weild such magic? I am a disgrace!

Lumingon sa akin si Ate Achira at nakita nito ang malungkot kong mukha.

"Fiera, magagamit mo din iyan. Syempre, limang taong gulang ka palang, marami ka pang pagkakataon." aniya at niyakap ako. Para akong maiiyak sa labis na lungkot habang iniisip na baka hindi talaga ako makakagamit ng magia.

"P-pero Ate..."

"Wala ng pero-pero. Basta sinabi ko sa iyo Fiera, dahil kapangalan mo ang goddess baka bigyan ka n'ya ng kalahati sa kanyang kapangyarihan, diba?" pagbibiro nito. Sana naman..

Tumango ako bilang sang ayon.

At simula sa araw na iyon, ginawa ko ang makakaya ko na makapagpalabas ng apoy kahit maliit na muna. Naiinggit ako sa ibang bata na naglalaro ng kanilang mga magia.

At dumating ang araw na iyun. Oras na para magbigay basbas bi goddess Fiera.

Pero kahit ni kunting apoy hindi ko napalabas.

I was crying silently outside the temple of goddess Fiera. Ilang taon muna ang lilipas bago ulit makapag bigay basbas ni goddess Fiera, kaya sinikap ko na makapagpalabas na ng apoy kahit kunti, at makatanggap ng kanyang basbas, ngunit wala pa rin.

Nasa loob na ng temple si Ate Achira kasama ang ibang gusto makatanggap ng basbas ni goddess Fiera.

Hanggang sa umuwi na silang lahat. Hindi alam ni Ate Achira na pumunta ako dito. Kaya hindi n'ya ako mahahanap dito.

I'm sitting still at the rough soil, when I feel a heat, a comforting heat.

Inangat ko ang paningin ko, at may nakita akong isang taong nakatayo sa harap ko. Mas nagsusumilaw sa sobrang ganda ang buhok nitong kulay pula, na may halong dilaw. May suot na marangyang damit, na tanging maharlika lang ang nakakasuot.

"S-sino ka po ?" tumawa ng kunti ang babae sa harap ko.

"My child, stop weeping. I can hear your crieas that made myself ached even more." aniya. Lumapit ito sa akin at inabot ang kanyang kamay, na walang duda kong tinanggap.

Our hands glow together in an intense light that can blind anyone if they starred too much.

"You and I are connected. Both blessed. Your pain will be my pain. Your strength will be my strength. And your anger will be the greateat destruction of all." aniya na may galak sa kanyang boses. Hindi maiproseso at hindi naiintindihan ng utak ko ang kanyang sinasabi.

"I, ふぃえら, shall temporarily seal your power until the right time comes and you will unleashed them." matapos nitong sabihin ang mga kataga, biglang may marka na umukit sa may bandang dibdib ko. Sumigaw ako sa sobrang sakit, na sanhi ng pagkawala ng malay ko.

"Thou shall no one will anger you, or your flame will devour anyone in her greatest destruction."

Napabangon ako sa higaan ko na hinihingal. Ang panaginip na naman na iyon. Sampong taon na ang lumipas simula ng huling pambasbas ng goddess Fiera, at simula ng araw na iyun ay hindi na muli itong nagparamdam. Kahit noong may Saffron moon na nangyari, 1 year ago.

Bumukas ang pinto ng kwarto ko at pumasok si Ate Achira dala ang baso ng tubig.

"Buti at gising kana. Wag mong pinapagod ang sarili mo kaka ensayo. Sinabi din ni Nanang na minsan kanalang kumakain kaka ensayo. Sinabi ko ito saiyo Fiera, para ipaalala na wag mong inaabuso ang sarili mo, makakagamit ka rin ng---"

"Kilan Ate, pag matanda na ako? Pag magiging mahina na ang katawan ko? Palibhasa kasi, hindi ka nakakaranas ng ningungutya ng ibang tao dahil lang sa nakakagamit ka ng Magia." I bursted out. Ate Achira sighed at nilapag sa katabing mesa ang isang basong tubig.

"Inumin mo iyan. Babalik ang lakas mo agad-agad." at lumabas na ito.

Since that day at the temple, Ate Achira seems changed a lot. Feeling ko nga dumidistansya na ito sa akin. Hindi kami magkadugo. Una s'yang inampon ni Nanang matapos matagpuan sa gubat habang umiiyak. At ako naman, sa templo.

Nanang was there, with Ate Achira, offering their prayers, ng marinig nila akong umiiyak sa paanan ng templo. Dinala nila ako sa bahay nila at pinalaki.

Kaya ramdam ko na umiilang na si Ate Achira saakin, dahil ba sa hindi ako marunong gumamit ng Fire Magic? At ningungutya na din ako ni Ate Achira sa likud ng kanyang kunwaring pag-alala sa akin?

I'm not practicing how to use magic. I am practicing how to defend myself, cause I know everyone seems confident with the power they possess, which I lack. So I go with physical training.

