Devil's Desire

Chapter 11

MAHIMBING NA natutulog si Callum sa couch habang ako naman ay hubo't hubad na nakaupo sa sahig habang pinagmamasdan ang kanyang mukha. He looks so innocent while soundly sleeping. I wasn't supposed to have s*x with him but my mind tricked me into doing it. Hindi ko naman pinagsisihan ang nangyari dahil naibigay ni Callum ang kaligayahan na hinahanap ng aking katawan.

He is even better than my expectations, even his gigantic friend down there.

Buti na lang at tumigil si Callum sa pagbayo sa akin. Masakit na rin kasi ang aking balakang at nanginginig na ang aking mga paa. Nagrereklamo na rin ang aking tiyan dahil wala akong kinaun simula nang ilibing si Pablo. His smiling face crossed in my mind again, I miss him but I know that he's in the good hands now.

Marahil nga ay kasama na ni Pablo ang ilang kaibigan ko sa langit at kasalukuyan niya akong pinapanuod habang nakakunot ang kanyang noo. Hindi sapat ang panahon upang makilala ko nang lubusan si Pablo pati na rin ang kapatid niya. But I guess it is all in the past now.

Hindi si Pablo ang ipinunta ko sa Authi kaya hindi ko dapat sukuan ang aking pangarap dahil lang nawala siya. Mag lalo lang sumidhi ang pagnanais kong maging isang ganap na priestess. I want to be as powerful like goddesses, to make men suffer.

My stomach growled for the nth time. Kaya naman tumayo ako at nagpunta sa kusina upang maghanap ng maluluto. Nagkalat pa pala ang mga paper bag sa taas ng mesa, buti na lang at walang alagang pusa si Callum dahil tiyak akong walang matitira sa mga karne na kanyang pinamili.

The meat are not frozen anymore but it is still cold.

"Pwede pa 'to, hindi naman nasira," I said to myself while checking the freshness of the meat. Dinala ko ito sa may sink saka kumuha ng palanggana upang doon ilagay ang karne habang hinahanda at inaayos ko ang ilang pinamili ni Callum, tulad nang gulay, canned goods, and spices. Pinasok ko na lang sa ref ang iba na hindi magagamit.

After organizing the groceries in the cupboard and in refrigerator, I searched for a knife that I'm going to cut the mean and vegetables. Buti na lang kompleto ang gamit ni Callum kaya hindi ako mahihirapan.

Kumuha ako ng isang bote ng beer sa ref saka binuksan. Umiinom ako habang naghihiwa ng gulay. Pinapakuluan ko ang karne sa kaserola. I decided to cook some pork sinigang because I've been craving for it. Iyon kasi ang tinuro sa akin ni Nickel... at iyon lang ang alam kong lutuin maliban sa kanin. I'm so drawn to what I'm cooking that I didn't noticed Callum behind me, observing and smiling at me.

"Mukhang masarap ang niluluto mo, ah. Can I taste it?" magalang niyang tanong ngunit ang mata niya ay nakatitig sa malulusog kong dibdib.

"You already tasted it earlier." Biglang namula ang pisngi ni Callum dahil sa aking sinabi. Agad na nag-iwas siya ng tingin saka bumalik sa sala. Pagbalik niya ay may bitbit na siyang damit. It is not the one that he wore earlier, pinunit ko kasi iyon dala ng aking panggigigil.

"Isuot mo ito, Yza... Dominique, whatever your name is. Baka kasi lamigin ka. Bakit kasi hindi ka nagsuot ng damit?" I can feel his concern but I still can't feel anything. Walang imik na kinuha ko ang damit sa kanyang kamay at nagbihis sa kanyang harapan. Bakit naman ako mahihiya, nakita at nahawakan na niya ang lahat. He even tasted and enjoyed it.

"Ano ba talaga ang pangalan mo?" he asked few moments later. Nilagay ko muna ang mga gulay sa kaserola saka siya hinarap upang sagutin ang kanyang tanong.

"Dominique, it's my name."

Umaliwalas ang kanyang mukha ngunit hindi niya pa rin maipagkakaila na dismayado siya sa nalaman.

"I'm also Yza. Yza Dominique, nice to meet you, Callum," malamig kong sabi habang nilalahad ang kamay sa kanya. He accepted my hand and slightly shake it. I can still see the confusion in his eyes as he steal glances at my arm.

"I can't explain what happened. Subali't Yza Dominique talaga ang pangalan ko. So I'm the woman you have been looking for." I slowly tilted my head while I'm touching his bare chest. Hindi ako natinag nang bigla niyang sakupin ang aking labi at siniil ng marubdob na halik. He left me breathless and that is what I like. Akmang hahalikan niya uli ako nang tinuro ko ang aking niluluto.

"Nagugutom ako at ayaw kong mapunta pa sa kung saan ang halik na ating pagsasaluhan," I stated as I turn my back on him.

He cackled and just hugged me from behind. I find his gesture sweet but I remember that Nickel does it too. Kaya naman inalis ko ang kamay niyang nakapulupot sa aking bewang saka nagmamadaling naglakad pabalik sa sala.

"Hey, what's wrong?"

When I look at his eyes, I saw that he is confuse why I am acting differently. Ayaw ko lang kasi maalala ang tungkol kay Nickel. Callum reminds me of him and I hate it. Nickel was just like him when we first met.

"Nothing, do you have a cigarette?" tanong ko sa kanya. Nag-aalinlangan na tumango siya saka pinulot ang kanyang pantalon sa sahig at may kinuha sa bulsa. Kinuha niya ang isang pakete at lighter at inabot sa akin.

His lighter is customized, mayroong nakaguhit na sampaguita at mata na kulay asul. Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin at ayaw ko na malaman pa. Binalik ko sa kanya ang lighter, hindi naman ako naninigarilyo. I just wanted to put the cigarette in my lips to taste the menthol.

Mas lalong napuno ng pagtataka ang kanyang mukha habang nakatingin sa akin ngunit hindi ko kailangan na ipaliwanag sa kanya ang nangyayari. He sat beside me while playing with his lighter.

"I know this is awkward but, can I be your friend?" he politely ask and look at my face with hope.

"Nahh... I'm good." He seemed unfazed with my rejection, maybe he is used to it. Tumayo ako saka bumalik sa kusina upang kunin ang aking niluluto samantalang siya ay nakasandal lang sa hamba ng pinto at pinagmamasdan ang bawat galaw ko.

HINDI KO alam sa aking sarili kung bakit tila nahuhumaling ako kay Yza. Bawat galaw niya ay sadyang nakaakit, lalo na't suot niya ang aking damit. Even the way she open her mouth and munch her food is graceful.

"Eat if you wanted to, bahay mo naman ito. Don't stare at me," masungit niyang sabi. Ni hindi manlang niya ako tinapunan ng tingin.

Napapailing na naglakad ako palapit sa kanya ngunit nang hilaan ko ang upuan ay biglang tumunog ang telepono. There's only one person who calls me at this hour and it's my mother. Dali-daling tumakbo ako patungo sa sala kung saan naroon ang telepono saka sinagot.

"Mom, good day. How are you?" masayang bati ko sa kanya.

"Son, hijo? Can you please go home? Bukas mismo. Your dad had an accident and I need help, please?" Gumaralgal ang boses ni Mommy kaya batid kong hindi siya nagbibiro. I sighed and didn't even think of an excuse. Uuwi ako bukas kahit na madami ang aking trabaho, tatapusin ko na lang iyon pagkatapos ng aking leave. Nariyan naman ang aking kaibigan para pansamantalang pumalit sa aking pwesto.

"Uuwi ako bukas, mom. Just relax, okay? Dad will be fine."

"I know... just be home."

I slowly nod my head and waited for my mother to end the call. Malalim ang aking iniisip habang naglalakad pabalik sa kusina. But I was stunned to see that she was not there anymore. Yza left like she always do.

Malungkot na sumandal ako sa ref saka tiningnan ang mga pagkain na niluto ni Yza pati na rin ang plato na kakahugas lang. Gano'n siya kabilis umalis at hindi ko manlang namalayan.

She left me again for the second time.

BINAGSAK KO ang aking sarili pahiga sa kama saka kinagat ang aking labi habang pinapanuod sa aking imahinasyon ang nangyari sa amin ni Callum. I didn't know how did he managed to get inside my mind.

"He's handsome but he is too good for me."

