Ilang araw rin ang nakalipas mula nang bumuo ng desisyon si Acutus at nagpasyang sumama kay Nitidus at tuluyang lumayo sa mga kinilala nitong mga kaibigan. Iyon din ang araw nang tuluyang paghihiwalay ng landas nila Vis at Acutus.
Dahan-dahang nagmulat ng mga mata si Vis at ang kisameng kulay kayumanggi ang kaagad niyang nakita. Sapo ang kaniyang ulo ay pinilit niyang bumangon at luminga-linga sa paligid. Hindi niya batid kung ano ang mga nangyari matapos niyang mawalan ng malay. Hindi niya rin alam kung nasaang lugar siya sa kasulukuyan. Pinilit niyang mag-isip ngunit nakaramdam lang siya ng pagkirot sa kaniyang sintido.
“Lady Vis!” Kaagad na lumapit sa kaniya si Iudex nang makapasok ito sa salid at madatnan siyang iniinda ang sakit na iyon,
“Ayos lang ako. Salamat.” Tumingin
