Chapter 112
Ayesha's POV
Kahit pa sinabi ko na kay Markiya na totoo ang lahat ng ito at talagang nandito na nga ako sa kanyang harapan ay bakas pa rin sa kanyang mukha ang labis na pagkabigla at hindi paniniwala kahit na nandito na nga ako at harap-harapan niyang nakikita. Hindi ko rin alam kung bakit tila hirap siya na paniwalaan ang lahat ng ito gayong nakakausap pa nga niya ito. Nang tingnan niya ang tagasilbi na kasama ko, kahit papaano naman ay nakumbinsi siya na totoo nga ako. Tila ganoon na lamang din talaga ang naging pag-aalala sa akin ni Markiya ;kung kaya't ngayon na nandito na ako ay hirap siyang paniwalaan iyon.
At kahit papaano rin naman ay nakaramdam ako ng konsensya dahil sigurado naman ako na pinoproblema na nga ni Markiya ang ina niya na may sakit tapos ay dumagdag pa
