Dylan Willsons
Nandito kami ngayon ni labs sa kwarto namin habang inaayos niya ang mga damit namin sa kabinet na nandito pinagmamasdan ko lamang siya habang may ngiti sa labi ko parang asawa ko na siya sa mga oras na to kasi mainam niyang tinutupi ang mga damit ko saka ipapasok sa kabinet.
Tinititigan ko lamang ang magandang mukha niya hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwala na saakin na ang magandang nilalang na to noong una ay akala ko ay wala talaga akong pag asa sinamahan ko siya sa malulungkot na mga araw niya at sa tuwing iiyak sayo ay nandoon lamang ako nakaalalay at nakahanda lagi ang balikat para iyakan niya sa mga nakangiti niyang mga oras ay andoon rin ako at kong paano siya unti unting bumangon mula sa sakit na pinagdaanan niya sa taong hindi nagpahalaga sa k