Agad na napaisip ako sa aking sinabi. I sounded like I want to be in a relationship with him. I shaked my head and disbelief as I slapped my own self.

"Bobo ka talaga, Dominique. Stop being naive," pagalit na bulong ko saka tumayo para maligo. Napadaan ako sa salamin at agad kong nakita ang aking kabuuan. Suot ko pa rin ang kanyang damit na tila nagmukhang mini dress para sa akin. Matangkad kasi si Callum, I think he is six foot tall. Pinilig ko ang aking ulo upang alisin siya sa aking isipan. He isn't really healthy for me.

I take a cold shower and while shampooing my hair, I'm humming a song that I heard from the club. Oo nga pala, may trabaho pa ako. Hindi na dapat ako lumiban dahil baka matanggal na ako. I need money to feed myself, and I need that job to kind another victim. After I'm done taking a bath, I wrapped myself in a red towel and was about to get out the bathroom when Deyja showed up.

"Hey! Nakahubad ako! Labas!" malakas kong sigaw saka niyakap ang aking sarili. Napansin ko ang pagkunot ng kanyang noo kaya batid kong narito siya dahil may mahalaga siyang sasabihin sa akin.

"Spill it, Deyja."

"I have a favor to ask," aniya. Hindi ko pinahalata na nagulat ako dahil sa sinabi niya. It was the first time that I heard her asking me for a favor. Ano naman kaya ang hihilingin niya sa akin?

"My favor is just simple, you just have to water this flower everyday and take very good care of it, like it was a child that needs attention and some loving." Binuka niya ang kanyang palad at sa isang iglap ay may lumitaw na bulaklak na nakatanim sa gintong paso.

"Ito ang unang beses na may nakita akong ganyan uri ng bulaklak. What is it called?" I curiously asked Deyja.

"Just call this Saphira. Beautiful, isn't it?"

Walang pag-aalinlangan na tumango ako saka kinuha ang paso sa kanyang kamay.

"Walang dapat na makakita ng bulaklak na iyan, nauunawaan mo ba?"

Tumango ako kahit na hindi ko masyadong narinig ang bilin niya, abala kasi ako sa pagsuri ng dahon na tila may malilit na kutsilyo dahil sa talim. Nahiwa pa nga ang aking daliri. Pinasok ko ang aking daliri sa loob ng aking bibig saka sinipsip ang dugo. Deyja was just staring at me woth disappoinment but she did not said anything, she just disappeared and left me with this flower.

"I think I've seen this flower somewhere?

Bumaba ako sa sala saka tiningnan ang painting na galing kay Deyja. Naroon nga ang bulaklak kaya pala pamilyar sa'kin.

I WAS pacing back and forth inside my room while caressing the edge of my phone. I'm having a second thoughts if I'm going to call Dominique and tell her that I am going to leave. I'm going to live in another country with my boyfriend.

Wala na rin naman kasi si Pablo kaya wala nang dahilan upang manatili rito sa Authi. Kailangan ko na rin layuan si Louis dahil pinagbabantaan na niya ang aking buhay. He's been following me and lurking around the are, trying to hurt me because he really likes Dominique and he wanted me to do something for it.

Subali't kahit ilang beses akong tumanggi ay pinipilit niya pa rin ako. Baka kasi patayin niya ako bigla. I still wanted to travel the places that Pablo wants to visit. Eat the food that he wants, I am going to fulfill his dreams. That is why I wanted Louis to get out of my life. Dahil masisira lang ang mga pangarap ko. I heaved a deep sigh and contacted her number.

"Hello? This is Julia speaking."

Hindi kaagad ako nakasagot dahil sa pagkabigla. Julia is one of my acquaintances so we're sort of... close to each other like sisters. Ngunit alam ko mismo sa sarili ko na hindi.

"Hello?"

"Julia, where's Dominique? I wanted to talk to her."

"Ahh umuwi siya, eh. Teka? Your voice is familiar, am I speaking with Paulene?"

Tumawa ako kaya napatili si Julia sa kabilang linya. We talked for awhile until she gave me the address. My eyes grew bigger in shock as I recognized the place where she lived. Ibig sabihin ay mayaman si Dominique? Ang villa kung saan siya nakatira ay pribado at tanging mga bilyonaryo lang ang makakabili.

If she's rich, then why is she pretending to be poor?"