"Dami po nangyari habang wala pa kayo mama! Lagi po akong dinadala ni manang sa mall po tapos po e' bumibili po kami ng ice cream." Napatampal ako sa aking noo dahil tiyak wala lang choice si manang kundi dalhin ang anak ko dahil sa kakulitan.
Ewan ko ba pero kahit pa ako ang nasa harap ng anak ko ay napakahirap nitong hindian. Isang ngiti at paawa effect lang nito ay wala na akong choice kundi umoo na lang at ibigay na lang ang gusto nito o dalhin ito sa gusto nitong puntahan na lugar.
Pero paminsan-minsan naman ay alam din nito kung kailan hindi kami pwedeng mamasyal o kung kailan hindi ito pwedeng kumain ng mga pagkain na pinagbabawal ko sa kaniya.
Sa totoo lang ay napakasarap sa feeling 'yung maging nanay ka sa isang batang alam mong nanggaling sa'yo. 'Yung nanggaling sa mismong dug
