[Chloe's Pov]
Lalo akong naghihiyaw at nagpumiglas nang kaladkarin niya ako at tinulak sa kama. Napahiga ako nang pabagsak at napatulala ako.
“Hindi mo ba narinig ang sabi ng doktor? You need to rest at ayaw ko nang pabigat na tulad mo.” Tumayo siya nang tuwid at bumalik sa pagkakaupo sa couch niya.
“Pabigat pala ako edi, sana pinatay mo na ako—” natigilan kong sabi.
Bigla akong hindi nakaimik dahil naalala kong inaapoy na pala ako ng lagnat kanina. Ngunit nang tingnan ko ang bintana ay pakiramdam ko ay umaga na. Nilingon ko ang isang orasan na hugis bilog sa lamesa sa tabi ng kama ay namilog ang mga mata ko nang makita kong alas-otso na ng umaga.
Huli ko na rin napagtanto na nakasuot lang ako ng puting night gown hanggang tuhod ang haba nito.
Binalingan ko ng tingin si Brix na ngay
