He Left me.

Chapter XIII - An old friend?

Chapter Thirteen 

“Wait – What!? wag, ayoko, hindi ko kaya wag mong ilalayo sa akin ang anak ko, it’s been seven years Anton, at ngayon darating ka sa opisina ko para sabihin sa kin kukunin mo ang anak ko?!” Galit na tugon ni Mitchelle.

“It’s been seven long f*cking years Mitchelle! At wala akong kaalam alam na may anak ako, how can you deprive me from my own daughter?

Do you really hate me that much?”  may hinaing na sagot niya.

“Hinanap kita Anton, kahit hindi ako sigurado sa nararamdaman ko sa iyo, pero tanging bakanteng apartment nalang ang natagpuan ko - Umasa ako na--.” Her tears started to flow.

Hindi na sya pinatapos magsalita ni Anton.

“Oh please don’t cry Mitchelle, Stop pretending na parang ikaw ang na api dito, We saw each other often at hindi mo man lang sinabi ang tungkol sa anak ko! If hindi ko pa nakita ang walanghiyang lalaking yon sa Palawan Hindi ko pa malalaman ang tungkol sa inyo ni Nina. God!  You even told me na kasal na kayo ni James. You made fakes stories, you lied to me! Now I end up to this decision. Starting today sa akin na uuwi ang anak ko. I already asked my sister to pick her up. You can come if you want.” Suhestiyon nito.

Para siyang robot na sumunod sa lalaki.

“Lucy, Paki tuloy na muna ang pag check ng inventories, if there will be problems, just call me.”

“Okay Ma’am tumawag po pala si Ms. Daisy, She’s waiting for your return call.”

“Pakitawagan nalang siya, pakisabi im with an old friend.”

An old friend? This lady is really different, hinayaan niyang may mangyari ulit sa amin, then she considered me as an old friend?.

“Hi Lucy, Im not just an old friend. I’m Anton Del Mundo, His lover and father of her child, just tell Daisy that she’s with me and I said hi. Thanks.” Pinanlakihan ng mata ni Mitch ang lalaki. Halata din kay Lucy ang pagkabigla nito sa sinabi ng lalaki.

“Yes sir, I will tell her po.” Gulat na sagot ng kanyang assistant.

Binabaybay nila ang daan papunta sa condo niya.

“How can you tell that to my staff Anton? Ngayon ka lang nila nakita, I don’t even know kung may asawa kana or girlfriend ka na.”

Nag flashback sa kanya ang tagpo sa coffee shop nung nakaraang buwan, Yes paano na ito pati si Agatha, walang binabangit si Anton tungkol sa kanya, Ngayon nakita niya ulit to. Alam niyang sa sarili na mahal na mahal nya ang lalaki, Ngunit hindi na siya sigurado kung mahal parin siya ni Anton. Natatakot siyang masaktan ulit sa pagkakataong ito.

Pagkabukas palang niya sa pinto ay tumakbong lumapit sa kanya ang anak.

“Mommy! I miss you.” Sabay halik sa ina.

“I miss you too baby, Nina umuwi na si Daddy.”

“Wow ang ganda naman ng anak ko, You’re so heavy na.” saad niya habang binubuhat ang anak.

“Huwag ka na ulit aalis Daddy huh? Dito kanalang sa amin ni Mommy. I love you po.” Pinuno niya ng halik ang anak. He was really happy. It was the happiest day of his life.

Teary eyed si Mitchelle habang tinitignan ang magkayakap na mag-ama, she waited for this time. Ngayon lang niya nakitang sobrang saya ni Nina.

“Hi, You must be Mitchelle?” Hindi napansin ni Mitchelle na may isa pa silang kasama sa condo na iyon. Dagli niyang sinundan ng tingin ang pinagalingan ng boses na yon. It was Agatha.

“Hi I’m Agatha, I’m Anton half sister.”

“Sister---Magkapatid kayo?”

“Uhm yes, Ano ba sa tingin mo Mitch?” sagot ni Anton.

“Oh, nothing” now it’s clear, wala na pala dapat ikabahala si Mitch, Anton is single, A bachelor.

Agad siyang niyakap ni Agatha,” I remember you, you are the one crying at Starbucks comfort room, The beautiful crying lady. Now youre my Ate pa pala and with a bonus, I have an instant beautiful niece pa.” Masaya nitong nasambit.

She Hugged him back, kaya pala napakagaan ng loob nito sa kanya, kapatid pala siya ni Anton.

Nakatulog na sa kuwarto ni Agatha ang kanyang anak, mag kasama ngayon natutulog ang magtita.

Sila naman ay naiwan nagkakape ni Anton.

Si Mitchelle na ang nagbasag ng katahimikan.

“I’m sorry Anton, I’m really sorry at hindi ko sinabi sayo ang tungkol kay Nina.” Akmang tatayo ito ngunit pinigilan siya ni Anton.

“Hey – where are you going?”

“Aalis mu na ako, to get personal things, kakausapin ko na rin si tiya Lucing at alam kong nag aalala na yun dahil wala pa sa amin ni isa ni Nina ang nasa bahay, Mag tataxi nalang ako.”

“No, sasamahan na kita, at baka maisipan mo pang tumakas.”

“I won’t do that Anton, lalo na nasayo ang anak ko.”

“Anak natin.” Pagtatama niya.

“Please Anton, kailangan kong mapag-isa, masayadong mabilis ang mga pangyayari. All of a sudden we’re here together with you.”

“Okay just make sure na babalik within three hours, dahil kung hindi pupuntahan kita.”

Tango lang ang sinagot niya dito.

“Tiya, Umuwi po muna kayo kina mama, may kailangan lang po akong I settle kasama ni Nina, ako na po ang bahalang magpapaliwanag kina Mama at Daddy.” Inaayos niya ang gamit nilang mag-ina.

“Tulungan na muna kita anak na mag impake, Pagkatapos nito, saka na ako uuwi mu na sa inyo.

Abala siya sa pagkuha ng kanilang gamit nang biglang tumunog ang cellphone niya, it was her bestfriend Daisy.

“Best, Lucy told me about Anton, Anong nangyari best? Are you okay? Did he hurt you? Pag-aalalang tanong ng bestfriend niya.

“No best, Pero – pero natatakot ako, natatakot ako sa pagbabalik niya at baka mag hihiganti lang siya sa kin lalo na nilihim ko pagbalik niya ang tungkol kay Nina.”

“Oh- Alam mo best, nararamdaman ko. Mahal ka pa rin ni Anton, at kaya ka ngayon niya pinapatira sa suite niya ay para makasama kayo ni Nina, malay mo best tama lahat ang sinasabi ko.”

“Baka best si Nina, baka siya lang talaga ang gustong makasama ni Anton, Hay best sorry, alam ko ikakasal ka na next week pero pati ikaw nadadamay ko sa stress ko.”

“Best, okay lang ako ikaw ang inaalala ko, basta best pag kailangan mo ng makakausap, nandito lang ako huh? Isang tawag mo lang.”

“Okay best, salamat.”

May malaking parte ng puso nya ang umaasa na mabuo ang pamilya nila ni Anton.