CHAPTER 7: SIRENES PT.2
858 Words
"Kung
ganun?
Paano naman nababalik sa
pagiging buntot ang mga
paa nila?"
tanong ko
"Tanong din ba yan
na nakasulat dyan?" tanong nya sakin
"Hindi, personal ko ng
tanong
to, na cucurious
ako
bakit
parang alam na alam mo" kunot
noo kong sagot sa kanya.
"Nagiging buntot
ulit
ang
mga
paa ng isang sirena kapag
tumapak o lumusong ulit sila
sa
dagat" nakangiti nyang
sagot
kaya
mas lalong
tumindi kabog
ng dibdib ko, naalala ko
yung sinabi nya
sakin nun na bilin sa
kanya ni Ezra wag lulusong
sa
dagat kapag may taong
kasama.
"Bakit natulala ka? May
problema
ba?" tanong
nya sakin kaya napailing ako.
"Wala,
wala,
next question" sagot ko na lang pero
yung
mga kamay ko nanginginig
na sa kaba.
"Nauutusan
ba
nila ang mga
alon?" tanong
ko,
bigla
naman
ako
ulit napabaling ng tingin sa
kanya, naalala ko yung ginawa nya
kanina.
"Gaya ng nakita mo kanina, nauutusan
ko
ang
mga alon sa pamamagitan ng
pag
humming ng isang musika" sagot nya, habang palalim ng palalim
ang
mga tanong ko,
mas
lalo lang ako naliliwanagan ng mga
bagay
na
pumupunto sa kanya
ang
mga
sagot.
"Sige
sige, sabihin na lang natin oo" sabi ko
habang pailing
iling,
hindi, hindi
totoo
ang
mga
sirena,
mas lalong
hindi
ako
naniniwala
na
isa
sya.
"Nakakausap ba
ng
sirena
ang mga lamang dagat?"
tanong ko,
medyo lumapit naman
sya sakin at
ipinatong yung noo nya sa
noo
ko.
"Pumikit
ka" sabi nya sakin, kaya sinunod ko na
lang sinabi nya
at pumikit.
Napaigtad
at
napamulat
naman ulit ako
bigla
sabay
taas
ng
paa
ko
dito sa upuan
nung may nakita
akong nakakakilabot
na
imahe,
napatingin naman
sya sakin
tapos ang
lungkot ng
mata nya.
"Azaria,
tao
ka
ba??"
kabado ko
na tanong
sa
kanya, umupo
naman sya ng
maayos
at napatungo,
bigla
naman napalitan ng
kirot
yung kabang nararamdaman
ko dahil bigla ako naawa aa kanya,
kaya
dahan
dahan ko binaba
yung
paa
ko at
tumingin sa kanya.
"Sorry,
hindi lang
kasi
ako makapaniwala
na
nag eexist
ka, kayo, sa tinagal tagal
ng panahon
hindi ko alam na
meron
pala
talagang nabubuhay
na
kagaya
nyo" mahinahon ko
na sabi
sa
kanya.
"Sabi
ni
Ezra
delikado
ang
mga
mortal, oras
na
makita nila ang mga kagaya namin, hindi
sila mag dadalawang isip na
patayin
kami
at
pag experementohan,
pero
nung nakita kita,
alam
kong
iba
ka
sa
kanila, iba ang naramdaman
ko
sayo"
paliwanag nya,
kaya
yung
takot
na nararamdaman ko
kanina biglang napalitan ng tuwa,
lumapit
naman ako sa kanya at medyo lumuhod sa harapan nya saka ko hinawakan yung malambot nyang palad kaya napatingin sya sakin.
"Pinapangako
ko, walang makakaalam na iba
tungkol sayo, hindi lang talaga ako
makapaniwala na
totoo kayo" sabi ko sa kanya, tapos
yung nararamdaman ko,
sobrang pag kaexcite na, sa
hinaba haba ng panahon, ako ang
una nakadiskubre. Hinding hindi ko sasabihin kahit kanino ang tungkol sa kanya, lalong lalo na sa ama ko.
"Sino yung isang sirena na
pinakita mo sakin kanina?"
Tanong ko sa kanya, ngumiti naman sya sakin
"Si Ezra" sagot
nya, ah , so
yun pala yung sinasabi
nyang
Ezra, medyo creepy yung
itsura
nya,
tumayo naman
ulit
ako
at
umupo,
saka nag tanong ulit
sa kanya.
"May kakayanan ba kayo na
mag pahi ng
memorya
ng isang tao?"
tanong ko,
yung
na eexcite
na
ako sa mga isasagot nya.
"Kaya namin
magpahi ng memorya kung gugustuhin namin, titignan lang namin kayo sa
mata" sagot
nya,
kaya napanganga
ako.
Wow just wow.
"Whooow,
pero wag mo papahiin memorya ko
tungkol
sayo
ha!
Ayaw ko makalimutan
kita"
sabi
ko
sa kanya kaya napangiti
sya sakin habang natango.
"Ngayon
ko lang naramdaman tong pakiramdam
na to sa buong buhay ko, hindi
ko alam na
yung hinahanap kong
pagmamahal
sa isang tao, sa ibang
nilalang ko mararamdaman" nakangiti kong
sabi sa kanya,
kaya walang paglagyan
yung
mga ngiti nya.
"So, natutulog ba
kayo?" tanong ko ulit.
"Ipipikit lang namin saglit
ang
mga mata namin, ganun
lang
kami matulog" sagot nya.
"Ahhhhhhh,
so ibig
mo
sabihin kanina natulog
ka?"
gulat
kong
tanong
sa kanya, ngumiti naman sya at tumango, wow, hindi talaga
ako makapaniwala na dadating
sa
gantong
pag kakataon na isang tunay
na
sirena talaga
ang matatanong
ko.
"Ano ang kinakain nyo?" nakangiti kong tanong sa kanya.
"Seaweeds" sagot nya
kaya napatawa ako.
"Ahhh
haha, kaya
pala nung nakatikim ka ng
mushroom gulat na gulat ka sa lasa" sabi
ko,
tumango
tango
naman sya
sakin habang
nakangiti.
"Paano kayo nag - aaral?" tanong ko ulit.
"Hindi
kami nag
aaral,
pag kanta lang ang alam
namin" sagot
nya
"So paano
ka natuto
tumugtog
ng piano???" taka
kong
tanong
"Natutunan ko habang
hawak
ko
yung piano ng mama mo, may kakayanan kaming makita
ang memorya ng isang tao sa
pamamagitan
ng
pag hawak sa mga
bagay
na
gamit
nila,
may kakayanan
kaming iadopt yung mga bagay na
alam
nila"
sagot
nya
kaya napanganga
na
naman ako.
"Alam mo Azaria,
hindi talaga ako makapiwala" sabi
ko
habang hawak ulo
ko, hindi
mag
sink-in ng matino sa
utak
ko
yung
mga sinasabi
nya, nakakamangha na
kung
papaano.
"San parte
kayo ng dagat nakatira?" tanong
ko ulit.
- Writer
