Prologue
Prologue: Dreams
I ran as fast as I could, ang dilim ng paligid at may sumusunod sakin. di ako mabilis tumakbo dahil maikli lang mga paa ko, hindi kagaya niya parang hindi na niya kailangan pang tumakbo, Dahil sa tangkad niya.
And who the fvck is-
But Suddenly i felt big hand in my waist, napaka higpit ng pagkahawak niya hindi nako makakatas pa. Sino ba siya? Ano ba kailangan niya sakin at lagi niya akong sinusundan?
"Do you think you can escape, huh?" Sabi ng lalaki, Hindi ko siya makita I can't see his face. It's blur, but he's Aura is cold b****y na parang papatayin kapa lang sa boses niya.
I never heard a voice like this, a man deepest voice. Naririnig ko lang to sa mga video sa youtube, but in real life I've never heard it.
"S-sino ka?" I said terrifying voice. Hindi ko siya kilala, hindi ko din alam kung kilala ni'ya ako.
"You don't need to know, but I know your name and identity" He said in my ear with deepest voice. What the hell is going on?!
I'm scared and worrying to myself. Pano nalang kung ano ang gawin niya sakin, wala akong alam sakanya pero may nalalaman siya sakin. Ang aura niya, pang demonyo na hindi ko nakakakita ng ganitong aura na parang si satan kung makasalita and his body it's huge. Parang isang suntok lang sa isang kamay niya mamatay kana.
"How come.. how come you know me? I-i don't even know you" i said and he is f*****g staring at me, but i can't f*****g see his face.
"I can't wait to see you, baby" He said
Before my- my Freaking dreams! It's just dream what the heck, akala ko pa naman totoo. Kinabahan ako don, ang creepy naman ng panaginip na yon.
Sino siya? Bakit siya nasa panaginip ko? Para talagang may nag babantay sakin, hindi ko lang alam ko sino, minsan din napapanagini akong dalawa bata. Hindi ko alam kong ako yun pero parang ako at may kasama siyang lalaking bata, at na ngako yung lalaki na babalik siya sakin?
I signed, alam kong may amnesia ako. Pero kailan ba babalik lahat ng past life ko? Gusto ko malaman lahat ng mga nangyari sakin noon, sino ang mga kaibigan ko noon...
Pumasok nako sa cr at naligo dahil 5:00 am na, siguro nagluluto na si mama sa kitchen dahil minsan maaga siyang nag luluto para umalis kaming dalawa ni papa ko maaga din kasing umaalis si papa ko.
Habang sinusuot ko ang uniform ko, nagtataka parin ako sa panaginip ko. Iniisip ko pa ding ang lalaking yon, ang laki ng katawan niya tapos ang boses niya ang lalim hindi pako nakakarinig ng ganon. Tapos minsan sumasakit ang ulo ko ang hindi ko alam.
I can't wait to see you, baby
I can't wait to see you, baby
I can't wait to see you, baby...
"Anak! Ok ka lang? Kanina pa kita tinatawag, nauna na ang papa mo umalis. Ano ba ang nangayayari sayo?" Naalis sa isip ko yung sinabi ng lalaki sa huli sa panaginip ko at nakita ko si mama ko nag alala
"Wala po ma, may napanaginip lang po" ang sabi ko at nauna na sa kusina.
Habang kumakain ako iniisip ko pa din yung panaginip ko, kita ko sa mukha ni mama ko na nag alala dahil kanina pako naka tulala. Bago pumasok ang nakakatakot na panaginip ko nayun may dalawang bata na nag mamahalan, hindi ko alam kong ako ba yon at sino ang lalaki? Childhood best friend koba iyon? Alam kona na may amnesia ako dahil sinabi ng tatay ko noon, kasama ko sila tita ko kaya lagi ako pumupunta sa sementeryo para makita sila.
"Ma... May childhood best friend poba ako noon?" Sabi ko at tumingin sa mata niya at huminga siya ng malalim.
"Oo, anak. Meron ka noong best friend, lagi ka niya pinupuntahan dito sa bahay para makita ka lang, pero umalis sila pumunta sa ibang lugar para ma protektahan sila. Tapos na aksidente ka kasama ang tita mo nandoon din siya sa hospital noon, kaso umalis siya dahil may trabaho pa daw ito. Hindi mo siya ma alala dahil may amnesia ka, anak. Alam mong may amnesia ka dahil sinabi ng papa mo noon. Hindi ko alam kong asan na ang kaibigan mo nayun, dahil pangako niya na papakasalan ka pa niya" naiiyak ako sa mga sinabi ni mama dahil may best friend pala ako tapos hindi ko siya kilala dahil sa amnesia ko, pero ang lakas ng loob ng luha ko. Umiiyak ako.
"Tahan na anak, makikita mo din siya" sabi ni mama pagkatapos noon umalis nako pero namumula parin ng kaunti ang mata ko. Gusto ko siyang makita. Gusto siyang makita, tumitibok ang puso ko ng mabilis hindi pako nakaranas nito.
Hindi pako nakakaranas ng ganitong kabilis ang puso ko sa isang tao....