CHAPTER 102

1880 Words

Nagulantang naman si Jaxton. “Oh, s**t! Really? That’s great, bro!” sabay hawak pa sa magkabilang balikat ko. Sinamaan ko naman siya ng tingin. “Mukha ba akong nagbibiro?” Napahalakhak naman siya. “Oo nga, noh. Pero ano na ba ‘yong naaalala mo?” pagpapatuloy niya. “Hindi ko nga lang maintindihan kung bakit ‘yon ang naaalala ko. Para kasing hindi ako ‘yon pero parang ako rin ‘yon. Hindi ko maintindihan, malakas lang ang loob ko na isa na ‘yon sa mga nawawala kong alaala. Pero ibang naman tao ang mga nakita ko ro’n,” paliwanag ko at napabuntong-hininga na lang nang maalala ko muli ang sinabi ko mismo sa sitwasyong ‘yon. Gio. “Bakit hindi mo tanungin si Thyme? Baka may alam siya.” “Siguro nga.” Pagtango ko pa. “May balak ka bang i-kwento sa akin kung ano ‘yong mga nakita mo?” pag-

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD