TUMAAS ANG aking kilay nang makita si Heiva sa aking harapan. She looks like a lost puppy who needed some care and a home.
“Bakit? Ano ang kailangan mo sa akin? Are you plotting something against me again?” I asked with sarcasm while slowly crossing my arms across my chest.
Napansin ko ang pagkuyom ng kanyang palad na tila ba humuhugot siya ng lakas ng loob para sabihin sa akin ang nilalaman ng kanyang isipan. So I waited for her to speak up even though I’m being impatient. Magkikita kasi kami ni Claude at kanina pa ako nagmamadali, sakto lang na paglabas ko ng bahay ay naroon si Heiva.
“Kung wala kang sasabihin ay aalis na ako,” saad ko saka mabilis na tinalikuran siya. Hindi pa man ako nakakahakbang palayo ay hinawakan na niya ang aking braso para pigilan ako.
She heaved a deep probl
