[Chloe's POV]
NAGLALAKAD ako sa madilim na daan at wala akong makita na kahit ano. Matindi ang kaba ko sa aking dibdib. Nasaan nga ba ako? Lakad ako nang lakad ngunit wala akong makitang dulo ng madalim na lugar na ito.
“M-May tao ba riyan! T-Tulong!” buong lakas kong sigaw.
Paikot-ikot ako na parang mababaliw na. Natigilan ako nang nakita ko ang liwanag sa dulo ng madilim na bahagi. Nasilaw ako at isinangga ko ang aking braso sa aking mga mata.
May sumulpot na nakatayo na isang lalaki nakasisilaw. Naalala ko bigla na nahilo ako at matindi ang lagnat ko. Dumarubdob pa ang kaba ko sa aking dibdib. Para akong sinipa at nagtaas-baba ang paghinga ko.
“P-Patay na ba ako?” napasapo ako sa aking dibdib at halos mangiyak-ngiyak na ako sa labis na pag-aalala.
Napatda ako at tumayo ang ak
