Kinakabahang nakatitig lamang si Kristina sa kaniyang cellphone na hawak. Bigay pa iyon ni Jiro sa kaniya nu’ng nakaraan. Ngayon ang araw ng National Competition in Pottery.
“Relax,” wika ni Jiro sa kaniya at tinapik ang kaniyang balikat.
Malungkot na hinarap naman niya ito.
“P-Paano kung hindi ako manalo? Paano na ang plano natin sa Japan?” mahinang tanong niya rito.
Jiro just smiled at her.
“So, what? Puwede pa rin naman tayong pumunta roon. Nakalimutan mo na bang Japanese descendant ang mama mo? Ikaw rin may dugong Japanese kaya malaki ang opportunity mo roon. Malapit lang ang Japan,” anito.
“Pero mahal ang pamasahe saka kailangan ko pang kumuha ng visa. Siguradong hindi biro ang gastos,” wika niya rito.
Nginitian naman siya ng binata.
“Don’t worry about it. Sa ngayon, isipin mo
