Chapter 21.1
Sabado na ngayon, ito na ang araw na magkikita kami ni Ate.
Kinakabahan ako, natatakot ako sa pwede niyang sabihin pero may lugar sa puso ko na excited na makita siya.
Ngumiti ako sa salamin at naglagay ng pulbo sa mukha. Kailangan kong maging presentable sa harap niya mamaya para kung ikwento niya ako kay Mama ay maayos ako at nang sa gano’n ay ‘di na gaanong mag-alala sa ‘kin si Mama.
Maaga akong gumising ngayong araw. Kailangan kong ayusin ang mga dapat kong ayusin bago dumating si Ate para naman kahit papaano’y may tulong ako sa karinderya at hindi maging pabigat.
Kahit na sinasabi nilang magpahinga na lang ako ay hindi pa rin ako komportable. Mas sanay ako na gumagalaw at may ginagawang trabaho kaysa ang mahiga sa kama at pakiramdaman ang sarili.
Ibang-iba sa narar