Ininum ko ang hinatid ni Ate Achira sa akin.

Matapos makailang lagok, ramdam ko ang matinding init sa katawan, na unting ikinawala ng malay ko.

"Fiera......"

Isang maliit ngunit malumanay na boses ang narinig ko na tumatawag sa pangalan ko.

"Fiera........"

Ayan nanaman.

Mainit. Init ang naramdaman ko. Pawis na pawis ang buong katawan ko.

Hindi ko kaya kaya naimulat ko ang aking mga mata.

Bumungad sa akin ang napakasilaw na liwanag.

Napalibutan ito ng apoy kaya ako nakaramdam din ng init. Ang pigura nito ay nilamon ng apoy----isang fire nymph.

Nasa balikat ko pala ang dalawang kamay nito at niyuyugyog ang balikat ko.

"Fiera, buti gising ka na." Aniya na may galak na sa kanyang boses.

Napakunot ang noo ko. Nasaan ako? Anong lugar ito?

Tila nabasa nito ang katanungan sa utak ko kaya ngumiti ito ng tipid saakin.

"Nasa hardin ka ng ajbksbrd." Hindi ko naintindihan ang huling sinabi nito, tanging hardin lang ang naalala ko na sinabi n'ya.

"Bakit ako nandito?" Tanong ko. Medyo namamaos pa ang boses ko.

"Pinatawag ka para may sasabihin sa iyo ang amo ko." Aniya. Nakatayo na pala ito habang nakatalikod saakin. Ayon sa kanya, s'ya ang nag iisang katiwala.

Inilibot ko ang paningin at saka ko humanga sa mga halaman. At kaya pala sobrang init ng naramdaman ko, dahil napakalapit ng araw. Napangiwi ako.

Ilang saglit ay bumangon ako sa pagkakahiga sa malawak na damuhan. Di man lang niya ako naisipang ihiga sa may mahabang upuan rito sa hardin.

Kalaunan ay may isang pigura akong natanaw na pumasok rito sa hardin. Gaya ng katiwala napalibutan rin ito ng liwanag. Pero kahit na ganun ang hitsura n'ya ay tila pamilyar s'ya sa akin.

Dumiritso ito sa isang gazebo na hindi malayo sa pwesto ko. Hinawakan ng babae ang kamay ko at dinala doon.

Naupo naman ito sa may upuan na pinalibot sa pabilog na mesa.

Inupo naman ako ng babae na kumalakad sa akin, sa tapat mismo ng babae na kakaupo lamang. Gaya ng dati, iyon parin ang kanyang suot nung makita ko ito sa tiemplo ni goddess Fiera.

"Ikaw...."

Ngumiti ito sa akin. Nakita ko namang yumuko ang babae na nagdala saakin dito at tumayo sa tabi ng babaeng kaharap ko.

"Alam kong nalilito ka. Ngunit ito na siguro ang panahon." Aniya na ikinanoot ng noo ko. Ano ba talaga sila? Sino sila? Bakit ako nandito? Anong sadya ko? Anong lugar ito?

Tila nabasa ang laman at katanungan ng isip ko, natawa ito. "Masasagot laman ang iyong mga katanungan...." Seryoso ngunit malumnay na sambit nito habang nakatitig sa mga mata ko. Saka ko nakita ng maayos ang mata nito. Hindi pangkaraniwan! Parang maliit na araw ang mata nito, nakakahipnotismo.

"...sa tamang panahon, at hindi pa ngayun ang panahong iyon."

Magsasalita na sana ako ng may naramdaman akong init sa loob dibdib ko---sa marka ko mismo. Napahawak pa ako sa dibdib ko at napapikit. Ngayun lang nabuo sa utak ko ang kanina ko pa iniisip.

"I-ikaw si goddess Fiera..." nauutal kong sambit habang iniinda ang sakit ng marka ko. Kaya pala may fire nymph dito na katiwala niya, s'ya pala ang dyosa ng apoy. Mithi lamang ang mga nymph at ang nakasulat sa libro tungkol sa kanila ay sila ang silbi katiwala o kanang kamay ng mga dyos at dyosa.

Ngumiti ito ng tipid at tumayo. Naglakad ito papunta sa pwesto ko at habang lumapit ito sa akin ay may sinabi ito. "Walang sino man ang dapat na makakaalam sa pagkikita natin."

Hinawakan nito ang kanang kamay ko gamit ang kaliwang kamay nito at inilayo sa dibdib ko ang aking kamay. Itinapat naman nito ang kanyang kanang kamay sa dibdib ko at tila unti-unti nawawala ang sakit.

"Unti-unti mo nang magagamit ang iyong kapangyarihan, ngunit ito ay limitado lamang. Malalagay sa delikado ang iyong buhay kapag malaman ito ng kadiliman."

Huling sambit nito at bigla nalang itong nag laho.

Ano ba talaga ako?

End of Prologue