Devil's Desire

Chapter 12

HUMAHANGOS NA pumasok si Julia sa dressing room habang bitbit ang kanyang smartphone. Agad kong napansin ang kanyang pamumutla kaya tumayo mula sa stool saka siya hinila at sapilitang pinaupo upang hindi siya mahilo o kaya ay madali lang para sa akin na saluhin siya kapag nawalan siya ng malay.

"Ano ang nangyayari at tila takot na takot ka, Julia?" tanong ko sa dalaga ngunit imbes sagutin ang aking tanong ay pinakita niya sa akin ang kanyang pinapanuod. It was a news about a murder case and the victim was named Paulene Montero. Her image is blurry but I know that it was her, it was Pablo's sister.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang pinakikinggan kung ilang beses sinaksak si Paulene sa dibdib at ginahasa, ang malala pa ay pinasok siya sa isang maleta at tinapon sa tambakan ng basura. Nanginginig ang kalamnan ko dahil sa sobrang galit. My hands are shaking vigorously and I'm seeing red. Hindi mawawala ang galit ko hangga't hindi ko nahahanap ang taong gumawa nito sa kanya.

Kagabi lang kami nag-usap. She said that she was ready to left the country so she could settle down in Samara and live there peacefully while achieving her dream to be an actress. She was smiling while talking to me and now she's also gone... because I failed to protect her.

"Kawawa naman si Paulene. She is like a sister to me. Ang lungkot naman ng sinapit nilang magkapatid. Hanggang kailan ba magkakaroon ng takot sa puso ng mga tao sa Authi kung kabi-kabila naman ang naibabalitang krimen saka trahedya."

Galit na ibinagsak ko ang aking kamay sa salamin na nasa harapan ko kaya iti nabasag. Batid kong nagulat ang aking mga kasama dahil nanlaki ang kanilang mga mata at nakita ko ang kanilang pagkataranta. I'm breathing heavily and my hands are shaking. Gusto kong manakit ngunit kailangan konv manatiling kalmado. I don't want anyone to find out about my real identity because they will hate me, or either try to kill me.

Lumabas ako sa pinto kahit na sinubukan akong pigilan ni Julia.

"Dominique! Saan ka pupunta! Dumudugo ang kamay mo!" she shouted as keep on walking away from them. Nakasalubong ko pa ang nakangiting si Fiona ngunit nang makita niyang madilim ang aking mukha ay tumabi siya at pinagkasya na lang ang sarili na sundan ng tingin ang aking kamay na nagdurugo.

Nang makalabas ako sa club ay agad na ginamit ko ang aking kakayahan upang maglaho. Nagpunta ako sa tambakan ng basura kung saan natagpuan ang katawan niya at napansin na may iilan pang pulis na patuloy sa pag-iimbestiga. I silently put them to sleep and walked straight to the spot where Paulene's body is found. Hinawakan ko ang bagay na naroon saka pinikit ang aking mata. By the use of my ability, I tried to look for the culprit but then I saw Louis' face that was smirking evilly while waving his hands.

"Humanda ka sa akin. Pagbabayaran mo ang ginawa mo kay Paulene."

My teeth gritted in anger as my hands clenched tightly. Agad na umuwi ako sa bahay saka humarap sa painting, at tila isang mahika na biglang napalis ang poot ko.

"I'm not going to follow the list, Louis. You'll face your death soon," I whispered and slowly turn around to look at the mirror that was hanging on the wall. It was a special mirror that was a gift from Heiva. I can see my reflection in the mirror but I saw something in my head, my halo's are gone but I have a small horn.

"I'm not an angel anymore... I'm a devil."

My eyes turned red for a split second and I am even scared at myself because my face turned into a monster for a split second.

I'm not the old Dominique anymore.

SINCE THAT day, Dominique secretly followed Louis everywhere, and even outside his window when he is sleeping or hooking up with somebody. Dominique is watching his every move while she's perfecting her plan.

Dominique discovered that Louis was into b**m, he likes to dominate and use it as an advantage to hurt his victims... which are young ladies. He's tying them up and hitting them with a whip while he is shagging them until they lose consciousness.

What a heartless monster, Dominique thought. Pinakaayaw niya sa lahat ay ang lalaking nananamantala ng mga inosenteng babae. She loathe men like him, men who's just like her ex Nickel.

