He Left me.

Chapter XII - Her Jona Antonia

Chapter Twelve

Rated SPG Chapter ahead --- :)

“Sir, heto po yung mga documents na pinapakuha mo, lahat po ng inpormasyon tungkol sa anak ni Senator Suarez ay nariyan.” sabay abot ng isang brown envelope kay Anton.

“Thank you, eto ang kabuuang bayad ko.” Pag abot ni anton sa lalaki habang hawak niya ang brown envelope na binigay nito.

Dagli niya ito binuksan, Tama ang kanyang hinala, anak niya ang bata.

She named her as Jona Antonia, “Next to my name.” sa isip nito. Pitong taon gulang na ang kanyang anak. Napakaganda nito, her face was a combination of him and Mitch, kasalukuyang nag-aaral ito sa West Field International School at nasa ikatlong baitang na ito.

“How can you do this to me Mitch, how can you hide my daughter from me. Ganoon mo na ba ako ka ayaw at pati sariling kong anak ay ipapaako mo sa iba, I won’t let you continue this.” Gigil nito habang unti unting linulukot ang laman ng brown envelope.

It was a working day for Mitch, nasa loob siya ng opisina nito para tutukan ang inventory ng kanyang mga branches.

Biglang tumunog ang kanyang intercom, it was Lucy, one of her shop assistant.

“Yes?”

“Ma’am, someone’s looking for you dito po sa Lobby, papasukin ko po dyan? Si Mr. Anton Del Mundo daw po.

Anong gusto niya? Bakit siya nandito? Alam niya na kaya ang tungkol kay Nina? Madaming mga katanungan sa isip niya.

“Let him in, thanks Lucy.”

She heard her door opened, agad niyang sinundan ng tingin ang pumasok, He was still handsome, naka casual maroon polo lang to na bukas ang butones sa dalawang taas, with jeans and maroon leather shoes as well. He looks so hot. Siya naman ay naka sleeveless na pulang pang itaas with pencil cut skirt and black stilletos. Naka ponytail lang ang buhok niya at tanging red lipstick lang ang make-up niya.

“So, What brings you here Anton?”

“I came here to get MY daughter Mitchelle,” Madiin ang pagkabigkas ng katagang yon ni Anton. Halos hindi ito kumukurap habang matalim na nakatingin sa kanya.

“Huh? No- you get it all wrong Anton Hindi mo anak si Nina, May nangyari sa atin pero hindi siya ang bun – bunga non.” Magkandabulol bulol na sagot ni Mitch, She was tense - same time Scared. She was not used telling lies.

Dagling hinablot ni Anton ang baba ng babae.

“You’re a pretty liar Mitch, Use your lips for this.”

Sinungaban siya ng halik ni Anton, Halik na nagpaparusa, halik ng kasabikan at halik ng pagmamahal?

Mahal mo pa ba ako Anton? Noong una ay tinutulak pa ni Mitch ang dating katipan, ngunit ng naging mapaghanap na labi nito, ay hindi na niya napigilan ang sarili ang tugunin ang halik na yon.

“I miss you so much Oh – I miss you my babe.” Bulong ni Anton sa pagitan ng kanyang mga halik.

Hindi niya na mapigila ang kanyang sarili, she really miss her Anton.

“I miss you too Anton.” Bulong nito.

Lalong lumakas ang loob ng binata, He wants her and he wants her right now, Naging malikot ang kamay ni Anton, he cupped her breast while his other hand is exploring her body. Ramdam na ramdam ni Mitchelle ang mga kamay ni Anton si dibdib niya kahit na may suot pa siyang damit.

“I want you right now.”

Pinatalikod niya ang dalaga habang hawak hawak parin ang dibdib nito. While his other hand lifts her skirt and pull down her black lace panty, and in one strike their bodies became one.

“Anton.” Kagat kagat ni Mitch ang kanyang labi. It’s been seven long years at heto na ang pinakahihintay niyang lalaki.

“You’re so tight, Oh my Mitchelle! Is there other man apart from me?” Umiling si Mitch. Habang kagat-kagat parin ang labi.

 “Good.” Lalo pa niyang binilisan ang pag galaw.

“Im coming babe come with me.” Whoa –

Naramdaman ulit ni Mitch ang sensasyon naramdaman niya noon, Noong nabuo ang anak nila.

Halos sabay nilang naabot ang rurok ng kanilang kasabikan.

“Oh I miss you, I miss you so damn much and you are mine. You. Are.Mine. Mitchelle.”

Buong diin pagdeklara ni Anton.

Pagkatapos ng kanilang mapusok na pagkikita, Tinulungan niyang mag ayos ulit ang babae.

“Now I will ask you, Am I the father of Nina?”

Now she can’t deny anything.

“Yes Anton, ikaw ang ama ng anak ko.” Dahil nang hihina pa ay nakahawak pa si Mitchelle sa kanya desk table.

“As I expected,” May maliit na ngiti sa labi ni Anton

“Starting today, uuwi na sa bahay ko ang anak ko.”

“Wait – What!?    -- To be continue..