Malakas na natawa si Louis dahil sa binitawang biro ng dalagang inaakbayan niya. Naglalakad ang dalawa sa gitna ng madilim na kalsada at nagtatawanan na tila pag-aari nila ang mundo. Wala silang kamalay-malay na si Dominique ay nakasunod sa kanilang dalawa habang pinaglalaruan ang kanyang hawak na baril.

"You can still laugh knowing that you killed Paulene?" Dominique said in between her heavy breath. Using her power, she lifted the pebble and throw it unto Louis' head. Hinawakan lang ng binata ang kanyang ulo na tinamaan ng bato at binalik ang atensyon sa dalaga. Dominique keeps on doing it until he finally got irritated.

"Who the hell was that? Lumabas ka sa pinagtataguan mo, hindi ako nakikipagbiruan sa iyo!" His face turn red while his eyes are shooting daggers, like he was ready to kill someone. His hands arw balled into fist and his chest if moving up and down, a sign that he's getting mad.

"Louis, bakit ka sumisigaw? What if may mabulabog kang mga ghost sa tabi. Tapos sundan tayo? Can you please shut up na lang muna? Until we reached your house. Aren't you excited tk what are we going to do with your best friend?"

Dominique who was hiding behind the bushes was stunned. Hindi niya alam kung maiinis siya o magagalit dahil sa boses ng babae na sinasadya niyang ipitin. Para tuloy siyang ipis, isang maharot na ipis.

Nagpatuloy ang dalawa sa paglalakad samantalang si Dominique ay nauna na lang sa bahay nina Louis at nagbantay sa likod ng kurtina nang sa gayon ay makita niya ang lahat ng mangyayari.

Louis can feel that someone was staring at them but maybe he was just paranoid. He was thinking that it was Paulene's soul that was wandering around, seeking for justice that she didn't even deserve. Sino ba naman upang pagkaabalahan ng mga pulis? She is not that important. Kaya kung kaluluwa niya nga ang nagmamasid ay walang ibang mararamdaman ang binata kundi ang tuwa.

Tumili ang babaeng kasama nila nang sabay silang umulos ng kanyang kaibigan hanggang sa sabay nilang naabot ang rurok ng kaligayahan na siyang hinahanap ng kanilang katawan.

CALLUM HEAVED a deep sigh for the third time while he's reading the report that his colleague sent to his email. It was a murder case, the saddest part is, he knows who the victim is. It was Paulene, his friend. The one who introduced him to the club.

"Callum, anak? Have a snacks first. Kanina pa nakakunot ang noo mo habang nakatitig diyan sa laptop mo. Can you please eat first before working?" his mother sweetly asked and caressed his forehead, trying to smoothen his wrinkled skin.

His lips slowly curved into a playful smile as he wrapped his arms around his mother's waist. It was his response to what she said earlier, and also a way of showing appreciation for the snack that she made. Callum started to tap Amelie's back making the latter beam in happiness.

Sinusulit niya ang panahon na kasama ang anak dahil baka matagal na panahon muli bago sila magkita.

Callum remembered Dominique's face while he was hugging his mom. Kaya naman may katanungan na biglang pumasok sa kanyang isipan. Bahagya siyang lumayo sa ina at malambing na hinawakan ang magkabilang kamay ng huli.

"Mom? Huwag mo mamasamain ang tanong ko, ha?" aniya saka huminga ng malalim kaya kinabahan ang Ginang.

"What is it? Is there any problem?"

Umiling muna si Callum bago sagutin ang tanong ng kanyang ina.

"Is it okay if I like someone?" marahan niyang tanong saka umiwas ng tingin.

Amelie frowned and even raised her left eyebrow. Batid niyang hindi magtatanong ang kanyang anak kung wala itong kinalaman sa nangyayari sa kanyang buhay.

"Do you like someone, my son? You know that it wasn't—" Naputol ang iba pa niyang sasabihan nang humagalpak ng tawa si Callum.

"Of course, mom! I'm just curious," he said but it was a lie. Panandaliang katahimikan ang namagitan sa kanilang dalawa. Biglang tumayo si Amelie kaya napatitig sa kanya si Callum. Nagtatanong ang mga matang tiningnan niya ang ina.

"I'm just going to cook your father's favorite dish. Baka kasi pauwi na ang ama mo. Sigurado akong pagod iyon dahil sa dami ng trabaho sa kompanya. Stay here and please eat your food. Ayokong mangayayat ka. Do you understand, Callum?" striktong aniya ngunit may konting lambing pa rin sa boses.

Hinintay niya na makalabas ang ina sa kanyang silid bago ibalik ang atensyon sa kanyang ginagawa. But he really can't focus because Dominique's image keeps on crossing his mind. Kaya nagpasya siyang maglibot muna sa kanilang bahay.

Hanggang ngayon ay naninibago pa rin siya dahil nagbago ang desenyo ng bahay, mula sa interior hanggang sa exterior. Muntikan pa nga siyang maligaw, buti na lang at hinarang siya ng kanyang ina.

MARAHAN KONG binuksan ang pinto na nasa ikalawang palapag ng bahay. Ito lang ang tanging silid na may karatulang nagsasabi na bawal pumasok. I'm curious to know what is inside. Buti na lamang at wala ang aking ama, dahil tiyak na pagagalitan niya ako. He's sweet but very strict when it comes to privacy.

Simula pa nang bata ako ay napapansin kong madaming lihim ang aking ama. Hindi ko nga alam kung bakit nagustuhan siya ng aking ina na kabaligtaran ng kanyang katauhan.

I slowly open the door and was about to step in when I heard footsteps behind me. Agad na sinara ko ang pinto at walang tunog na tumakbo patungo sa likod ng malaking vase at nagtago. Ilang sandali ay nakita ko ang aking ama na naglakakad patungo sa aking pinagtataguan. Tumingin siya sa paligid bago buksan ang silid na iyon. Sumilip pa ako ngunit wala akong nakita dahil madilim ang buong silid.

"Callum! Where are you?" sigaw ng aking ina mula sa unang palapag. Umalis ako sa aking pinagtataguan saka dali-daling bumaba sa hagdan para puntahan siya.

"There you are. Sa taas ka galing? You must've seen your father. Kakauwi lang niya galing sa isang business trip."

Kunwa'y nagulat siya sa sinabi ng ina.

"Hindi, nasa terrace ako, eh. Kaya hindi kami nagkita ni Papá. Hayaan mo na, we'll going to see each other— oh! there he is!"

Nakangiting nilapitan ko ang aking ama saka siya niyakap ng mahigpit.

"Nakauwi ka na pala, Callum. Kailan ka pa dito?" malumanay niyang tanong. Tinitigan ko ang kanyang mukha, kahit may edad na siya ay hindi halata. Kaya maraming nagtatanong kung siya ba ay nakakatandang kapatid ko. Some woman in my age still fall for my father's charm.

"Kahapon pa ako dito. Muntik na nga akong maligaw dahil nag-iba ang bahay. Buti na lang at nakabantay si mommy sa labas."

Natawa si papá dahil sa aking sinabi. Ginulo niya ang aking buhok saka inakbayan ako at mommy. Sabay kaming nagtungo sa hardin kung saan nakahain ang mga niluto ng aking ina.

DOMINIQUE SHOWED up in front of Louis' car and seductively waved her hands at him. Louis was stunned to see the woman that he was just imagining few minutes ago.

Agad na bumaba siya sa kotse saka lumapit sa dalaga. Louis can't focus to her face because her cleavage and her flat stomach are on display. Tila kumikinang din ang makinis na katawan ng dalaga.

"Louis! Ikaw pala ang may-ari ng sasakyan. Kakapalan ko na ang mukha ko. Can you drive me home? Wala na kasi akong masakyan." She gave him a puppy eye look and showed her sweet and innocent smile.

Tila nahipnotismo si Louis lalo na nang makita ang biloy sa pisngi ng dalaga. Sino ba naman siya para hindu tulungan ang dalaga na makauwi. Without saying a word, he grabbed her wrist and pulled her beside his expensive car. Maginoong binuksan niya ang pinto saka inalalayan si Dominique na makapasok at siya na rin mismo ang nagsuot ng seatbelt. Sinadya niyang idikit ang kamay sa balat ng dalaga at halos maulol na siya dahil nararamdaman niya ang mainit na temperatura ni Dominique.

He was planning to take her to his home instead and that is what he did. Wala naman siyang narinig na reklamo sa dalaga kaya tumaas lalo ang kanyang tiwala na magagawa niya ang kanyang binabalak.

"Finally, he can taste her," bulong niya sa sarili saka pasimpleng tinapunan ng tingin ang maputing hita ng dalaga.